Mentionsy

Tak więc, jak powiedziałem, w wymiarze operacyjnym armia niemiecka nie ma swobody manewru, mimo bardzo licznych dywizji, korpusów armii i grup armii, które teoretycznie i w praktyce posiada Wehrmacht.

W Ardenach znajdują się dwa amerykańskie korpusy, piąty i ósmy.

I tak naprawdę tylko ósmy korpus ma charakter bierny.

Amerykański piąty korpus jest w ugrupowaniu ofensywnym i znajduje się częściowo czołowo w pasie niemieckiej ofensywy.

Ten amerykański VIII Korpus, bardziej na południu, Korpus generała Middletona, Korpus, który osłania m.in.

To rzeczywiście tam kilka amerykańskich dywizji trzyma dosyć szerokie odcinki frontu, ale bardziej na północ amerykański V Korpus znajduje się w bardzo korzystnym położeniu.

Dotyczy to tylko pasa jednego korpusu jednej amerykańskiej armii?

Ale czy to przyłamanie obrony jednego amerykańskiego korpusu nie wystarczałoby Niemcom do zwycięstwa?

W klasycznym starciu z XIX wieku czy z początku XX wieku, przy walce równorzędnych nawet sił, przełamanie w pasie jednego korpusu może doprowadzić do zwycięstwa w bitwie i w operacji.

Ósmy korpus na pograniczu Belgii i Wielkiego Księstwa Luksemburg stoi w pierwszym rzucie trzema dywizjami piechoty.

Dodatkowo korpus ten wspierają elementy jednej amerykańskiej dywizji pancernej, 9.

Bardziej na północ piąty korpus z siłami 99, 2, 9 dywizji piechoty znajduje się w ugrupowaniu zagęszczonym.

I Niemcy zaatakują oba te korpusy siłami dwóch własnych armii.

6 Armii Pancernej, zwanej też czasami 6 Armią Pancerną SS, zaatakują pododdziały amerykańskiego 5 Korpusu 1 Armii, a siłami 5 Armii Pancernej i 7 Armii zaatakują 8 Korpus 1 Armii Amerykańskiej.

Dlatego, że niemiecka 6 Armia Pancerna nie będzie w stanie przełamać się przez amerykański 5 Korpus.

No przecież oni tam mieli więcej dywizji niż te dwa amerykańskie korpusy.

VIII i V Korpus mają tak naprawdę razem, na kierunku niemieckiego natarcia, bądź w pierwszej linii, bądź w bliskich odwodach, sześć dywizji piechoty, podczas gdy Niemcy mają tych dywizji piechoty trzynaście.

Ale zasadniczym problemem na poziomie operacyjnym, jeśli chodzi o stronę niemiecką, jest to, że ten mimo wszystko początkowo korzystny układ, bo jednak miejscami Niemcy uzyskali przecież przewagę 2 do 1 w 1944 roku, ten miejscami korzystny układ do przełamania frontu amerykańskiego VIII Korpusu nie jest powiązany z szerszą myślą operacyjną.

Dowództwo amerykańskiego VIII Korpusu nie przyjęło bitwy w warunkach opóźniania, bo nie było świadome, że Korpus został zaatakowany przez dwie niemieckie armie.

W związku z czym VIII Korpus bronił się na twardo.

Korpusu.

Czyli zobaczmy, jak systemowe, połączone pole walki wpływa w sposób fundamentalny na efektywność szczebla taktycznego, szczebla dywizji bądź korpusu.

Hitler zapytał, czy jego wojska są gotowe, czy ta dywizja SS Leibstandarte, czy Hitlerjugend, czy I Korpus Pancerny SS, czy II Korpus Pancerny SS, w końcu ta elita Waffen-SS, czy oni są gotowi do ofensywy w Ardennach w 1944.

Amerykański V Korpus ich zatrzyma, amerykański VIII nie, ale te kilka dni okaże się kluczowe.

Ta powolność przełamywania frontu Korpusu generała Middletona będzie ostatecznym gwoździem do trumny idei wyjścia na wolną przestrzeń operacyjną, której to wolnej przestrzeni operacyjnej być nie mogło.