Mentionsy

A pamiętasz jakiś taki moment przełomowy, bo o tym widziałem dyskusje trwające dosłownie, czy to faktycznie w pewnym momencie śmierć Jobsa, ale wcześniej, że to jest pierwszy iPhone, a może to jest zupełnie inne urządzenie, a może to jest wyrzucenie Jobsa z pracy po to, żeby później wrócił w chwale i ratował spółkę.

Ale jak cały czas wypowiadasz się o tym modelu biznesowym, o tej strategii, to mam wrażenie, że cały ten romantyzm Jobsa już jest taką historyczną legendą, a tak naprawdę mówimy o biznesie, który stworzył Cook.

Bo wydaje mi się, że jakbyśmy się kilka lat temu spotkali w podcastie, to byśmy częściej do tego Jobsa jeszcze się odwoływali, a dzisiaj już dużo akcjonariuszy też stwierdziło fajnie, tam się zaczęło, tam jest historia, tam jest legenda.

Czy mógłbyś w ten sposób jakoś nam rozróżnić erę Jobsa, erę Cooka, zanim przejdziemy do tej ery trzeciej, o której niewiele wiemy, ale na pewno ty wiesz dużo więcej ode mnie o tym, co myśli rynek na ten temat.

Natomiast jeżeli pytałeś o te dwie ery tej firmy, czyli erę Jobsa i erę Tima Cooka, wydaje mi się, że dawno już tego romantyzmu w Apple nie ma w kontekście takim, że

Czyli w moment, w którym myśmy odeszli od tych konferencji keynote wtedy nazywanych tak, nadawanych na żywo, transmitowanych z Kalifornii i przeszliśmy do tych nagrywanych hollywoodzkim stylu wręcz produkcji, zresztą przez studio filmowe nierzadko to samo, które robi filmy dla Apple TV i tak dalej, przecież oni mają własne zaplecze, które wyglądają tak perfekcyjne, że wręcz po prostu chce się je, nie wiem, lizać z ekranu, jak już tak o Jobsie gadamy.

I tego się nie da w żaden sposób przyrównać do czasu u Jobsa, bo to są zupełnie różne liczby i zupełnie różne czasy.

Przy okazji jest fajny dla użytkownika i tu się wszystko pięknie spina, a ten romantyzowany Jobsa był trochę nieobliczalny z perspektywy akcjonariusza.

To jest niesamowite, że jakby inwestorzy kredytują trochę tę spółkę tak ogromnym, wręcz gigantycznym zaufaniem, zbudowanym przez lata, przez Cooka, przez ostatnie lata przez Cooka, nie przez Jobsa, bo tak jak powiedziałeś, gdyby...

Teraz przy zdrowych zmysłach nie wejdzie jako inwestor w spółkę Apple, myśląc o tym, co Steve Jobs zrobił w 98 roku, jak wrócił do firmy i ona była prawie bankrutem.

Cook nie miał luksusu takiego, że po prostu wiadomo, sukcesja w Apple jest przygotowana już przypuszczam dużo dalej niż John Ternus, ale Tim Cook musiał wejść tam na tą łódkę z dnia na dzień, trochę tak jak Jobs wrócił do własnej firmy w 1998 i zmierzyć się po pierwsze ze śmiercią samego Jobsa i też medialnie, do czego się kompletnie nie nadawał i to było widać w jego pierwszych keynoteach.

Oczywiście najbliższe grono Jobsa, co wiemy z biografii, między innymi z książek typu Droga Steve'a Jobsa, wiedzieli, ale to i tak było zupełnie coś innego niż moment obecny,

Ja pamiętam śmierć Jobsa z perspektywy medialnej i to szaleństwo.

Tu może koledzy, koleżanki z bankiera się nie obrażą, ale pojechałem wtedy, wtedy jeszcze w bankierze pracowałem, pojechałem do redakcji do Wrocławia i wszędzie Jobs na pierwszej stronie, tylko nie u nas, bo nie było prądu przez chwilę w budynku i mieliśmy chyba najpóźniej wiadomość o śmierci Steve'a Jobsa.

To było chyba niesamowite takie z perspektywy spojrzenia na ten wykres historycznie, jakby ktoś dzisiaj zaznaczył śmierć Jobsa czy późniejsze analizy, no to tyle osób to dawno się nie pomyliło aż w takiej skali.

Czyli to, co Jobs gadał bardzo często.

Tę stronę Jobsa głównie, która była przez media nazwana, że on był tyranem itd., ona pokazuje, z czego to wynikało bardzo często i jak bardzo Jobs nie rozumiał, że ludzie mają naturalną skłonność, to jeden z błędów poznawczych, do komplikowania sobie życia i decyzji.

Mamy jeszcze drogę Steve'a Jobsa, czyli tak naprawdę drugą pod kątem objętości, taką pozycję opisującą życie samego Jobsa i polecam zacząć od niej, a nie od Waltera Isaacsona i oficjalnej biografii.

Tutaj niewiele wycięto, za to można się na przykład dowiedzieć o kulisach słynnego wystąpienia Jobsa na Uniwersytecie Stanforda, na które się prawie spóźnił.

Byłem święcie przekonany, że nie pójdziesz w takie oczywiste, że wszyscy od razu iSexona wrzucą i poczytajcie historię Jobsa.