Mentionsy

Wypadki potoczyły się jednak w sposób wyjątkowo zbieżny z proroctwami Eunusa.

W tym celu udali się do Eunusa, który natychmiast nawiązał kontakt z siłami nadprzyrodzonymi.

Następnie ruszyli bez zastanowienia na Enne, prowadzeni przez ziejącego ogniem Eunusa, proroka z Apamei.

Niewolnicy Eunusa nie tylko kopnęli ten stolik, oni naprawdę go przewrócili.

Na ich czele Cylicyjczyk zaczął przeć w kierunku sił Eunusa, nie zdradzając swoich zamiarów.

Kleon wkrótce bowiem stanął przed obliczem Eunusa, albo raczej króla Antiocha i bez wahania złożył hołd prorokowi.

Z czasem jednak wiadomości o kolejnych zwycięstwach Eunusa i Kleona skłoniły Senat do energiczniejszego działania.

Wszystkie te drobne powstania udało się Rzymianom zdusić w zarodku, zdawali sobie jednak sprawę z potencjalnych konsekwencji przedłużającej się rebelii Eunusa dla stabilności swojego panowania w basenie Morza Śródziemnego.

Narastającej fali okrucieństwa zaczął ostro sprzeciwiać się Achaios, doradca Eunusa, ale nie był w stanie wiele wskurać wśród motłochu, jaki przewalał się po całej wyspie.

Diodor pisze nawet, że to właśnie ten wolny, pozbawiony majątku motłoch okazał się bardziej niszczycielski od samych niewolników Eunusa, którzy co do zasady nie podpalali wiosek i magazynów ze zbożem, oszczędzając ludzi pracujących na roli.

Los upominał się o życie samozwańczego króla Sycylii, Eunusa Antiocha, który zdołał w porę wyrwać się z Enny i razem z tysiącem popleczników ukryć w górzystych, niedostępnych terenach.

W końcu zdołał dopaść Eunusa i jego ludzi.

Rupilius kazał uwięzić Eunusa w Morgantynie, kilkanaście kilometrów od Enny.

Sam z barwnymi postaciami Tryfona czy Eunusa spotkałem się jeszcze w podstawówce, wertując stary PRL-owski podręcznik do historii, należący pewnie do któregoś z moich wujków.

Wojska Spartacusa czy Eunusa dokonywały niewyobrażalnych masakr, które tylko w pewnej części były podyktowane chęcią zemsty na autentycznych oprawcach, takich jak Damofilos czy jego żona Megalis.

Ledwo wyspa nieco odetchnęła, a już za pretora Serwiliusza miejsce Syryjczyka Eunusa zajął Cylicyjczyk.

Nawet jeśli tak było, to pod charakterystyką tej jednej postaci historyk starał się zmieścić dwóch wodzów nowej rebelii, którzy niemal bliźniaczo przypominali wcześniejszych o trzy dekady – Eunusa i Kleona.

Podobnie jak wcześniej Kleon wobec Eunusa, tak i Acenion przybył pod mury Triokali z trzema tysiącami ludzi i złożył hołd Tryfonowi, za którym przemawiało posiadanie znacznie liczniejszych sił.

niemal zupełnie wyludnionych już po pierwszym powstaniu Eunusa.