Mentionsy

Nawet Diodor Sycylijski, który zachował dla nas jego barwną historię, uważał, że była ona naprawdę dziwna.

Diodor nie tłumaczy, dlaczego młodzieniec nie był w stanie uzyskać środków od ojca.

Najdłuższą ciągłą narrację zawdzięczamy autorowi znanemu jako Diodorus Siculus, Diodor Sycylijski.

Relacje Diodora skopiowane w średniowieczu w skróconych wersjach są dla nas najważniejszym źródłem do poznania tego konfliktu.

Przetrwanie tych akurat fragmentów ksiągu Diodora zawdzięczamy dwóm bizantyjskim intelektualistom.

Poza pracami Diodora o powstaniach wspominał m.in.

Diodor pisał o tych młodych, silnych i niebezpiecznych mężczyznach i podejściu, jakie mieli do nich ich właściciele.

Diodor pisze...

Diodor pisał Każdy z wielkich właścicieli ziemskich kupował całe rzesze niewolników, aby uprawiali jego ziemię.

W trakcie ekstatycznych tańców Eunus był w stanie czarować widzów rzadkim widowiskiem, które opisał Diodor.

Jak pisze Diodor, włamując się do domów w mieście, zbuntowani niewolnicy dokonali masowej rzezi, nie oszczędzając nawet ssących niemowląt.

I pewnie sztuka ta by mu się udała, o czym pisze Diodor, gdyby nie dwóch jego niewolników.

Pretor prędko stanął oko w oko z rebeliantami i poniósł sromotną klęskę, którą Diodor tłumaczył ich przewagą liczebną.

Diodor pisze nawet, że to właśnie ten wolny, pozbawiony majątku motłoch okazał się bardziej niszczycielski od samych niewolników Eunusa, którzy co do zasady nie podpalali wiosek i magazynów ze zbożem, oszczędzając ludzi pracujących na roli.

Diodor Sycylijski pisał, że po upadku Tauromenium Rupilius pomaszerował do serca wyspy, pod Enne, miasto gdzie trzy lata wcześniej zaczęła się rebelia.

Wedle podania Diodora pożarty przez wszy.

Według Diodora nerwa stanął w obliczu coraz bardziej natarczywej perswazji przechodzącej w próby przekupstwa, które skłoniły go do wstrzymania procesu wyzwoleńczego.

Poza tym, jak pisał Diodor, był on bardzo zdolnym fletnistą, występującym często podczas kobiecych festiwali religijnych.

Diodor podkreśla, że dzięki deklaracji Salwiusza zginęło jedynie 600 ludzi Nerwy, a 4000 otoczonych dostało się do niewoli.

Atenion był zdaniem Diodora wyjątkowo sprawnym organizatorem.

Po uśmierceniu ostatniego towarzysza, sam przebił się własnym mieczem, umierając w sposób, który Diodor określił jako heroiczny.