Mentionsy

Mama Wiktorii, pani Agnieszka, znajduje pracę w okolicznym warzywniaku, a jej tata, pan Mariusz, jest budowlańcem i nie brakuje dla niego pracy na wciąż rozbudowującym się Śląsku.

Mama Wiktorii, pani Agnieszka, urodziła ją dość wcześnie, gdy miała 18 lat, dlatego z każdym kolejnym rokiem ta różnica wieku między nią a córką wydaje się jakby mniejsza.

Ostatecznie najbliższe Towarzystwo Wiktorii to duża grupa, około 30 nastolatków, którzy wspólnie przesiadują na pobliskim boisku, grają w koszykówkę i jak to młodzi ludzie, po prostu dobrze się bawią.

Ten życiowy kierunek jest świadomym wyborem, ale nie zero-jedynkowym, bo samo fryzjerstwo to dla Wiktorii trochę za mało.

Z tej okazji rodzice pomagają zorganizować Wiktorii huczną imprezę dla jej licznej paczki znajomych.

Pełnoletność to dla Wiktorii otwarcie kolejnych drzwi, dlatego niemal od razu, gdy dowód osobisty trafia w jej ręce, zaczyna szukać pracy.

Tylko zamiast dobrej zabawy, Wiktorii robi się niedobrze.

Jest kolejny dzień i właśnie trwa sobotni poranek, ale w mieszkaniu rodziców Wiktorii od świtu panuje odrobinę nerwowa atmosfera.

Rodzina i znajomi osiemnastolatki publikują posty na portalach internetowych, w których proszą o pomoc w szukaniu Wiktorii.

Po prostu opuściły lokal bez Wiktorii, zakładając, że poszła sobie do domu nikogo o tym nie informując.

Jedna z koleżanek miała przy sobie telefon Wiktorii przez całą noc i gdy zakończyła się impreza, wróciła z nim do domu.

Wychodząc z klubu, przyjaciółki poszły jeszcze do szatni i tam zauważyły, że w szafce, którą wzięły na trzy, wciąż leżała torebka Wiktorii, którą, zakładając, że ta już wyszła z NRG, także zabrały ze sobą.

Tacie Wiktorii od razu przychodzą do głowy najgorsze myśli.

Dała Wiktorii swojego smartfona, a ta zaczęła pisać i dzwonić do przyjaciółek.

Pałeczkę przejęła nawet ta obca dziewczyna i napisała do przyjaciółek Wiktorii, żeby przyjechały po nią, bo cytuję, jest źle.

Chłopak o takim samym imieniu kontaktował się także z jedną z koleżanek Wiktorii, a raczej nie on, a sama Wiktoria.

Towarzyszą mu funkcjonariusze, którzy wchodzą do środka i zakładają białe rękawiczki, ale nie są tu po to, by zabezpieczyć ślady czy komputer Wiktorii.

Rodzicom Wiktorii nie udaje się zmrużyć oka ze stresu.

Bliscy nastolatki nie mogą uwierzyć, że ten koszmar to ich nowa rzeczywistość, że Wiktorii już nie ma i że nigdy nie wróci.

On, w przeciwieństwie do Wiktorii, nie wraca z imprezy, a z pracy, a dokładniej z nocnej zmiany.

Mateusz wykorzystuje chwilę, gdy wszyscy patrzą tylko w jednym kierunku i przesiada się bliżej wciąż śpiącej Wiktorii.

Widok śpiącej Wiktorii z jednej strony go irytuje, z drugiej kusi.

Nosił ją właśnie na wypadek takiego dnia jak ten, na dłonie wkłada skórzane rękawiczki, po czym siada okrakiem na śpiącej Wiktorii, przygniata ją kolanami i zaciska ręce na szyi.

Przecież dał Wiktorii telefon, by napisała do koleżanki o torebkę i teraz ta koleżanka pisze do niego, czy Wiktoria poszła już do domu.

Nakazuje mu, żeby ją obudził, bo kontaktuje się z nią tata Wiktorii i nastolatka ma wrócić natychmiast do domu.

Od nieco ponad doby rodzice Wiktorii wiedzą, że ich dotychczasowe życie się skończyło.

Tata Wiktorii, pan Mariusz, zamieszcza na swojej tablicy na Facebooku czarno-biały portret córki, na którym wpisane są dwie daty, jej urodzin i jej śmierci.

Jacka w Bytomiu odbywa się pogrzeb Wiktorii, a biała urna z jej prochami zostaje złożona w grobie na cmentarzu Jeruzalem.

To właśnie teraz rodzice Wiktorii po raz pierwszy widzą Mateusza na żywo na sali sądowej.

Mama Wiktorii, pani Agnieszka, nie odrywa od niego oczu.

Gdy padają te słowa, bliscy Wiktorii nie potrafią ukryć emocji.

Dlatego rodzice Wiktorii są obecni tylko na pierwszej rozprawie.

Na sali wspierają ich swoją obecnością znajomi Wiktorii.

Kinga opowiada też o tym dniu, gdy odebrał życie Wiktorii i zadzwonił do niej, jak zeznaje Mówił, że sobie nie radzi i chciał przywrócić kontrolę nad swoim życiem Błagałam, żeby zgłosił się na policję, to była jedyna rzecz, którą mogłam zrobić Mateusz nie zgadza się jednak ze wszystkimi słowami swojej byłej dziewczyny

Duże, szczególnie medialnie zamieszanie wzbudza też relacja Mateusza, zgodnie z którą przyznaje się do wykorzystania Wiktorii, ale już po uduszeniu.

Chociaż Mateusz sam przedstawia się na sali sądowej jako człowiek skrzywdzony przez los i jego własną matkę, jako ofiara rówieśników i osoba, której nikt nie pomógł, to w taki obraz nie wierzą bliscy Wiktorii.

Jak twierdzą rodzice Wiktorii, Mateusz, gdy mijał się z nimi na sądowym korytarzu, doskonale wiedział, kim są.

Właśnie dzisiaj w Sądzie Okręgowym w Gliwicach zapada wyrok w sprawie morderstwa ze szczególnym okrucieństwem Wiktorii Kozielskiej.

Wyrok, najsurowszy jaki mógł, zapada, ale nie zwraca życia Wiktorii.

Tata Wiktorii był w stanie wymagającym wdrożenia farmakoterapii.

Jej celem jest pokrycie kosztów leczenia i terapii, ale też rodzice Wiktorii nie chcą, żeby śmierć ich córki poszła na marne.

To nie one są odpowiedzialne za śmierć Wiktorii.

Jedyną osobą winną śmierci Wiktorii jest Mateusz, nikt więcej.

Koleżanki Wiktorii odwiedzają rodziców swojej zmarłej koleżanki do dzisiaj.

Trzeba jednak wspomnieć też o tym, że oprócz słów wsparcia i pomocy, rodzice Wiktorii musieli zmierzyć się z falą hejtu wycelowaną zarówno w nich, jak i w ich zmarłą córkę.

Obserwujcie mój drugi kanał Ślady, gdzie będziecie mogli zobaczyć reportaż o Wiktorii.

zajrzyjcie też na zbiórkę dla rodziców Wiktorii.