Mentionsy

Czyli to jest taki, powiedzmy, honorowy przywódca, nie mający władzy takiej bezpośredniej nad kościołami anglikańskimi w innych krajach, no ale uznawany za taki...

jest czymś, co doprowadzi do tego, że kościół Anglik, czy wspólnota kościoła anglikańskiego straci olbrzymią część.

Kiedyś taki nasz znajomy, który kiedyś odwiedzał nas, pastor z jednego ze szwajcarskich zborów, powiedział, no tak, dzisiaj jest tak, że świat jest solą i światłością Kościoła.

tylko się odwołuje konkretnie do raz, do tego, co początek Biblii mówi o stworzeniu mężczyzny i kobiety, do czegoś dotyczącego nas wszystkich uniwersalnie, a dwa mówi o przymierzu łączącym Chrystusa i Kościół, gdzie mąż i żona są odbiciem tej relacji Chrystusa i Kościoła.

W naszych kościołach mamy bardzo popularne tzw.

naucza, który prowadzi Kościół, reprezentuje Chrystusa wobec Kościoła, który jest oblubienicą Chrystusa.

Więc jest jakby tutaj też ten pierwiastek męski w osobie tego, kto tego Chrystusa reprezentuje i pierwiastek żeński w postaci Kościoła.

I ponieważ ta dynamika tutaj ma miejsce, no to w kontekście Kościoła

Więc na poziomie Kościoła, no tak, jeżeli to ma być ktoś, kto wobec Kościoła reprezentuje Chrystusa, to ma to być zgodnie z jego wolą mężczyzna.

To jest jedna ze służb Kościoła i oczywiście, że tutaj kobiety wykonują świetną rolę.

I myślę sobie, że to jest chyba coś, co warto podkreślić, że zadaniem Kościoła jest przedstawienie prawdy o Bogu, prawdy o nas, prawdy o tym świecie, prawdy o Bożych planach, a nie brylowanie inteligencją, wyglądem czy czymś tam jeszcze.

Więc tu jest dla mnie też właśnie ciekawa taka obserwacja, że te wartości tego świata, one cały czas próbują wdzierać się do Kościoła i atakować nas.

Ale to nie jest tak, że ktoś pełniący tę funkcję jest ważniejszy niż reszta Kościoła.

No dobra, to wróćmy teraz do kościoła anglikańskiego i tego, co tam się dzieje.

Dzisiaj, kiedy ludzie, szczególnie z Kościoła katolickiego, tacy bardziej, powiedzmy, o ambicjach apologetycznych osoby zwracają się do protestantów, mówią, albo ten wasz Luther to założył nowy Kościół.

a z drugiej strony prawosławni wyklinają rzymskich katolików i mówią, nie, nie, nie, to wy tutaj wprowadziliście jakieś nowe pomysły i w ogóle ten wasz biskup Rzymu, to palma mu odbiła i się uczynił głową kościoła.

Co prawda tutaj jest inne zrozumienie Kościoła, w tym sensie, że nie ma tego zrozumienia, że Kościół zasadniczo to jest jakaś konkretna instytucja.

Arcybiskup Mac Goba z Kapsztadu, prymas kościoła anglikańskiego, gratuluje tej pani, że została arcybiskupem, natomiast mówi coś takiego, że w tej kwestii homoseksualizmu nie mamy czasu ani zainteresowania angażowaniem się w te wewnętrzne spory anglikańskie.

Tylko ta wizja progresywna jest taka, że Kościół ma się przyłączyć do celebrowania tego, ma błogosławić pary homoseksualne, z czasem ma też udzielać ślubów homoseksualnych, co już na przykład dzieje się w Kościele Walii, w którym zresztą arcybiskupem Kościoła Walii niedawno została nie tylko kobieta, co nie jest niczym nowym, ale lesbijka.

No i to jest już coś, co po prostu godzi w samą istotę Kościoła.

tak jak pierwotnie miało być Kościoła na świat, czy Ewangelii na świat.

O ile myślę, że w pewnych przypadkach to jest uzasadnione, jasne, no i to jest dość skrajny przypadek, kiedy na poziomie jakby najwyższego przywództwa Kościoła mamy celebrowanie na przykład związków, które są grzeszne z perspektywy Biblii.

I myślę sobie, że to jest jakby takie wołanie też do Kościoła.

Żeby z jednej strony, bo to jest część kościoła, to pozostaje część kościoła, jakkolwiek nas wiele różni, baptystów i anglikanów.

I z jednej strony, żeby nie dochodziło do niepotrzebnych podziałów, a z drugiej, żeby te części kościoła anglikańskiego, które próbują jakoś radykalnie redefiniować to, o co chodzi w etyce chrześcijańskiej chociażby, czy w wierze chrześcijańskiej,