Mentionsy

Dotkniemy w tym drugim rozdziale pierwszych jedenastu wierszy, a zatem też wierszy od piątego do jedenastego, które są ważnymi, istotnymi fragmentami wskazującymi na Chrystusa, jego postawę.

Punktem wyjścia do skierowania apelu do nich jest osoba Chrystusa i to, co się z nią wiąże, to, czym Chrystus, można mi powiedzieć, emanuje, czym nas obdarowuje, co jest doświadczeniem wierzących w Chrystusa.

Jeśli w Chrystusie jest jakaś zachęta, wiemy, że tam wszyscy przecież mocno wierzący w Chrystusa wierzą, więc on odnosi się do tego, co pewne, co oni już doświadczyli, co oni przeżyli.

Być może jest to jego druga linia argumentu, że ze względu na Chrystusa, ale chociażby i na mnie, że czasami też potrzebujemy takiej motywacji bardzo namacalnej.

I też widzimy, że pomimo tego, że ktoś na przykład mógł wielkich rzeczy dokonać dzięki własnym Chrystusa, wiele mógł dobrego zrobić, zaangażowanie włożyć, to nie jest tak, że to już jest ktoś święty i w znaczeniu idealny.

Przezgląd na Chrystusa, zachętę, pociechę miłości, wspólnotę ducha, współczucie i zmiłowanie.

Tak, właśnie powiem wam, że im więcej czytam Ewangelię, czy w ogóle Pismo Święte, tym więcej widzę, że wiele z tych postaw, które są oczekiwane od naśladowców Chrystusa, czy tych, którzy należą do ludu przymierza, to wcale nie są takie postawy odzwierciedlające to, co powszechne, to, co też tak kulturowo zawsze...

Przejdziemy teraz do uniżenia się i wywyższenia właśnie Jezusa Chrystusa.

W kulturze, w której są te mechanizmy, o których tutaj Mateusz mówiłeś, honor jest tą wielką wartością, hańba jest czymś, od czego się stroni, pojawia się wzór Jezusa Chrystusa.

Te dwa czasowniki, to one są synonimami, czy one raczej dopełniają jakiegoś obrazu tego działania Chrystusa?

w odniesieniu do Chrystusa, do Jego osoby.

I Chrystus zostawia to, co zewnętrzne, żeby ukazać to, co jest sednem Chrystusa i to jest sednem też chrześcijaństwa.

Mateusz, tak, ale ponieważ powolutku musimy kończyć, spróbujmy też wchodzić w ten ostatni element całego tego bloku i w ten drugi aspekt doświadczenia Chrystusa, bo

Czy w ich życiu i doświadczeniu, to nie wiem, ale w trzecim rozdziale jest mowa o tym, że nasza zaś Ojczyzna jest w niebie, skąd też Zbawiciela oczekujemy, Pana Jezusa Chrystusa, który przemieni znikome ciało nasze w postać podobną do uwielbionego ciała swego, tą mocą, którą też wszystko poddać sobie może.

To życie wspólnoty według apostoła ma być kształtowane na wzór doświadczenia Jezusa Chrystusa.