Mentionsy

Sławnego nietykalnego, czyli agenta Eliota Nessa, nieszablonowego pogromcy bandytów i kryminalistów.

Nikt też wówczas nie przypuszczał, że ta czysto komercyjna, skromnie wydana powieść odniesie tak oszałamiający sukces i uczyni z Eliota Nessa nieśmiertelną legendę, która już na zawsze stanie się częścią amerykańskiej popkultury.

To wszystko sprawiło, że dzisiaj nikt nie wyobraża sobie amerykańskiej historii z epoki gangsterów i prohibicji bez Eliota Nessa, a jego postać trafiła nawet do szkolnych podręczników.

Tylko jedna osoba nie była zadowolona z życiowych planów Eliota.

które wydawało się być nie do ruszenia dla jakichkolwiek organów ścigania, ale nie dla Eliota Nessa.

Choć nie obyło się także bez drobnej pomocy ze strony mającego duże wpływy szwagra, który osobiście za Eliota poręczył.

W tym wypadku słowo porażka mogło dla Nessa oznaczać po prostu śmierć.

Ostatecznie w jego zespole znalazło się zaledwie 10, zdaniem Nessa najlepszych z najlepszych.

Wszystkie artykuły przed drukiem musiały być autoryzowane przez samego Nessa, który dbał o to, aby w porannej gazecie Capone przeczytał dokładnie to, co Elliot chciał mu przekazać.

A przekaz Nessa był jasny.

W pierwszej chwili gangster wydał rozkaz zabicia Nessa.

Jego posłańcy wyśledzili trzech członków zespołu Nessa, kiedy ci jechali samochodem ulicami Chicago.

Dla agentów zarabiających niecałe 3 tysiące dolarów rocznie była to propozycja z tych nie do odrzucenia, ale nie dla ludzi Nessa.

Słowa Nessa natychmiast wybrzmiały w całym kraju.

Już wkrótce taką nieoficjalną nazwę przyjął zespół Nessa.

Przezwyciężył też swoją niechęć do zabicia Nessa.

Najpierw zamordowany został przyjaciel Eliota, który często asystował mu w nalotach.

Bo choć w książce nietykalni można przeczytać zresztą wbrew woli samego Nessa, że to on wsadził Al Capone do więzienia, w rzeczywistości tak nie było.

Dla Nessa była to wielka porażka, z którą nigdy się nie pogodził.

Bardzo duża była w tym zasługa Nessa.

Nic więc dziwnego, że gdy tylko w Cleveland zaczął grasować seryjny zabójca, nazywany przez prasę szalonym rzeźnikiem lub torsowym mordercą, to właśnie do Nessa zwrócono się o pomoc w jego wytropieniu i schwytaniu.

Zamiast o nowych tropach częściej myśleli o patrzących na ich ręce ludziach Eliota Nessa.

Udana walka Nessa z przestępczością zaczęła budować pozytywny wizerunek miasta, które po latach kryzysu powoli wstawało z kolan.

Na miejscu od razu pojawili się ludzie Eliota Nessa.

O pomoc poprosił Eliota Nessa, którego osobiście bardzo cenił.

Reakcja Eliota Nessa na powstały w ten sposób hałas była wymowna.

Za każdym razem, gdy pojawiały się podobne artykuły na temat szalonego rzeźnika, chwilę później miała miejsce nowa akcja Nessa.

Na Nessa i jego grupę spłynęła ogromna fala krytyki za brak wyników w śledztwie.

Dziennikarze zaczęli podważać reputację Nessa, na co on reagował bardzo nerwowo.

Cała akcja przeprowadzona została w ścisłej tajemnicy z uwagi na fakt, że kuzyn lekarza był nie tylko wpływowym kongresmenem, ale i zaciekłym wrogiem Nessa.

Kolejny rozwód Nessa, który od jakiegoś czasu wisiał już na włosku, wkrótce stał się faktem.

Książka Nietykalni pomimo skromnego nakładu odniosła oszałamiający sukces i odbudowała dawno utraconą legendę Eliota Nessa jako nieustraszonego stróża prawa, toczącego bezwzględną walkę z samym Alem Capone.

Książka Oscara Freyleya i Elliot Nessa, The Untouchables, wydana w Nowym Jorku w roku 1957 przez wydawnictwo Juliana Messnera.