Mentionsy

Często bowiem lubimy myśleć, że dojrzałość jest dla nudziarzy, którym bliżej do kapci niż do ciekawego życia.

I o tym wszystkim będę Wam dziś w odcinku opowiadała.

Czuję, że powolutku rozkręca i rozwija.

psychoterapia-gmail.com A teraz przechodzimy do dalszej części tego dzisiejszego odcinka.

Process-based therapy to jest taka terapia oparta na procesach, czyli jedno z podejść rozwijanych przez Stevena Hayesa i Stefana Goffmana.

Należy zmienić, żeby ta konkretna osoba, i popatrzcie, to jest bardzo ważny aspekt, w tym konkretnym kontekście, w tym momencie życia, w którym jest, doświadczyła zmniejszenia cierpienia.

W jakim momencie życia jest ta osoba, w zależności od tego, w jakim środowisku ta osoba żyje, czyli w jakim kontekście i do czego ta osoba zmierza.

I nieustanna samokrytyka.

U kogoś innego, tym co podtrzymuje cierpienie związane z depresją i depresję będzie przewlekłe przeciążenie, będzie konflikt w relacji, będzie brak poczucia wpływu we własnym życiu, albo proces kryzysu wieku średniego, czy chorobowy, czy starzejącego się ciała.

Ale jest zupełnie inna architektura cierpienia.

Czyli zauważamy, że jak spada unikanie, czyli spada mediator zmiany, to poprawia się sposób funkcjonowania.

Kiedy dana metoda jest bardziej lub mniej skuteczna, albo co sprawia, że ta metoda jest bardziej lub mniej skuteczna.

I terapia ekspozycyjna w tym wypadku może być bardzo skuteczna wtedy, kiedy my mamy gotowość pacjenta, kiedy ten pacjent ma duże wsparcie społeczne, kiedy ta osoba sama jest zmotywowana.

Więc można powiedzieć, że terapia, poprawa i siła tej poprawy w terapii zależy od poziomu wsparcia, od naślenia objawów, na przykład od stylu przywiązania, od kontekstu życia.

Mam poziom motywacji wysoki i np. prawidłowy styl przywiązania.

To jest ten składnik, bez którego drożdżówka się nie uda.

Żeby te drożdże mogły zadziałać, to musi zaistnieć odpowiednia okoliczność, odpowiednie warunki, czyli musi się pojawić odpowiednia temperatura.

W tym wypadku psychoterapia nie różni się aż tak bardzo od pozostałych aspektów związanych ze zdrowiem, czyli od medycyny, w której jednak potrzebujemy pewnego holistycznego spojrzenia na człowieka.

Ale to taka ciekawostka.

Dlatego bardzo nas interesuje to, co się dzieje dzień po dniu, minuta po minucie, co się dzieje w naszych myślach, celach, decyzjach, relacjach i co organizuje nasze nawyki w sposób, który prowadzi do cierpienia.

Wyobraźmy sobie pierwszą osobę, niech to będzie pacjent A.

No i że w ogóle w życiu ją bardzo dużo omija.

Czyli to, co pomoże nam zmienić sytuację tej osoby, to nie tylko wgląd w tę mechanikę, ale zmiany w tych jakościach jej funkcjonowania.

Jak się zachowała, kto jak spojrzał, kto ją lubi, kto nie lubi, czy zostanie odrzucona, oceniona czy oplotkowana.

Ja bardzo lubię ten sposób patrzenia na nasze życie transdiagnostyczny, dlatego że dzięki temu, że myślimy transdiagnostycznie, to zauważamy, że jest wiele zaburzeń, które mają np. wspólne mechanizmy, jak w tym wypadku unikanie, czy nietolerancja, niepewności, czy sztywność poznawcza.