Mentionsy

Pani też odpisywała na listy czytelników.

I wiem, że pani wstawała wcześnie rano niekiedy, żeby odpisać na te listy.

To znaczy ja w tej chwili dalej piszę w L1, korzystając z korespondencji, która do mnie przychodzi.

To znaczy za każdym razem już potem przychodziły nie listy, które dzieliły się, piszący nie dzielili się ze mną jakimiś tam spostrzeżeniami czy radościami.

Coś nie wiem powiedzieć, coś napisać, jakąś refleksję czy przykład z mojego z kolei życia, czy jakoś tak starać się ogólnie coś odpowiedzieć.

Chciałam pisać felietony na tematy, na tematy, które są aktualne, tematy, które mnie interesują, mnie samą.

Piszą o tym listy, przychodzą, mówią.

Ja dzisiaj pisałam felieton o Lee Miller, czyli słynnej fotografce amerykańskiej i dziennikarce.

Nie ma mowy, żeby ktoś po prostu o godzinie, jeżeli jest napisane w umowie, że zdjęcia mają trwać, czy tam w planie pracy, że zdjęcia mają trwać do godziny ósmej, to oni heble wyłączają o godzinie ósmej.

Żeby po pierwsze umiała porównać coś do czegoś, dlatego że to co krytyk pisze, mnie się podobało, mnie w ogóle nie interesuje co temu panu się podobało, on jest krytykiem, więc on musi powiedzieć, że w stosunku do tego, tego, tego, tamtego i tamtego, to jest takie, jakieś, prawda?

Wie Pani, gdybym ja dzisiaj miała przeczytać krytyki, które o mnie pisano od początku, to właściwie mogłabym sama po prostu... To było straszne rzeczy.

I ponieważ wygodniej im było pisać o debiutantce, wygodniej im było pisać o kobiecie, która w ogóle startuje źle, to po prostu jechali na mnie jak na...

Do dzisiaj fascynuje jak potrafili, jak potrafili napisać między innymi Słonimski przecież, który jak dzisiaj czytamy te krytyki, które on pisał teatralne, to ja nie wiem czy dzisiaj w ogóle ktoś

No bo po pijanemu napisał.

To, że tylu teatrom w Warszawie udaje się przetrwać 10, 15, 20 lat bez dotacji, tak jak to nam się zdarzyło, ponieważ wszystkie te dotacje, które dotąd dostaliśmy, znaczy przed PiS-em, ja mówię, dlatego że jak już PiS nastąpił, to w ogóle było, jak ja wiedziałam, na szczęście, przewidywałam jakimś ósmym zmysłem, że tu idzie jakieś niebezpieczeństwo i zaoszczędziliśmy pieniądze i przetrwaliśmy dzięki oszczędnościom.

Jak na przykład w tej chwili, w tej chwili jestem po zarejestrowaniu zapisków z wygnania, z którymi jestem bardzo dumna z tej roli w teatrze i uważam, że czasem mi się wydaje, że po to zostałam aktorką, żeby to czasem wieczorem opowiedzieć.

Także nieważne, ale na przykład z zapisków jestem bardzo dumna.

A dzisiaj miałam od ósmej rano sesję zdjęciową, bo jest rocznica pisma pani, do której ja piszę felieton i natychmiast przyjechałam do pani.

Kompromitacja Jurka była bardzo na rękę PiSowi.

Ja też pisałam reportaż o minister Monice Zbrojewskiej po tej sytuacji, jak ona miała dosyć podobną, tylko że właśnie pod wpływem tego wszystkiego ona trzy dni później już nie żyła.

I ten reportaż, tajemnica Moniki Zbrojewskiej, bardzo dużo osób w Polsce czytało i naprawdę później miesiącami do mnie pisali maile, jakie to jest też ważne, żeby pokazać kontekst całości wydarzenia, tego w jakim

Ja swój najlepszy reportaż napisałam, jak właśnie nie miałam nic.

Wróciłam do Polski, nie miałam żadnych oszczędności, napisałam, czy Bóg wybaczy siostrze Bernadettcie i nie miałam nic do stracenia.

Jak nastał PiS, ja zrozumiałam kto nami rządzi, ale zrozumiałam to bardzo szybko, następnego dnia.

Podpisałam certyfikat, że to nazwisko firmuje jednak potężną, rozwijającą się firmę, która po prostu korzysta z mojego nazwiska.