Mentionsy

Michał tutaj mówi o tekstach najpierw Jacka Niedzienkiewicza w Rzeczpospolitej, a ostatnio także Arkadiusza Gruszczyńskiego w Gazecie Wyborczej, czyli dwóch autorów, którzy zdecydowanie nie są sympatykami opozycji, czy PiSu, czy tym bardziej Konfederacji i którzy...

piszą o wyczerpaniu się przywództwa Donalda Tuska.

Z drugiej strony mamy Gruszczyńskiego, który z kolei przeprowadził dziennikarz Gazety Wyborczej, tak naprawdę medium będącego zawsze w awangardzie krytyki PiSu i od lat wspierającego Platformę Obywatelską.

Ludzie są zainteresowani kolejkami do lekarza, a nie rozliczaniem PiSu i swoimi materialnymi problemami, a oni nie wiedzą co powiedzieć.

Nawet tego rozliczenia PiSu Kacprze nie było, bo to też jeden ze sztandarowych projektów Donalda Tuska, który jeszcze skutecznie grał na polu retorycznym przez pierwszy rok swoich rządów, teraz nadal próbuje nim grać, ale to jest już wydmuszka.

Polacy chyba są świadomi tego, że ten projekt próby rozliczenia PiSu zakończył się wielką katastrofą tak naprawdę i brakiem jakichkolwiek sukcesów.

To znaczy ci, dla których priorytetem było rozliczenie PiSu, są niezadowoleni, mają poczucie, że nie było żadnego rozliczenia takiego, jakiego oni by chcieli.

Nie udało się przekonać platformie i rządzącym większej części społeczeństwa niż i tak już wcześniej była zniechęcona do PiSu po tym, jak zwłaszcza wyglądała końcówka rządów PiSu.

że doszło do dalej idących przestępstw czy nadużyć niż to, o co już wcześniej PiS oskarżano.

Ci, którzy chcieli po prostu świętego spokoju po tych napięciach związanych z rządami PiSu, także tego świętego spokoju nie mają, bo bez przerwy są jakieś konflikty, wojenki personalne, a teraz w dodatku rząd ma perspektywę paraliżu i gnicia przez kolejne ponad dwa lata.

z wiekiem, przecież nie jest politykiem najmłodszym i można tu jednocześnie zwrócić uwagę na to, że o ile przynajmniej w tych początkowych latach Kaczyński czy też PiS próbowali rozumieć to, jak działa współczesna Polska, mieliśmy przecież szereg nowych twarzy w PiS-ie młodych polityków i również ta kampania Nawrockiego pokazywała to, że te młode twarze ciągną tą...

Premierem został tak naprawdę bardziej przez błędy PiSu niż jakieś swoje wielkie zasługi, no i także powiedzmy różne problemy kampanii Konfederacji w 1923 roku.

No i pytanie oczywiście, które się pojawia, czy Hołownia, bo po coś się dwa razy spotykał z Adamem Bielanem, a potem także z Jarosławem Kaczyńskim, czy jest w stanie sobie wyobrazić scenariusz, w którym rzeczywiście Hołownia jakoś się dogaduje z PiS-em, na przykład po to, żeby wymusić swoje pozostanie w fotelu marszałka Sejmu.

Być może ten scenariusz jest realny, natomiast scenariusz dalej idący, w którym doszłoby do jakiegoś zacieśnienia koalicji, czyli utworzenia koalicji pomiędzy PiS-em a Hołownią celem obalenia Tuska i powołania jakiegoś rządu wspólnego, być może jeszcze wespół z Konfederacją jest całkowicie abstrakcyjny i nierealny.

W moim przekonaniu PiS-owi nie na rękę jest teraz tworzenie jakiegokolwiek rządu

Później oczywiście PiS władzę utracił przede wszystkim na skutek własnych błędów, nie tak jak ty słusznie zauważyłeś przecież, że nie na skutek siły Donalda Tuska.

bo ja bym nie wykluczał, że Jarosław Kaczyński myślę byłby gotowy na powołanie alternatywnego rządu, nawet jeżeli ja się z tobą zgadzam, że to jest dla PiSu ryzykowne, bo z ich punktu widzenia bardziej opłacałoby się, niech Tusk się dwa lata całkowicie wyczerpuje, ale z drugiej strony Kaczyński po pierwsze jest człowiekiem, który lubuje się w takich parlamentarnych rozgryweczkach od lat dziewięćdziesiątych, w zasadzie od 1989 roku.

Hołownia, który był przecież jeszcze niedawno w jednym rzędzie ostro atakowany przez polityków PiSu.

że przecież przez lata PiS był w totalnej izolacji, a teraz PiS stara się siebie przedstawić jako tego bardziej atrakcyjnego partnera.

Ale jednak nie sądzę, żeby Hołownia, nawet jeżeli by chciał, był w stanie zabrać wystarczającą liczbę posłów na stronę PiSu.

powiedzmy programowe, bo Tusk jest politykiem przecież, dla którego program jest kwestią trzeciorzędną, tylko ze względu na prosty interes przeciwko PiSowi.

Gazeta Wyborcza i tego typu środowiska intelektualne, wszystkie te salony, celebryci, cała ta machina dystrybucji prestiżu, oni zaczęli wychwalać Tuska właśnie ze względu na jego skuteczność w walce z PiSem.

Tym razem Jan Radomski pisze sytuacja rządu nie jest zła, jest tragiczna.

że ona jest gotowa iść do Andrzeja Dudy i z nim negocjować podpisanie ustawy i tak dalej, kreować się na taką, prawda, rozwiązującą problemy, a nie bawiącą się w polityczne gierki, no to Tusk zlecił prawdopodobnie atak na nią w TVP, tak?

No jeżeli się uprze, no to na pewno PiS...

Więc jak najbardziej myślę, że mogą być tacy, którzy będą chcieli przejść do PiSu, tylko podejrzewam, że Kaczyński ich przyjmie z otwartymi rękami, bo Kaczyński zawsze każdego takiego zdrajcę przyjmował z otwartymi rękami, z dowolnych środowisk, od narodowych po lewicowe.

Nie sądzę, nie sądzę, bo przecież PiSowi jednak sporo brakuje do większości.

albo przynajmniej dwudziestu kilku posłów i jeszcze się porozumieć z Konfederacją, której się kompletnie nie opłaca popieranie jakiegoś alternatywnego rządu i branie odpowiedzialności za rząd, na który mieliby niewielki wpływ i który byłby oparty tak naprawdę na PiS-ie i na grupie ludzi kupionych z trzeciej drogi.

rzeczywiście występować i być na tyle istotny, żeby doprowadzić do odwrócenia władzy, to nie ukrywajmy, była taka fantazja sporej części, no może nie sporej, ale istotnej części komentatorów bliskich PiS-owi i części samych polityków, że jak Nawrocki wygra, to wtedy Trump wymusi obalenie Tuska.