Mentionsy

Michał tutaj mówi o tekstach najpierw Jacka Niedzienkiewicza w Rzeczpospolitej, a ostatnio także Arkadiusza Gruszczyńskiego w Gazecie Wyborczej, czyli dwóch autorów, którzy zdecydowanie nie są sympatykami opozycji, czy PiSu, czy tym bardziej Konfederacji i którzy...

Z drugiej strony mamy Gruszczyńskiego, który z kolei przeprowadził dziennikarz Gazety Wyborczej, tak naprawdę medium będącego zawsze w awangardzie krytyki PiSu i od lat wspierającego Platformę Obywatelską.

Ludzie są zainteresowani kolejkami do lekarza, a nie rozliczaniem PiSu i swoimi materialnymi problemami, a oni nie wiedzą co powiedzieć.

Nawet tego rozliczenia PiSu Kacprze nie było, bo to też jeden ze sztandarowych projektów Donalda Tuska, który jeszcze skutecznie grał na polu retorycznym przez pierwszy rok swoich rządów, teraz nadal próbuje nim grać, ale to jest już wydmuszka.

Polacy chyba są świadomi tego, że ten projekt próby rozliczenia PiSu zakończył się wielką katastrofą tak naprawdę i brakiem jakichkolwiek sukcesów.

To znaczy ci, dla których priorytetem było rozliczenie PiSu, są niezadowoleni, mają poczucie, że nie było żadnego rozliczenia takiego, jakiego oni by chcieli.

Nie udało się przekonać platformie i rządzącym większej części społeczeństwa niż i tak już wcześniej była zniechęcona do PiSu po tym, jak zwłaszcza wyglądała końcówka rządów PiSu.

Ci, którzy chcieli po prostu świętego spokoju po tych napięciach związanych z rządami PiSu, także tego świętego spokoju nie mają, bo bez przerwy są jakieś konflikty, wojenki personalne, a teraz w dodatku rząd ma perspektywę paraliżu i gnicia przez kolejne ponad dwa lata.

Premierem został tak naprawdę bardziej przez błędy PiSu niż jakieś swoje wielkie zasługi, no i także powiedzmy różne problemy kampanii Konfederacji w 1923 roku.

bo ja bym nie wykluczał, że Jarosław Kaczyński myślę byłby gotowy na powołanie alternatywnego rządu, nawet jeżeli ja się z tobą zgadzam, że to jest dla PiSu ryzykowne, bo z ich punktu widzenia bardziej opłacałoby się, niech Tusk się dwa lata całkowicie wyczerpuje, ale z drugiej strony Kaczyński po pierwsze jest człowiekiem, który lubuje się w takich parlamentarnych rozgryweczkach od lat dziewięćdziesiątych, w zasadzie od 1989 roku.

Hołownia, który był przecież jeszcze niedawno w jednym rzędzie ostro atakowany przez polityków PiSu.

Ale jednak nie sądzę, żeby Hołownia, nawet jeżeli by chciał, był w stanie zabrać wystarczającą liczbę posłów na stronę PiSu.

Więc jak najbardziej myślę, że mogą być tacy, którzy będą chcieli przejść do PiSu, tylko podejrzewam, że Kaczyński ich przyjmie z otwartymi rękami, bo Kaczyński zawsze każdego takiego zdrajcę przyjmował z otwartymi rękami, z dowolnych środowisk, od narodowych po lewicowe.