Mentionsy

I to jest to, do czego przed chwilą odwoływał się cytowany fragment, cytowany przeze mnie fragment Frankla, pokazujący, że owszem, Freud coś zrozumiał, ale zrozumiał tak jak Kolumb.

Freud, zdaniem Frankla, zajmuje się tylko wyparciem i przeniesieniem, a nie...

I wreszcie po Adlerze pojawia się właśnie Frankl jako trzecia szkoła psychoterapii wiedeńskiej.

Frankl, który będzie zajmował się logoterapią.

Więc może lepiej myśleć o logoterapii Frankla jako o sposobie uzyskania narzędzi, które pozwalają na to, aby każdy indywidualnie mógł poradzić sobie ze swoim problemem.

I widzimy wyraźny właśnie ciąg od Freuda przez Adlera do Frankla.

I czytamy u Frankla dalej.

właśnie z tym, co zostało nazwane szkołą wiedeńską, ponieważ to nie chodzi oczywiście o Wiedeń, chodzi o to, że to przejście pomiędzy psychoanalizą Freuda, psychologią indywidualną Adlera i pomysłami Frankla ostatecznie jest bardzo logicznym rozwojem pewnego pomysłu na postrzeganie osoby ludzkiej, na postrzeganie tego, czym jest ta wewnętrzna

odpowiedzi, braki odpowiedzi jednostki nieradzącej sobie z tym, co jest nieuświadomione, z tym, co jest nienazwane, a w przypadku Frankla pojawia się ta relacyjność, czyli dopiero wtedy, kiedy określamy siebie w kontekście relacji, w kontekście innych osób, spotkania z innymi osobami, wtedy dopiero możemy sami sobie pomóc.

No to spróbujmy dalej czytać Frankla.

I dalej Frankl.

Człowieka buduje, zdaniem Frankla, relacja.

A Frankl do tego dodaje, że tylko wtedy poradzimy sobie z tym wewnętrznym kłopotem, jeżeli będziemy w stanie zaistnieć w relacji z innym człowiekiem.

W tym kontekście uwagi Frankla, które zmieniają orientację, które pokazują nam, że nie możemy być zorientowani na utożsamienie, ujednolicenie, tylko mamy być zorientowani na relacje z odmiennością, to pokazuje, co jest wyzwaniem współczesności.

istnienia w świecie rzeczywistości wirtualnej, czy nazwiemy ją internetem, czy komputerem, czy smartfonem, pokazuje, że tracimy możliwość rozwoju ego, że to Frankl właśnie podkreśla, bez tej relacji wobec ty nie ma możliwości zaistnienia ego,

Jeżeli to nie istnieje, to będzie oznaczało, że pragnieniem człowieka współczesnego stosuje Frankla teraz do współczesności, do XXI wieku.

Na bazie Frankla możemy stwierdzić, że człowieka żyjącego teraz

No to to jest to clue świata współczesnego i to jest uderzające u Frankla, ponieważ uwagi Frankla nie są uwagami tu i teraz.

Nie zagaduję Frankla.

Nie zagaduję Frankla, czyli głos ma Wiktor Frankl.

Nie da się przy tym zaprzeczyć, że ostateczność jest w pewnym sensie kategorią wyższą i w tym znaczeniu w porównaniu z psychoanalizą psychologia indywidualna, czyli nie wiem czy Państwo to widzicie, tu chodzi teraz o ustosunkowanie się Frankla do myśli Freuda, myśli Adlera.

Na razie ta propozycja Frankla jest nieczytelna przy pierwszym przeczytaniu, wysłuchaniu fragmentu, wobec tego dajmy szansę Franklowi na uzupełnienie.

Dokąd zmierza Frankl?

Skupiając uwagę na człowieku, nie pomagamy mu, ponieważ rozstrzygamy tylko o tym, co już jest, a nie pokazujemy tej potencjalności i tej otwartości człowieka, otwartości na przykład na relację, która powinna zdaniem Frankla występować.

Myśl getego będzie u Frankla wracała, wobec tego z tym cytatem będziemy się stykać na następnych stronach.

Czyli jak widać na myśl Frankla, jest rzeczywiście myślą bardzo praktyczną, dotyczącą tego, co

To sięgnijmy znowu do tych diagnoz Frankla.

No i teraz Państwo widzicie, że moje uwagi sprzed paru minut to nie są uwagi na marginesie Frankla, tylko to są uwagi wyjaśniające kontekst wypowiedzi Frankla.

W zasadzie mogę powiedzieć, nie wnoszę tutaj własnych myśli, tylko są to zastosowania myśli Frankla do współczesności, zastosowania przewidziane przez samego autora.

Frankl tego dziewiąte wydanie Lekarza i duszy,

No więc to jest Frankl, który mówi o czymś, co jest tym stanem rzeczywiście.

którego bezpośrednio dotyczy myśl Frankla.

No to my do tego dodajemy swoje 70-75 lat i znajdujemy potwierdzenie tego, co diagnozuje Frankl.

I to jest to zaskakujące przyleganie Frankla do współczesności.