Mentionsy

Tak wyglądały pierwsze lata panowania Jana III Sobieskiego.

Dziś w podcaście Muzeum Historii Polski z serii 1000 lat prześwietlenie przyjrzę się pierwszym dziesięciu latom rządów Jana III Sobieskiego.

Jan III Sobieski.

Król Jan III Sobieski.

Sobieski był bowiem trzecim władcą Polski noszącym imię Jan.

Dziś opowiem o tym, jak Hetman Sobieski został królem, a także o jego wielkich planach, które mogły zmienić historię kraju.

Zaczniemy jednak od tego, jak zwycięzca z Podchocimia, Hetman Sobieski, zdobył koronę.

11 listopada hetman Jan Sobieski gromi Turków pod Chocimiem, odnosząc jedno z największych zwycięstw w całej historii Polski.

Nikt, poza być może samym Sobieskim.

Pisze Sobieski w liście do sejmiku lubelskiego.

Podobną opinię, że Sobieski może starać się o koronę, wyraża dyplomat austriacki w liście do cesarza, tuż po śmierci Michała Korybuta.

Skąd ta ostrożność samego Sobieskiego?

Tak, tak, osobisty wróg Sobieskiego, który najpierw nie chciał wcale iść pod Chocim, wykręcając się, że jego wojska są zmęczone, a po bitwie w pośpiechu opuścił obóz ze swoimi oddziałami, niwecząc szansę lepszego wykorzystania zwycięstwa.

Sobieskiego zresztą w tym czasie w Warszawie nie było.

Nikt nie mógł mieć wątpliwości, że była to akcja wymierzona wprost w Sobieskiego.

Trudno stwierdzić, jaki był plan Sobieskiego.

Król Francji najchętniej widziałby na tronie Filipa Palatynareńskiego, a Sobieski wspiera Ludwika, zwanego Wielkim Kondeuszem.

Na razie jednak ani Sobieski, ani Marysieńka nie wychodzą przed szereg.

To jego lansuje potężne stronnictwo złożone z wrogów Sobieskiego.

Sobieskiemu austriacki książę, rzecz jasna, nie odpowiada.

Sobieski i jego partia naciskają przeciwko niemu i publicznie deklarują, że siłą przeciwstawią się jego wyborowi na króla.

W kraju szepcze się nawet, jakoby Sobieski planował otruć Marysieńkę.

Kto znał Sobieskiego nie mógł mieć wątpliwości, że to czysta potwarz.

Sobieski akcję przygotowuje starannie.

Biskup Marsylii uznał fakty i chcąc nie chcąc przekazał Sobieskiemu 9 tysięcy liwrów, by rozdał je między wojsko i szlachtę.