Mentionsy
Mroczne Wieki
06.12.2025 20:04

Klęska Aten i koniec wojny peloponeskiej | 413-404 p.n.e.

Wesprzyj mnie na:

https://patronite.pl/mrocznewieki

https://buycoffee.to/mrocznewieki

https://suppi.pl/mrocznewieki


Ateńskie marzenia o hegemonii odchodziły w przeszłość. Razem z potęgą miasta bogini Ateny w niepamięć odchodziła również potęga Hellady, dotkliwie zdewastowanej przez trzy dekady wyniszczającego konfliktu, który zdaniem niektórych historyków mógł pochłonąć nawet ponad 10% populacji ówczesnej Hellady. Pokój zawarty w 404 roku p.n.e. na gruzach ateńskich Długów Murów miał przynieść Hellenom jedynie przejściowe wytchnienie. Sparta nie będzie bowiem w stanie utrzymać hegemonii zbyt długo a inne miasta-państwa, zwłaszcza Teby i Ateny, także nie będą już w stanie zastąpić jej miejsca. Kolejne cztery dekady niemal nieprzerwanych wojen będą długą uwerturą przed wkroczeniem na scenę Macedonii Filipa i Aleksandra.


Mroczne Wieki to podcast historyczny prowadzony przez Michała Kuźniara w całości oparty na publikacjach (naukowych i popularnonaukowych), tekstach źródłowych oraz własnych wnioskach.


Okładka: Lizander dogląda burzenia Długich Murów, XIX-wieczna litografia, domena publiczna


Źródła:

Diodor Sycylijski, O Peryklesie i wojnie peloponeskiej, przeł. A. Skucińska, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2022.

Ksenofont, Historia grecka, przeł. W. Klinger, Ossolineum, Wrocław 1968.

Plutarch, Cztery Żywoty. Lizander,przeł. M. Brożek, Czytelnik, Warszawa 2003.

Tukidydes, Wojna peloponeska, przeł. K. Kumaniecki, Czytelnik, Warszawa 1988.


Opracowania:

Hammond N., Dzieje Grecji, PIW, Warszawa 1977.

Kulesza R., Wojna peloponeska, Wydawnictwo Attyka, Warszawa 2006.

Lendon J.E., Soldiers and Ghosts, Yale University Press 2006.

Tukidydes Spartan Lizandra Lisander Sparty Ateńczyka Eforowie Pleistoanax Filokles Tisafernes Spartanom Spartanin peloponeskiej Archidamosa Agisa

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 9 wyników dla "Tukidydes"

Nieobecność kobiet jest bardzo charakterystyczna, zarówno w dziele Tukidydesa, jak i innych historyków z tego okresu.

Tukidydes zanotował, że wielkiego króla odwiedziły w krótkim czasie dwie odrębne delegacje znad Eurotasu, każda oczekując od niego czegoś innego i co innego oferując w zamian.

Tukidydes nie szczędził pochwał twórcom nowego ustroju, który jego zdaniem był najrozumniejszym połączeniem oligarchii i demokracji, jakie kiedykolwiek powstało w Atenach.

Nawet Tukidydes, zazwyczaj ignorujący opisy rzezi czy innych cierpień ludności, podkreślał dzikość traków, którzy wpadli nawet do miejscowej szkoły, gdzie zgładzili wszystkie kryjące się w jej budynku dzieci.

Tukidydes zauważył, że Mikalessos stracąc praktycznie całą populację mogło być najbardziej doświadczoną przez tę długą wojnę osadą w całej Helladzie.

Rezultaty bitwy pod Kyzikos nie znamy z dzieła Tukidydesa, którego relacja o wojnie peloponeskiej urywa się nagle tuż po bitwie pod Kynosema.

Nie wiemy dlaczego Tukidydes przestał pisać swoje dzieło akurat w tym momencie.

Ksenofont podejmuje narrację przerwaną przez Tukidydesa w tym samym miejscu i ciągnie ją przez kolejne cztery dekady w swojej historii greckiej, wydanej po polsku.

Był to Tukidydes, syn Olorosa, który na mocy powszechnej amnestii wymuszonej przez Spartę mógł po raz pierwszy od 20 lat bezpiecznie powrócić do ojczyzny.

Ostatnie odcinki