Mentionsy

Dziennik Literacki. Podkast
Dziennik Literacki. Podkast
09.01.2026 05:30

Występy gościnne #6 | Adaptacje sceniczne

Co zostaje z klasyki, kiedy przestaje być „lekturą do odhaczenia”, a zaczyna być materiałem na scenę? Czy młoda publiczność potrzebuje uwspółcześniania na siłę, czy raczej uczciwej, mocnej opowieści, nawet jeśli mówi ona archaicznym językiem i ciągnie za sobą cały bagaż mitów?

W Teatrze Ludowym w Krakowie, podczas Festiwalu Otwarcia, krytyk teatralny Jacek Wakar zainicjował rozmowę o adaptacjach scenicznych kierowanych do młodej widowni. W dyskusji udział wzięli twórcy teatralni: Katarzyna Błaszczyńska, Bartłomiej Błaszczyński, Bartosz Cwaliński oraz Staszek Chludziński, a także uczestnicy projektu „Lato w teatrze”: Iwo Woźniak, Anna Kus, Maria Wolska i Olga Fryz. 

Rozdziały (18)

1. Wprowadzenie i przedstawienie gościa

Jacek Wakar przedstawia festiwal otwarcia i gościa, a także grupę młodych uczestników z Lato w Teatrze.

2. Przedstawienie bohaterów

Katarzyna Błaszczyńska i jej synowie przedstawiają bohaterów spektaklu Chłopcy z placu Miarki.

3. Reakcje na adaptacje sceniczne

Młodzi uczestnicy opowiadają o swoich reakcjach na Sienkiewicza i jego adaptacje, porównując je z adaptacjami Molnara.

4. Kwestia językowa i komunikatywności

Młodzi uczestnicy opowiadają o kwestii językowej i komunikatywności adaptacji Molnara i Sienkiewicza.

5. Reakcje na Molnara

Młodzi uczestnicy opowiadają o swoich reakcjach na Molnara i jego adaptacje, porównując je z adaptacjami Sienkiewicza.

6. Kwestia komunikatywności i adaptacji

Młodzi uczestnicy i goście kontynuują dyskusję nad kwestią komunikatywności i adaptacji Molnara i Sienkiewicza.

7. Adaptacje Molnara i Sienkiewicza

Rozmowa o adaptacjach literackich, w tym Molnara i Sienkiewicza, w kontekście uwspółcześniania treści i ich prezentacji na scenie.

8. Refleksje nad adaptacjami literackimi

Goście kontynuują rozmowę na temat adaptacji literackich do sceny, podkreślając znaczenie autentyczności i przekazu oryginału. Dyskusja skupia się na problemach zrozumienia treści przez młodsze widzów i podejściu do klasyków.

9. Zakłócenia w adaptacjach

Rozmowa o adaptacjach dla różnych grup wiekowych i stylu życia widowni.

10. Adaptacje dla młodszej publiczności

Wspomnienia o adaptacjach dla dzieci i młodzieży oraz trudności z zachowaniem zainteresowania tych widzów.

11. ADHD i adaptacje

Rozważania nad adaptacjami dla różnych grup wiekowych i stylu życia widowni.

12. Wierność autorytetom

Refleksje nad wiernością autorytetom w adaptacjach i rozmowa o kluczowych zadaniach adaptacji.

13. Adaptacje i publiczność

Rozważania nad adaptacjami do publiczności i zadania projektowania komunikatu dla widzów.

14. Pytania dla twórców

Pytania do twórców o ich marzenia i plany dla przyszłych projektów.

15. Nowe inspiracje

Propozycje nowych inspiracji dla adaptacji, takich jak adaptacje mangi i gier komputerowych.

16. Adaptacje gier komputerowych

Autor opowiada o swoich marzeniach o adaptacjach gier komputerowych, takich jak Disco Elysium, Mad Max i Killer Joe Tracy Lettsa.

17. Projekty w Teatrze Śląskim

Autor wspomina o planowanych adaptacjach w Teatrze Śląskim, w tym Dionizje i Płatonowej, oraz o swoich marzeniach o interpretacyjnych możliwościach.

18. Podsumowanie i dziękowania

Autor podsumowuje rozmowę i dziękuje słuchaczom za udział w podcastu, życząc im owocnych przygód teatralnych.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 8 wyników dla "Wołodyjowskiego"

Ja na przykład lubię Wołodyjowskiego stosunkowo przez mojego ojca, który mnie karmił taką literaturą.

Ale czy Wy chcecie zobaczyć takiego, dajmy na to, wołodyjowskiego, tak jak napisał Gosienkiewicz?

Z mojej perspektywy, tym co chcę zobaczyć, kiedy idę do teatru na adaptację Pana Wołodyjowskiego albo Chłopców z placu Miarki, placu Broni, jest dobry spektakl.

Przechodząc do pana Wołodyjowskiego, Sienkiewicz jest

Czyli ja nie chcę, żeby mi ktoś tłumaczył, jak ja widzę Hamleta, chłopców z placu broni, pana Wołodyjowskiego.

Więc nie szukamy tłumaczenia nam naszej własnej perspektywy, bo my ją znamy i my wiemy, jak my widzimy Hamleta, Bocę, Ferriacza czy pana Wołodyjowskiego, tylko chcemy zapytać, przychodząc na spektakl twórcę, jak on widzi wszystkie te postaci, ich problemy czy te postacie, które np. nie wybrzmiały w oryginale, no bo też

I chętnie zobaczę spektakl pana Wołodyjowskiego, mimo że lektura mnie nie porwała.

do pana Wołodyjowskiego i przekładania takiej klasyki.