Mentionsy

A czy król Stanisław August Poniatowski rzeczywiście był zdrajcą, jak zarzucało mu wielu ówczesnych, ale też późniejszych historyków czy polityków?

Wraz z powrotem Pymrymasa Michała Poniatowskiego widzimy nową energię Komisji Edukacji Narodowej.

Stanisław August podniósł dłoń, chcąc przemawiać, a wtedy zacytuje króla Stanisława.

Od momentu, kiedy Stanisław Małachowski rozpoczął posiedzenie Sejmu z trzykrotnym stuknięciem laski przed południem, aż do około szóstej po południu, kiedy właśnie to wydarzenie miało miejsce.

W kluczowym momencie ambasador rosyjski naciskał na Stanisława Augusta i prymasa Michała Jerzego Poniatowskiego, żeby wyprowadzili się z Warszawy ze swoimi zwolennikami, zrobili konfederację na prowincjach przeciwko Sejmowi i w ten sposób Rosja będzie zadowolona.

Wielki badacz czasów Stanisławowskich i Konstytucji 3 maja.

Więc alternatywa mogłaby być ta taktyka Stanisława Augusta.

Natomiast było ich naprawdę mało, a taktyka Stanisława Augusta i innych przywódców, żeby ugłaskać wątpiących, żeby nie przesadzać z radikalizmem społecznym i żeby uruchomić taką kampanię propagandową na sejmikach, żeby przyjęli konstytucję.

Stanisław August łudził się, że jeśli nie będzie pretekstu, nie będzie inwazji.

Niesprawiedliwe wobec Stanisława Augusta, że to on zdradził Konstytucję.

Ja tylko powiem, że chodzi oczywiście o przystąpienie Stanisława Augusta, taką dramatyczną decyzję przystąpienia do Targowicy, czyli poparcia zdrajców tak naprawdę i odrzucenia tych wszystkich reform.

Dodajmy jeszcze, że Stanisław August Poniatowski był, i to przez całe życie, przez całe swoje długie, długie panowanie, był oświeconym realistą.

Zresztą darem w ręku Stanisław August taki nie był.

Zwłaszcza, że Józef Poniatowski, jego bratanek, Tadeusz Kościuszko całkiem porządnie i nawet te litewskie wojska całkiem dobrze się sprawiły jak na nowe wojska w tych pierwszych tam tygodniach kampanii.

Można było spróbować wygrać jeszcze jakąś bitwę, ale jego, Stanisława Augusta Poniatowskiego, sposób bycia, działania, charakter, osobowość, to była osobowość człowieka, który prowadzi negocjacje, który zmiękcza.

Zresztą z punktu widzenia jego ultrarealistycznego brata Michała Jerzego Poniatowskiego Stanisław August był niebezpiecznie romantyczny i podatny na wielkie idee i dał się porwać tymi powiewami optymizmu w tym niesamowitym roku po konstytucji.

Zakończyło się drugim rozbiorem, zakończyło się potem trzecim rozbiorem, zakończyło się abdykacją Stanisława Augusta Poniatowskiego.