Mentionsy
Mroczne Wieki
06.12.2025 20:04

Klęska Aten i koniec wojny peloponeskiej | 413-404 p.n.e.

Wesprzyj mnie na:

https://patronite.pl/mrocznewieki

https://buycoffee.to/mrocznewieki

https://suppi.pl/mrocznewieki


Ateńskie marzenia o hegemonii odchodziły w przeszłość. Razem z potęgą miasta bogini Ateny w niepamięć odchodziła również potęga Hellady, dotkliwie zdewastowanej przez trzy dekady wyniszczającego konfliktu, który zdaniem niektórych historyków mógł pochłonąć nawet ponad 10% populacji ówczesnej Hellady. Pokój zawarty w 404 roku p.n.e. na gruzach ateńskich Długów Murów miał przynieść Hellenom jedynie przejściowe wytchnienie. Sparta nie będzie bowiem w stanie utrzymać hegemonii zbyt długo a inne miasta-państwa, zwłaszcza Teby i Ateny, także nie będą już w stanie zastąpić jej miejsca. Kolejne cztery dekady niemal nieprzerwanych wojen będą długą uwerturą przed wkroczeniem na scenę Macedonii Filipa i Aleksandra.


Mroczne Wieki to podcast historyczny prowadzony przez Michała Kuźniara w całości oparty na publikacjach (naukowych i popularnonaukowych), tekstach źródłowych oraz własnych wnioskach.


Okładka: Lizander dogląda burzenia Długich Murów, XIX-wieczna litografia, domena publiczna


Źródła:

Diodor Sycylijski, O Peryklesie i wojnie peloponeskiej, przeł. A. Skucińska, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2022.

Ksenofont, Historia grecka, przeł. W. Klinger, Ossolineum, Wrocław 1968.

Plutarch, Cztery Żywoty. Lizander,przeł. M. Brożek, Czytelnik, Warszawa 2003.

Tukidydes, Wojna peloponeska, przeł. K. Kumaniecki, Czytelnik, Warszawa 1988.


Opracowania:

Hammond N., Dzieje Grecji, PIW, Warszawa 1977.

Kulesza R., Wojna peloponeska, Wydawnictwo Attyka, Warszawa 2006.

Lendon J.E., Soldiers and Ghosts, Yale University Press 2006.

Tukidydes Spartan Lizandra Lisander Sparty Ateńczyka Eforowie Pleistoanax Filokles Tisafernes Spartanom Spartanin peloponeskiej Archidamosa Agisa

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 7 wyników dla "Sparty"

Jakiś czas po tragicznej śmierci swojego ojca, pochodzący z królewskiego rodu, Pleistoanax został jednym z królów Sparty.

Jednocześnie obawiał się wzrostu znaczenia Sparty.

Eforowie i królowie komunikowali się w ten sposób z wysłannikami przebywającymi poza granicami Sparty.

Podobnie jak jego poprzednik, także ten historyk był ateńczykiem, chociaż w swoich pracach wykazywał się znacznie dalej posuniętą stronniczością i sympatią wobec Sparty, a szczególnie jej króla, Agesilaosa.

Prawo Sparty zabraniało jednemu człowiekowi pełnić rolę nałarchy dwukrotnie, stąd też trzeba było je obejść w ten właśnie sposób.

Ateńczycy spróbowali jeszcze rozmów pokojowych z królem Agisem, ale ten odesłał ich do Sparty, mówiąc, że to Eforowie, a nie on, mają kompetencje do zawarcia pokoju.

Miasto miało stać się satelitą Sparty i wejść z nią w sojusz.

Ostatnie odcinki

0:00
0:00