Mentionsy
Podcast Muzeum Historii Polski
04.07.2025 13:00

Michał Korybut Wiśniowiecki - słaby król na trudne czasy?

Wybierz swojego ulubionego władcę w Rankingu Królów Polski! Zagłosuj na stronie https://ranking.muzhp.pl/

Michał Korybut Wiśniowiecki nie miał zostać królem, ale elekcja 1669 roku zaskoczyła wszystkich. Szlachta, tłumnie zgromadzona na polu elekcyjnym, chciała, aby na tronie zasiadł „Piast”. W końcu ktoś rzucił nazwisko młodego syna słynnego wodza Jeremiego Wiśniowieckiego, a szlacheckie rzesze niespodziewanie ją podchwyciły.

Michał zasiadł jednak na tronie w kraju wyniszczonym kozackim powstaniem Chmielnickiego, szwedzkim „potopem” i wojną domową między magnatem Jerzym Lubomirskim a królem Janem Kazimierzem, zakończoną abdykacją władcy.

Przeciwnicy króla rozprowadzali ulotki, w których obarczali go winą za złą sytuację państwa. W obronie władcy stawała szlachta. Walka polityczna była zacięta – wojna domowa wisiała na włosku. Tymczasem do całkowicie zaabsorbowanej konfliktem wewnętrznym Rzeczypospolitej wkroczyli Turcy.

Dlaczego historycy nie wypisują mu laurek, a rodacy nie stawiają pomników? Czy słabość Wiśniowieckiego widzieli już współcześni? A może nikt nie sprostałby wyzwaniom czasów panowania Michała Korybuta Wiśniowieckiego?

O tym wszystkim w Podcaście Muzeum Historii Polski z serii Inne historie Polski. Rozmawiają Cezary Korycki i jego gość, prof. Mirosław Nagielski z Wydziału Historii Uniwersytetu Warszawskiego.

Podcast zrealizowano w ramach zadania: kontynuacja i rozbudowa multimedialnego projektu informacyjno-edukacyjnego - Portal Historyczny Dzieje.pl

Michał Korybut Jana Kazimierza Sobieski Prażmowski sejmie Andrzej Olszowski Wiśniowieckiego Janowi Sobieskiemu Jan III Sobieski Ludwiki Marii Olszowskim Mirosław Nagielski Michała I Piastem Michałem Korobutem Wiśniowieckim

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 9 wyników dla "Andrzej Olszowski"

Jeszcze inni, że był to podkanclerzy koronny Andrzej Olszowski.

po woli i niewoli, jak niektórzy mówią, na stronę nowego elekta, łącznie z Olszowskim.

Natomiast Olszowski postawił tutaj na Michała Hanenkę pułkownika Chumańskiego, który takich wpływów wśród Kozaków nie miał.

Także były to poważne problemy, jedynym sojusznikiem mogło być cesarstwo i Olszowski ten kierunek wybrał.

Także tutaj nawarstwiają się szereg problemów, a szczególnie to, że nie miał poparcia również wojska, mimo że Olszowski i jego grupa starali się tutaj tą przeciwwagę zbudować, jeżeli chodzi o wpływy wojsku, jeżeli chodzi o kozaków Hanenki i jeżeli chodzi konkretnie o Dywizję Wierzyckiego.

A więc z różnych względów tworzyli to stronnictwo magnaci i dygnitarzy, którzy mieli własne interesy i na przykład kłótnie między Andrzejem Olszowskim a Pacami nie rokowały sukcesu w walce z malkontentami.

Zresztą ten manifest gołąbski przyjął bardzo negatywnie Andrzej Olszowski, zdając sobie sprawę, że niczemu on nie służy w dobie wojny z Turcją.

Tu piękną kartę zapisał biskup krakowski Andrzej Trzebicki, bo w ostatnim momencie przesłał nie tylko aprowizację do zamku, do twierdzy, ale również regiment 500 ludzi.

Jedynym, który wspierał go do końca to był Andrzej Olszowski, ale on był z kolei skonfliktowany z innymi wspierającymi Michała magnatami, znaczy respacami.

Ostatnie odcinki