Mentionsy

Niedługi czas później zmieniło się to, ponieważ zaistniała szkoła, którą w skrócie możemy określić jako psychologię indywidualną Adlera.

Dalej jesteśmy w Wiedniu i w tym Wiedniu pojawia się Adler rozwijający myśli freudowskie.

Czyli mamy taką psychologię indywidualną Adlera.

I wreszcie po Adlerze pojawia się właśnie Frankl jako trzecia szkoła psychoterapii wiedeńskiej.

I widzimy wyraźny właśnie ciąg od Freuda przez Adlera do Frankla.

właśnie z tym, co zostało nazwane szkołą wiedeńską, ponieważ to nie chodzi oczywiście o Wiedeń, chodzi o to, że to przejście pomiędzy psychoanalizą Freuda, psychologią indywidualną Adlera i pomysłami Frankla ostatecznie jest bardzo logicznym rozwojem pewnego pomysłu na postrzeganie osoby ludzkiej, na postrzeganie tego, czym jest ta wewnętrzna

Tego nie robi Freud i tego nie robi też Adler.

Adler patrzy w głąb, myśli o jednostce, myśli o tym, co rozgrywa się w obrębie jednostki.

Nie da się przy tym zaprzeczyć, że ostateczność jest w pewnym sensie kategorią wyższą i w tym znaczeniu w porównaniu z psychoanalizą psychologia indywidualna, czyli nie wiem czy Państwo to widzicie, tu chodzi teraz o ustosunkowanie się Frankla do myśli Freuda, myśli Adlera.

Skoro pokazał słabości psychoanalizy Freuda, no to teraz pokazuje słabości psychologii indywidualnej Adlera.