Mentionsy

Układ zwany Pokojem Nikiasza od imienia zasłużonego ateńskiego stratega miał trwać pół wieku.

Pokój Nikiasza zawierał daleko idące deklaracje, w tym także zawarcie oficjalnego sojuszu przez Spartę i Ateny.

Podekscytowani perspektywą wielkich podbojów i ekspansji, ateńczycy uchwalili wszystkie wnioski Nikiasza, wyznaczając jego samego obok Lamachosa i Alcibiadesa, jednym z trzech dowódców ekspedycji.

Do kolejnego rozczarowania doszło już na samej Sycylii, gdzie zgodnie z przewidywaniami Nikiasza, dowódcy wyprawy szybko zorientowali się, że Segesta nie ma pieniędzy na opłacenie tak wielkiego wojska najemnego.

Wieść o tym dotarła jednak do Syrakus, a sprytny strateg Hermokrates zdołał przez podstawionych ludzi udających stronników Aten przekonać Nikiasza do opóźnienia wymarszu planowanego na noc tuż po ostatniej przegranej bitwie w porcie.

Na końcu zaś, podczas przeprawy przez rzekę Asinaros, zablokowano i zmuszono do poddania się Nikiasza.

Spośród 7 tysięcy pojmanych ludzi Demostenesa i Nikiasza duża część zmarła w ciągu następnych 70 dni z głodu, chorób i zimna.

Nikiasza z kolei bardzo szanowano ze względu na umiarkowanie, rozsądek i udział w zawarciu pokoju w 421 roku p.n.e.

Na stracenie Nikiasza dodatkowo nalegać mieli członkowie lokalnej elity, którzy w trakcie oblężenia swojego miasta wdali się z nim w tajne pertraktacje.

Nad losem Nikiasza ubolewał sam Tukidydes, który widział w starym strategu człowieka, który z wszystkich uczestników wyprawy najmniej zasłużył sobie na śmierć.