Mentionsy

Cześć, witam Was w kolejnym odcinku podcastu Growth, Scale Automate, a moim gościem dzisiaj jest Filip Sobel.

Filip, żeby nadać jakieś dynamiki naszej rozmowie na początek, to powiedz w kilku zdaniach dla osób, które słyszą Cię pierwszy raz lub widzą, co ekscytującego w życiu robisz lub robiłeś.

Ja na co dzień mam przyjemność, czy też generalnie zasługę tworzyć naprawdę super zespół ekspertów z Staffly, gdzie przy pomocy technologii dopasowujemy osobowość kandydatów do stanowisk pracy.

Natomiast prywatnie jestem fanem piłki nożnej, pizzy hawajskiej, festiwali muzyki elektronicznej, czyli myślę, że tak bym w tych dwóch staniach prywatnie i zawodowo mógł się opisać.

Ok, to skupimy się na początek na kwestii zawodowej i teraz tak od początku, żeby jakoś to usystematyzować.

Pomysł na Staffly wziął się de facto z wyzwania czy też problemu, który sam rzeczywiście miałem na studiach, czyli mniej więcej 4-5 lat temu.

Jako osoba mniej więcej w 20-21 roku życia pojawiała się potrzeba w postaci dorobienia szybkiej kwoty pieniędzy, prawda?

No bo będąc wtedy jeszcze biednym studentem Akademii Dona Koźmińskiego w Warszawie, stwierdziłem, że nie ma miejsca, przestrzeni, gdzie generalnie mogę stosunkowo szybko i łatwo znaleźć sobie szybką pracę dorywczą, która jest dopasowana do mojego harmonogramu dnia, zajęć na uczelni i wszystkiego, co po drodze robię.

W związku z czym stwierdziłem, że super, jakby pojawiła się jakaś aplikacja, no bo wiadomo, teraz wszyscy mają swoje aplikacje, więc ja też oczywiście taką chciałem

Mieć, gdzie stosunkowo bardzo szybko, dwoma kliknięciami mogę wykonać jakieś proste zlecenia typu wyniesienie śmieci, zrobienie zakupów, pomoc jakiejś starszej osobie, czyli bez wykwalifikowanej wiedzy albo zdolności, dostać za to natychmiastowe wynagrodzenie, no i w ten właśnie sposób dorobić sobie czy to do mojego budżetu, czy to na rachunek, czy to na imprezę, czy to na randkę, no bo takie potrzeby wtedy w moim studenckim życiu po prostu były.

Ok, to teraz potrzeba chwil jakby zapoczątkowała w ogóle koncepcję, ale teraz na dzisiaj już na chwilę zrobimy szybką transformację do teraźniejszości.

No i jesteście bardzo dynamicznie rozwijającą się spółką.

I teraz, co było jakby najtrudniejsze w ogóle w rozpoczęciu tego biznesu?

Myślę, że zdecydowanie najtrudniejszym krokiem było przejście od pomysłu do jego implementacji.

Ja w wieku 21 lat nie miałem totalnie absolutnie zielonego pojęcia, co robi się z pomysłem na biznes, prawda?

Czyli wpadłem na coś, no dobra, i co teraz?

Bo bez powiedzmy wiedzy, relacji, jakiegokolwiek doświadczenia w tym wieku naprawdę bardzo ciężko było mi przejść od wstępnego pomysłu do jego walidacji, po realizację.

Zajęło mi to naprawdę na tamten moment mniej więcej od sześciu do dziewięciu albo nawet dziesięciu miesięcy.

Co też biorąc pod uwagę moje obecne doświadczenie, teraz byłbym w stanie zrobić tak naprawdę w tydzień albo dwa.

Ale brak tej początkowej wiedzy i miejsca, do którego mogę z tym pomysłem pójść, sprawił, że to wszystko po prostu trwało naprawdę długo, zanim zaczęło nabierać realnych kształtów.

Jak to wszystko zaoperacjonalizowałeś i jak to w ogóle połączyłeś z aktualną, powiedzmy, pracą, którą wówczas musiałeś realizować, żeby po prostu się utrzymać i jak połączyłeś życie, pracę, żeby się utrzymać z budowaniem organizacji?

Tak, no słuchaj, generalnie ja zawsze miałem wrażenie, że chcę robić dużo i chcę robić troszeczkę więcej niż inni, więc oprócz tego, że studiowałem, pracowałem dorywczo jako kierowca Ubera, robiąc sto tysięcy kilometrów moim samochodem po Warszawie, po godzinach wieczorami, w różnym tego słowa znaczeniu pracowałem nad tym pomysłem.

Więc stwierdziłem, że pierwszą rzeczą, którą powinienem zrobić, jest właśnie przeniesienie mojego pomysłu z głowy na makiety aplikacji, no bo jeżeli to ma być aplikacja, no to po prostu powinienem pokazać komuś coś namacalnego w postaci ekranów, jak to wszystko docelowo będzie wyglądało.

I osoba, którą wtedy miałem szczęście na swojej drodze spotkać, przesłała mnie przez taki pierwszy warsztat, czyli co chcę robić, dla kogo, kto może chcieć za to płacić, jakie są wyzwania, czyli zaczął zadawać pierwsze trudne pytania, na które wtedy w zupełności nie znałem odpowiedzi, no ale które sprawiły, że rzeczywiście ten pomysł zaczął nabierać kształtów pod tym kątem, że

Po tych właśnie 6 miesiącach miałem nie tylko makietę aplikacji, ale miałem także już stworzony bardzo wstępny pitch deck, który de facto zamykał ten pomysł mniej więcej w 6-8 slajdach i był gotowy do tego, żeby już się po drodze zmieniając oczywiście kilkukrotnie, bo na tamtym etapie my założyliśmy agencję pracy, czyli stwierdziliśmy, że dobra, może nie zlecenia, ale po prostu będziemy szukać pracy dla osób na niższym i średnim szczeblu,