Mentionsy

Jelínek.

W Czechach takim cynianem, wzorem przedsiębiorczego oszusta jest Harry Jelínek.

Harry Jelínek, człowiek, który jeszcze przed wojną miał pół tysiąca spraw o oszustwo, jest zaś postacią z krwi i kości.

Jego ojciec, Karel Jelínek, był cenionym lekarzem, prowadził praktykę we Wlasimy, a równocześnie był lekarzem książęcego rodu Auerspergerów, właścicieli tamtejszego zamku i jednego ze znaczniejszych rodów monarchii Habsburgów.

Na marginesie, część słuchaczy i słuchaczek Czechostacji, szczególnie bywających na Morawach, pewnie kojarzy nazwisko Jelínek z dość popularnymi czeskimi destylatami, głównie śliwowicą, ale to zupełnie inny Jelínek.

Generalnie Jelínek nie jest to jakoś bardzo rzadkie w Czechach nazwisko.

Rzeczywiście w czasach monarchii dr Karel Jelínek wraz z małżonką byli przedstawicielami lokalnych elit.

Poza tym, Jelínek senior, prócz pracy lekarskiej, angażował się też w działalność Sokoła.

Wydaje się, że młody Jelínek wyciągnął z tego wszystkiego, z tego życia na pograniczu dwóch epok, własną lekcję.

Jelínek nie należał do pilnych uczniów.

Jelínek zaliczył kilka semestrów bez zdawania egzaminów, a potem definitywnie porzucił uczelnię.

Jelínek miał urodę, wielkopańskie maniery, znał doskonale angielski, niemiecki, całkiem nieźle francuski, no i miał też szczególną pewność siebie człowieka.

Mówiąc wprost, młody Jelínek został Żigolakiem.

Jelínek szybko zaczął funkcjonować jako pośrednik w obrocie dziełami sztuki i antykami.

Jelínek obracał falsyfikatami przypisywanymi najbardziej rozpoznawalnym nazwiskom europejskiego malarstwa.

Jelínek generalnie całe życie sprzedawał historię.

Po trzecie Jelínek posiadał niezwykły talent społeczny.

Wtedy też Harry Jelínek zaczął budować własną legendę, legendę człowieka sukcesu.

Jelínek, jak Turek, był mistrzem autokreacji, ale w przeciwieństwie do obecnego samodzielnego pełnomocnika ds. Green Dealu w Czeskim Ministerstwie Środowiska, bo tak długą nazwę nosi stanowisko, jakie dla Turka w rządzie Andreja Babisza stworzono, Jelínek był naprawdę poliglotą.

Motocykle dały Harrymu Jelínekowi coś cenniejszego niż sportowe trofea, łychtanie ego i przydatny dla oszusta wizerunek.

Jelínek potrafił znaleźć kupców, potrafił organizować dyskretne transakcje i uzyskiwać w ich trakcie ceny, których nie dawały zwykłe domy aukcyjne.

Uszami natomiast zastrzykł Jelínek, który, jako marszant, też brał udział w kolacji.

Jelínek szybko zawarł z Wrigleyem umowę przedstępną i zainkasował 30 tysięcy dolarów zaliczki.

Jelínek zaś postanowił na jakiś czas zniknąć z pola widzenia i pojechał nad Adriatyk do jugosłowiańskiego wówczas Splitu.

Czyli w czasach, w których Jelínek chwalił się tą opowieścią wśród znajomych, w czasach, kiedy sprzedawał ją jako element własnej reputacji, podobnie jak wyścigi motocyklowe, dwóch kluczowych bohaterów opowieści, których ktoś mógłby o nią zapytać, nie było już wśród żywych.