Mentionsy
Mroczne Wieki
06.12.2025 20:04

Klęska Aten i koniec wojny peloponeskiej | 413-404 p.n.e.

Wesprzyj mnie na:

https://patronite.pl/mrocznewieki

https://buycoffee.to/mrocznewieki

https://suppi.pl/mrocznewieki


Ateńskie marzenia o hegemonii odchodziły w przeszłość. Razem z potęgą miasta bogini Ateny w niepamięć odchodziła również potęga Hellady, dotkliwie zdewastowanej przez trzy dekady wyniszczającego konfliktu, który zdaniem niektórych historyków mógł pochłonąć nawet ponad 10% populacji ówczesnej Hellady. Pokój zawarty w 404 roku p.n.e. na gruzach ateńskich Długów Murów miał przynieść Hellenom jedynie przejściowe wytchnienie. Sparta nie będzie bowiem w stanie utrzymać hegemonii zbyt długo a inne miasta-państwa, zwłaszcza Teby i Ateny, także nie będą już w stanie zastąpić jej miejsca. Kolejne cztery dekady niemal nieprzerwanych wojen będą długą uwerturą przed wkroczeniem na scenę Macedonii Filipa i Aleksandra.


Mroczne Wieki to podcast historyczny prowadzony przez Michała Kuźniara w całości oparty na publikacjach (naukowych i popularnonaukowych), tekstach źródłowych oraz własnych wnioskach.


Okładka: Lizander dogląda burzenia Długich Murów, XIX-wieczna litografia, domena publiczna


Źródła:

Diodor Sycylijski, O Peryklesie i wojnie peloponeskiej, przeł. A. Skucińska, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2022.

Ksenofont, Historia grecka, przeł. W. Klinger, Ossolineum, Wrocław 1968.

Plutarch, Cztery Żywoty. Lizander,przeł. M. Brożek, Czytelnik, Warszawa 2003.

Tukidydes, Wojna peloponeska, przeł. K. Kumaniecki, Czytelnik, Warszawa 1988.


Opracowania:

Hammond N., Dzieje Grecji, PIW, Warszawa 1977.

Kulesza R., Wojna peloponeska, Wydawnictwo Attyka, Warszawa 2006.

Lendon J.E., Soldiers and Ghosts, Yale University Press 2006.

Tukidydes Spartan Lizandra Lisander Sparty Ateńczyka Eforowie Pleistoanax Filokles Tisafernes Spartanom Spartanin peloponeskiej Archidamosa Agisa

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 11 wyników dla "Spartanin"

Obaj bowiem w pewien sposób odbiegali od stereotypu twardego, wojowniczego Spartanina ukształtowanego przez kulturę masową.

Był Spartaninem i doskonale znał swoich rodaków.

Odźwierni Cyrusa oznajmili Spartaninowi, że Cyrus nie ma czasu z nim rozmawiać, ponieważ właśnie pije.

Po zdobyciu jednego z miast Spartanin miał odrzucić propozycję sprzedaży w niewolę lokalnych mieszkańców.

Spartanin ruszył na czele wielkiej floty opłacanej perskim złotem w kierunku Hellespontu, gdzie niepodzielnie dominowali Ateńczycy.

Spartanin nie wydawał jednak rozkazu natarcia, zamiast tego czekał przez jakiś czas bez ruchu.

Tak też zrobił Spartanin pod Aegospotamoj.

Spartanin chciał jak najszybciej wywołać głód w Atenach, a im więcej będzie w mieście Ateńczyków, tym szybciej do takiej katastrofy faktycznie dojdzie.

W milecie Spartanin pod przysięgą obiecał 800 członkom Stronnictwa Demokratycznego, że po oddaniu władzy włos im z głowy nie spadnie.

Spartanin mawiał, że dzieci oszukuje się podczas gry w kości, dorosłych zaś przysięgami.

W wyzwalanych poleis Spartanin zostawiał rządy oligarchiczne, nad którymi czuwał spartański harmosta, zarządca pilnujący porządku w podległych lacedemonowi miastach-państwach Hellady.

Ostatnie odcinki

0:00
0:00