Mentionsy

Jej mąż, Paul Dunn, obecny na miejscu zdarzenia, prędko usłyszy zarzuty o zamordowanie swojej żony.

Ale historia Moniki i Paula Dunn jest jedną z tych, która zdecydowanie jest mniej typowa i ze zdecydowanie zaskakującym zakończeniem.

I tak też na początku lat 80., gdzieś w roku 1984-1985, 22-letnia Monika wtedy, samotna matka, której były mąż dopiero co tragicznie zginął w wypadku, poznała 25-letniego Paula Dana.

Paul, jak będzie wspominał, gdy spotkał Monikę po raz pierwszy, zobaczył ją siedzącą zapłakaną za swoim biorkiem.

Na początku nie będzie między nimi nic romantycznego, bo Monika w tamtym czasie zaczęła spotykać się z przełożonym Paula, sierżantem nazwiskiem Mark Hawkinson.

I niedługo potem Monika zgodziła się właśnie wyjść na randkę z Paulem.

Paul Dunn pochodził z Albuquerque w Nowym Meksyku i jako nastolatek pracując na pułetatu na stacji benzynowej wszedł w kontakt z policjantem na służbie, który przyjeżdżał tam często tankować.

Zaprzyjaźnił się z nim, Paul był ciekawy tej pracy, policjant pozwolił mu usiąść, nawet przejechać się w jego radiowozie i można powiedzieć, że Paul przez to łapie bakcyla i od tego czasu marzy właśnie o zostaniu policjantem.

a rodzina przenosi się tam, bo Paul dostał tam posadę w policji oferującą znacznie wyższe zarobki.

I to tam też właśnie podczas wizyty służbowej w budynku sądu Paul poznaje atrakcyjną urzędniczkę, 22-letnią Monikę Cortez.

W momencie, gdy para się poznaje, Paul dalej jest w związku małżeńskim z Juliette.

Paul nigdy nie wyjawi szczegółów, ale powie według niego, w tamtym momencie ich małżeństwo będzie na granicy rozpadku.

On i Monika będą mieli romans przez kilka miesięcy, po czym w końcu Paul i Juliet wezmą rozwód.

Paul powie, że Monika była najatrakcyjniejszą kobietą, jaką znał.

Według Paula jednak małżeństwo prędko stanie się nieszczęśliwe.

A znów jej rodzina miała problemy z akceptowaniem jego, Paula.

Ada Paul mocno oponuje, jest temu przeciwny, naciska, że jakoś sobie poradzą, więc Monika wycofuje się, ale zdaje się później do końca będzie żałować tej decyzji.

Po wszystkim można odnieść wrażenie, Monika ma mocno skrywany żal do Paula.

Paula nie ma też dużo w domu, dużo pracuje, zaczyna brać nadgodziny.

I pomimo, że Monika bardzo prędko wraca do pracy w urzędzie po krótkim macierzyńskim, Paul bierze też dodatkową, dorywczą pracę jako ochroniarz.

Paul potem powie, że poworem, dla którego musiał tak dużo pracować, była rozrzutność jego żony.

Po tych dwóch ciążach, gdy nie była zadowolona z tego, jak zmieniło się jej ciało, zrobiła sobie nawet, wbrew temu, co radził jej Paul, operację plastyczną biustu, na którą, aby móc sobie pozwolić, musiała poprosić swojego szefa o bonus.

Paul powie też, że Monika w którymś momencie zaczęła stracać bardzo chorobliwą zastrość.

I Paul powie, że spisywał wiele tych wybuchów emocji, takiej nieracjonalnej według niego zazdrości, na jej doświadczenia z dzieciństwa.

Bo w czasie swojej dorywczej pracy jako ochroniarz, Paul poznał kobietę nazwiskiem Anita Harris i zaczął z nią właśnie romans, gdzieś na początku lat 90.

Co ciekawe, Paul przy współpracy

Swoją opinię i swoje dwa grosze na temat tej książki i tej sprawy powiem jeszcze na końcu, ale zauważyłam, że w tej książce jest to opowiedziane tak, aby nie dało się od razu zauważyć, że Paul ma tutaj pewien schemat działania.

Paul przyjeżdża do Farmington i poznaje i zaczyna romans z Moniką jakieś, nie wiem, chyba sześć miesięcy po przyjściu na świat ich córki.

Paul spędza praktycznie cały ten czas poza domem, zdradzając Monikę.

stwierdzeń w stylu Paul czuje się nieszczęśliwy, Paul czuje się niezrozumiany przez swoją małżonkę i tutaj poznaje inną, samotną, atrakcyjną kobietę, w której zakochuje się bez pamięci, bo jest ona odpowiedzią na to wszystko, czego właśnie szukał.

Roman z Paula i Anity trwa przez jakiś czas, aż w końcu gdzieś na początku 1994 roku Anita zrywa z Paulem, mówiąc mu, że wszystko było błędem.

Paul jest zagubiony.

Paul w końcu pisze list, aby wylać wszystkie swoje myśli i emocje.

List, w którym czyta, że Paul jej nie kocha, że od lat kocha Anitę i że zrobi wszystko, aby z nią być.

Monika wpada w szał i wyrzuca Paula z domu.

Monika próbuje dzielić się opieką nad ich córkami z Paulem, który wyprowadza się z domu, ale przejmuje nad nimi opiekę w swoje dni wolne.

Jestem żoną Paula Dana i przyszłam tu zobaczyć kobietę, która rozbiła moje małżeństwo.

I mimo, że Anita zapewniała ją wtedy, że to był błąd, że zerwała z Paulem i nie ma zamiaru się z nim spotykać, tydzień później Anita i Paul wrócą do siebie i Paul zacznie u niej pomieszkiwać.

W ich małym mieście nie ma ich wielu, ale Monika wybiera adwokata nazwiskiem Victor Titus, który tak się składa jest znajomym, czy może nawet przyjacielem Paula.

Pokaże siniaki na swoich nogach i ramionach oraz na twarzy, mówiąc, że w ciągu ostatnich kilku tygodni Paul uderzył ją kilka razy.

Skaże się współpracownikom, że jej mąż, Paul, prześladuje ją.

W niedzielę 3 kwietnia, na dzień przed swoją śmiercią, Monika zadzwoni do przyjaciółki, przyjaciółki z pracy, mówiąc, że Paul znów ją uderzył.

Zgłosiła to już wcześniej na policję, udokumentowała, ale nie złożyła oficjalnego wniosku o przemocy domowej, nie złożyła przeciwko niemu żadnych zarzutów, nie była pewna, czy chce to zrobić, bo wiedziała, że istnieje takie ryzyko, że Paul straci przez to pracę jako policjant.

Wygląda na to, że nastąpiło jakieś nieporozumienie, bo Paul sądził, że to on ma się dzisiaj zająć dziećmi.

Paul później powie, że Monika jest na niego bardzo zła.

Ostatnim razem, gdy u nich był, Paul miał zostawić Monice trochę gotówki na jedzenie dla dzieci, ale zostawił jej tylko 3 dolary.

Paul tłumaczy się, że to nieporozumienie.

Tak dalej przebiega ten poranek w narracji Paula Dana.

Paul pobiegł za nią.

Po kilku minutach jednak Paul, który stoi przed drzwiami, słyszy, że zamek zostaje przekręcony.

Paul, wejdź proszę.

i widzi Monikę stojącą przed łóżkiem ze strzelbą przyciśniętą do brzucha.

Paul rzuca się jej na ratunek.

Paul próbuje zaciągnąć Monikę do garażu, do samochodu.

W momencie, gdy Momnika i Paul wrócili do domu z Ryan i Raquel, Amanda była pod prysznicem.

Stanęła w drzwiach i zobaczyła Paula, obejmującego zakrwawione ciało jej matki.

– Nic – odpowiedział Paul.

Gdy na miejsce przyjadą najpierw ratownicy, zaraz po nich policja, Paul powie, że wszyscy patrzą na niego jak na winnego.

Paul jest w szoku, że są to ludzie, o których zna, no bo pracuje na policji i jest to małe miasto, 40 tysięcy osób.

I teraz Paul zaprzeczy, aby był sprawcą przemocy domowej.

Jej córka Amanda zesna też, że właśnie pewnej nocy w marcu Paul przyszedł do domu w środku nocy i zaczął kłócić się z Moniką, która zamknęła się przed nim w sypialni.

Paul był tak zły, że uderzył pięścią w ścianę, robiąc w niej dziurę.

A Paul zajmował się bodybuildingiem, spędzał bardzo dużo czasu na siłowni.

To znaczy Paul uważa, że Monika niektóre z tych siniaków nabiła sobie sama.

Ciekawe, że Paul ma taką interpretację przemocy domowej, to znaczy, jeżeli nigdy nie uderzył jej pięścią, to znaczy, że nie jest sprawcą przemocy domowej.

Niedługo po śmierci Moniki Paul zostaje wysłany na przymusowe zwolnienie w pracy, do czasu aż sprawa się nie wyjaśni, a dwa tygodnie po jej śmierci zostaje aresztowany.

I zanim sprawa trafi przed sąd, zanim Paul ma stanąć przed sądem, sprawa trafia przed tak zwane Grand Jury, wielką ławę przysięgłych.

To oczywiście dowodziło, że Monika nie mogła sama oddać do siebie strzału, tak jak twierdził Paul.

Co ciekawe, proch znaleziono również na dłoniach Paula.

Ale Paul też również tutaj w swojej wersji przyznaje, że złapał za broń i odrzucił ją, gdy Paul biegł do Moniki, więc jakaś tam niewielka ilość prochu zdaje się pasować do jego historii.

To wszystko, pewnie nie zdziwi Was, to wystarczyło, aby wielka ława przysięgłych podjęła decyzję, że dowody są wystarczające i Paul powinien być sądzony o morderstwo pierwszego stopnia.

Paul jednak obstaje przy swojej niewinności i jest gotowy walczyć.

Podają Paula testowi wariografem.

Na podstawie tego obrońcy i prywatni detektywi dochodzą do wniosku, że wierzą Paulowi i że ten musi być niewinny.

Mieli więc kilka pomysłów, kilka scenariuszy, jak Monika mogła sama do siebie strzelić, bez udziału Paula.

Zawiadomienie o tym, że Paul ją pobił, co może spowodować, że straci pracę.

Paul straciłby pracę, miałby kolejne alimenty do płacenia, bo płacił już alimenty na swoją pierwszą córkę April.

Został kilka tygodni wcześniej przez nią zatrudniony, widział ją kilka razy wcześniej, ponieważ był przyjacielem Paula, ale nie znał jej dobrze, jak i też nie znał w ogóle jej rodziny.

Został wysłany przez Monikę do jej szwagra, który był jej przyjacielem, Ricka Jackeza i został napisany 11 marca.

Obrońcy Paula od razu zgłosili to do prokuratury i sądu i właśnie na żądanie sądu, ku ich też zdziwieniu, Rick Jackass przekazał prokuraturze i obrońcom otrzymane od Moniki list, mimo że wcześniej podjął decyzję o utrzymaniu go w tajemnicy.

Jest datowany na 11 marca, więc prawie na miesiąc przed jej śmiercią i został napisany najwyraźniej 4 dni potem, gdy Monika znalazła list w samochodzie Paula i odkryła jego romans z Anitą.

Paul nie powinien mieć nad nimi zupełnej opieki.

Teraz też wiem, że Paul używa narkotyku.

Paul nie dba o nikogo, tylko o siebie.

Prosiła, aby rodzina zaopiekowała się ich córkami, chroniąc je przed Paulem i aby mieli na uwadze, że Paul bywa gwałtowny i że będzie prawdopodobnie próbował ich zmanipulować.

Mimo tego, że ten list został odkryty przed procesem Paula, prokuratura i tak decyduje się rozpocząć jego proces i pociągnąć go do końca.

Do tego czasu od kwietnia Paul oczekiwał na proces w areszcie.

Nie ukrywają go też, bo gdy zostają o niego zapytani, od razu przyznają się, że istnieje, nie zniszczyli go, a jak najbardziej od razu przekazują go prokuraturze, ale też przez te kilka tygodni, miesięcy, gdy są w posiadaniu tego listu, gdy wiedzą, że Paul usłyszał zarzuty morderstwa pierwszego stopnia,

Nie wiem, czy kierowali się tym, co Monika napisała w tym liście, że to wszystko przez Paula, że on tak ją zniszczył, że odebrał jej chęć do życia, że ona teraz odbiera sobie przez niego życie, że poniekąd umiera przez niego.

Uznali Paula Dana niewinnym, zarzuconych mu czynów i Paul odszedł jako wolny człowiek.

Książka, o której wcześniej wspomniałam, Grave Accusations, napisana przez dziennikarkę Andrę Eger, która śledziła proces, jest napisana we współpracy z Paulem Dunham.

Muszę przyznać, to jest oczywiście, są tylko teraz moje dwa grosze, moja opinia, z którą możecie się nie zgodzić, ale mam trochę problem z tym, jak Monika jest w tej książce przedstawiona i jak Paul przedstawia ich związek.

Ten list pożegnalny wysłany przed śmiercią Moniki jest w mojej opinii wystarczającą podstawą, aby nie uznawać Paula winnym.

Nie podoba mi się jednak, jak Paul Monikę w tej książce przedstawia, bo opisuje ją w tej książce naprawdę bardzo źle.

Paul nie mówi nic właśnie o osobowości Moniki, jakichś ich wspólnych zainteresowaniach, cokolwiek, co by ich łączyło.

Paul zdaje się widzi Monikę tylko jako jakąś atrakcyjną seksbombę.

Paul pisze i mówi o jej ciele, o jego atrakcyjności i wyraźnie jest to bardzo duży powód, jeżeli nie jedyny, do którego się z nią wiąże i żeni.

Wyczuwa, że Paul może mieć romans.

Paul poznał ją, młodą, atrakcyjną kobietę, krótko po tym, gdy jego żona urodziła dziecko.

Zaczął z nią romans, gdy był jeszcze żonaty i dosyć prędko rozwiódł się ze swoją żoną i poślubił Monikę.

I ma rację, mimo że Paul właśnie przedstawia ją jako jakąś przesadnie dramatyczną i zaborczą.

Ale Paul znów skupia się tylko na tym, że Monika boi się, że ta ciąża negatywnie wpłynie na jej wygląd.

To mógł być jeden z kilku czynników, dla których Monika mogła nie chcieć tej ciąży i nie wiem, czy Paul właśnie tutaj trochę nie dokonuje projekcji.

Ma być tworzeniem takiej narracji, że Paul jest złym, przemocowym mężem, który ją zamordował.

Według Paula Monika pewnie sama nabiła sobie te siniaki i idzie, zgłasza na policję, że Paul ją pobił.

Mamy zeznania jej 15-letniej córki, która mówi, że Paul faktycznie nachodził ich w domu o różnych dziwnych porach, przychodził, kłócił się z Moniką.

Sam też potwierdza, że raz podniósł Monikę i rzucił nią o podłogę.

Jej córka Amanda zeznaje też, że Paul wpadł raz do domu późno w nocy, Monika zamknęła się przed nim i on we wściekłości wybił pięścią dziurę w ścianie, rozbił lustro.

Nawet jeżeli Monika, zeznając na policję, jakoś podkoloryzowała to, co Paul zrobił, uzasadnionym było to, że w takiej sytuacji poszła na policję i zgłosiła, co się dzieje.

Wręcz przeciwnie, Monika na przykład też wypisuje im instrukcje, żeby Paul nie przychodził na jej pogrzeb na przykład, żeby ograniczyli jego opiekę nad ich córkami.

Gdyby Monika planowała, że Paul trafi do więzienia za zabicie jej, to takie instrukcje nie byłyby potrzebne, wyglądałyby inaczej.

W moim zdaniem, to jest tylko moje odczucie, Monika chciała sobie odebrać życie w taki sposób, aby mocno na Paulu i na jego psychice się to odbiło.

Paul moim zdaniem nie powinien czuć żalu do Moniki, a do wymiaru sprawiedliwości, której on też obwiniał tę sytuację i pisze to.

Bo faktycznie, to jak śledztwo zostało tutaj poprowadzone, jak Paul został potraktowany, na pewno w miarę sprawiedliwości system zawiódł tutaj Paula.

Paul w ogóle tutaj też wysnuwa taką hipotezę, że Monika właśnie chciała zabić się tamtego poranka i zrobiła to tak, chciała, aby wyglądało to tak, że ona właśnie była gotowa do wyjścia, a on nagle wpadł do domu zły i ją zabił.

Może jest taki scenariusz, że gdyby Paul nie przyjechał do domu tamtego poranka, jej rodzina dostałaby list na czas i dotarła do niej i sprawa potoczyłaby się inaczej, Monika nie zginęłaby.

Ale właśnie możliwe, że nagły przyjazd Paula i ta nagła kłótnia jakoś przelewają czarek goryczy.

wiedząc, że od dzisiaj ma przyjechać i czekając na niego, aby właśnie móc wrócić z nim do domu i aby spowodować, żeby wyglądało to tak, że właśnie Paul wpadł o poranku zły na Monikę o coś, zaczęli się kłócić i zabił ją w afekcie.

Paul na pewno tą książką bardzo próbuje się wybielić.

Nie wiem, czy jest to związane z tym, że nawet gdy został uniewinniony, ich małe miasteczko wciąż patrzyło podejrzliwym okiem na Paula.

dodatek z różnymi listami od różnych osób, różnych ludzi, które zapewniają i wychwalają, jakim to dobrym człowiekiem był Paul.

Bo jest to właśnie taka naprawdę próba Paula tutaj, aby pokazać, patrz jaki jestem dobry, ile dobrych rzeczy zrobiłem.

Zdecydowanie popatrzyłabym na tę historię, może to chyba bardziej przychylnym okiem dla Paula, gdyby po prostu przyznał, okej, zrobiłem dużo rzeczy, zrobiłam dużo złych rzeczy.

I właśnie nie wiem, czy Paul tutaj trochę tego nie robi.

Żeby nie było, nie uważam, to jest znów moje zdanie, nie uważam, że Paul jest winny morderstwa Moniki, ale również nie uważam, nie zgadzam się z tą narracją, że to Monika była tutaj potworem, takim potworem, który chciał jakoś wrobić Paula w morderstwo.

Ona naprawdę odebrała sobie życie, bo była bardzo nieszczęśliwa i Paul częściowo się do tego jej nieszczęścia przyczynił.

Ofiarą jest również Paul, ofiarą wymiaru sprawiedliwości, śledczych, którzy nie zbadali sprawy dokładniej od początku, zanim zdecydowali się postawić mu zarzuty.

Podejrzliwość wobec Paula w świetle wszystkich tych informacji, jakie policja ma na początku, jak najbardziej wskazują na to, że muszą być podejrzliwe w jego kierunku.

Paul jest jedynym obecnym na miejscu zdarzenia, jako jedyny ma motyw.

Czy Paul zabił Monikę?

Jest mi więc szkoda Paula, bo został fałszywie oskarżony, bo prokuratura i policja nie zrobiły wystarczająco dobrej pracy dochodząc do tego, jak Monika została postrzelona.