Mentionsy

Przejdziemy teraz do uniżenia się i wywyższenia właśnie Jezusa Chrystusa.

Dlatego też Bóg Wielcego wywyższył i obdarzył Go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi i pod ziemią i aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.

W kulturze, w której są te mechanizmy, o których tutaj Mateusz mówiłeś, honor jest tą wielką wartością, hańba jest czymś, od czego się stroni, pojawia się wzór Jezusa Chrystusa.

jeśli chodzi o wersety od 6 do 8, one tak naprawdę sprawozdają nam dwie rzeczy, które uczynił Pan Jezus.

Dwa czyny Jezusa, które gdybyśmy mieli rozpatrzeć właśnie w kontekście kulturowym tamtych czasów i kultury rzymskiej, to Pan Jezus zrobił coś, czego nikt nie chciałby zrobić.

Tutaj Pan Jezus wypiera się przez to, że...

Czyli jeżeli kursu z honoru to było pogoń za honorem, żeby mieć coraz ważniejszą pozycję społeczną, to droga Pana Jezusa jest w dół tej drabiny społecznej, gdzie Pan Jezus właśnie przyjął postać sługi.

I tutaj Pan Jezus, okazawszy się...

I ta część pokazuje Pana Jezusa, który działa właśnie kontrkulturowo wbrew etosowi rzymskiemu, który chociaż...

Ten tekst zdaje się wskazywać, że raczej Jezus został zobowiązany do zrealizowania czegoś, tak?

Czy to nie jest tak, że Jezus po prostu realizuje czyjąś wolę, niekoniecznie tutaj sam decydując o sobie?

Można powiedzieć od preegzystencji, czyli zanim Jezus narodził się jako człowiek.

Ale kiedy mówimy o Jezusie z Nazaretu,

I teraz Paweł pokazuje nam tę perspektywę jeszcze sprzed narodzin Jezusa na tej ziemi, bo wtedy taka perspektywa pozwala uzasadnić to, o czym on pisze.

I dzięki Pawełowi mamy ten wgląd, albo dzięki Janowi mamy ten wgląd bardzo mglisty w to, co było zanim narodził się człowiek Jezus z Nazaretu, to widzimy, że Chrystus albo Syn Boży, albo no właśnie ta druga osoba Boża,

Jezus często przedstawia siebie jako pasterz, który zostawia owce i idzie ich szukać, a nie jako sam, jako owca, która się zbundziła i znalazła resztę owiec.

Nie, nie jest to chyba najlepsze, wyparł się, bo właśnie to słowo keno, czy czasownik, to właśnie raczej ogołocić się, wyzbyć się wszystkiego, co mam, ale czy Jezus wyparł się samego siebie, tak jak gdyby nie...

Teraz weszliśmy bardzo głęboko w to, co zrobił Jezus.

to przez przykład Jezusa wpłynąć na to, żeby oni zmieniły swoje wartości, swoje, myślę, zmienili ten paradygmat tego, co jest wartością, a co nie jest wartością.

I apostoł Paweł przypomina im w taki sposób, w takiej formie poetyckiej, kim był Jezus i co zrobił Jezus dla ich zbawienia.

I ta wiadomość o Jezusie

Tutaj Paweł pisze takiego, bądźcie względem siebie, usposobienia, czy właśnie tego myślenia, jakie było w Jezusie Chrystusie.

Nie mówię usuwać siebie, tak jak tutaj Jezus się nie usuwa, ale jakby daje w nawias coś, co z naszej perspektywy powiedzielibyśmy, że jest cenne, świetne, wspaniałe, ta chwała Boża, ta postać Boża, czyli powiedzmy to, jak jest widziany Chrystus, zanim się narodził jako człowiek przez całe stworzenie, nieupadłe stworzenie, przez aniołów, przez serafinów, przez te wszystkie

Tak jak powiedziałem, może to jest bardzo proste, ale Jezus uniżył się, a nie został uniżony.

To właśnie pociągając też myśl o tej poezji tutaj, bo to jest naprawdę taki bardzo symetryczny, paralelny fragment, gdzie mamy dwie akcje Jezusa w tej pierwszej części i w drugiej części mamy dwie akcje Boga.

Werset dziewiąty właśnie rozpoczyna dlatego, czyli to jest wynik tego podwójnego uniżenia się przez Pana Jezusa.

Aby, po pierwsze, na imię Jezusa zginęło się, przepraszam, zginęło się wszelkie kolano na niebie i na ziemi i pod ziemią, czyli wszędzie.

I aby, kolejne aby, wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem.

To jest właśnie Kyrios Jezus Chrystus.

Także Kyrios Panem jest Jezus Chrystus.

Czy w ich życiu i doświadczeniu, to nie wiem, ale w trzecim rozdziale jest mowa o tym, że nasza zaś Ojczyzna jest w niebie, skąd też Zbawiciela oczekujemy, Pana Jezusa Chrystusa, który przemieni znikome ciało nasze w postać podobną do uwielbionego ciała swego, tą mocą, którą też wszystko poddać sobie może.

Tak samo jak Jezus jest Panem ku chwale Boga Ojca, to nie odejmuje Boga Ojcu.

To życie wspólnoty według apostoła ma być kształtowane na wzór doświadczenia Jezusa Chrystusa.

Doświadczenie Jezusa nie jest oderwane od naszej rzeczywistości, od naszej codzienności.

Pan Jezus powiedział, że po tym poznają żeście uczniami moimi i nie powiedział tutaj o prawdzie Ewangelii w tym wymiarze, a po właśnie jakości relacji, które tam są.