Mentionsy

Dlatego, że najpotężniejsze siły zbrojne, jakie kiedykolwiek zbudowano w wymiarze konwencjonalnym, siły zbrojne Stanów Zjednoczonych czasów II wojny światowej, one wyraziły się jedynie około setką dywizji, z czego armia US Army wystawiła zaledwie, ktoś powie zaledwie, 90 dywizji liniowych, podczas gdy Związek Radziecki samych dywizji strzelców w analogicznym okresie miał pół tysiąca.

A mimo to połączone siły zbrojne Stanów Zjednoczonych i Związku Radzieckiego pod koniec wojny miały zbliżoną liczebność.

Zobaczmy jednak, jak wielka dysproporcja, jak wielka różnica wystąpiła pomiędzy armią amerykańską, czy szerzej amerykańskimi siłami zbrojnymi, a strukturą sił zbrojnych Związku Radzieckiego.

Ale siła ognia, możliwości bojowe, globalna projekcja siły, to wszystko było po amerykańskiej stronie, a nie po radzieckiej.

Według Polskiej Encyklopedii Wojskowej dywizja to wyższy związek taktyczny, a zarazem organizacyjno-administracyjny, złożony z kilku jednostek organizacyjnych i jednego z dwóch lub z trzech rodzajów broni z niezbędnymi oddziałami specjalnymi.

Dywizja to nie jest tylko i wyłącznie związek broni połączonych szczebla taktycznego.

W wielką jednostkę mamy związek taktyczny.

Dlatego, że związek taktyczny musi być zdolny do realizacji tak zwanych zasadniczych działań taktycznych, czyli działań bojowych.

Związek taktyczny musi być zdolny do obrony, do natarcia, do opóźniania.

Związek taktyczny musi być zdolny do marszu, do boju spotkaniowego, zdolny do luzowania innych wojsk, do wycofywania się, do przemieszczania, żeby to robić prawidłowo.

I dlatego w tej definicji polskiej przedwojennej definicji dywizji mamy to pojęcie, że to jest wyższy związek taktyczny złożony z oddziałów, a zatem szczebel pułku i pododdziałów w ramach tychże pułków bądź samodzielnych pododdziałów w ramach związku taktycznego, batalionów czy kompanii.

Więc mamy wyższy związek taktyczny, który jest jednocześnie tworem organizacyjno-administracyjnym i składa się z co najmniej dwóch

Jest to, że jest to wyższy związek taktyczny, według tej definicji, wyposażony we wszelkie środki niezbędne do samodzielnego prowadzenia walki, żywienia tej walki i życia ludzi przez przeciąg nawet kilku dni.

I widzimy także, że dywizja to jest nie tylko związek taktyczny i nie tylko przynależy wojskom lądowym.

Pod koniec wojny więc w Związku Radzieckim w Armii Czerwonej mieliśmy taki układ, że korpus zmechanizowany to były trzy brygady zmechanizowane i brygada pancerna, a korpus pancerny to były trzy brygady pancerne i brygada zmotoryzowana.

Nie jest to związek taktyczny.

Jeżeli tworzymy związek taktyczny, to w klasycznej dywizji mamy i piechotę, i artylerię, i kawalerię.

dywizje strzeleckie, czyli radzieckie dywizje piechoty.

To znaczy tworzy się dywizję i pragnie się ją przekształcić w pełni zdolny do różnego rodzaju walki związek taktyczny, ale na przykład tworzy się już półki, jest już piechota, są już artylerzyści, nie ma furmanek, nie ma samochodów, nie ma logistyki umożliwiającej dywizji ruch.

Radziecka Dywizja Piechoty była trzypułkowa, ale specyfiką, mówię oczywiście o pułkach piechoty, ale specyfiką radzieckiej dywizji było to, że na froncie redukowano z przyczyn braków ludzkich liczbę kompanii w batalionach i batalionów w pułkach,

I te dywizje piechoty były skuteczne mimo takiej słabości tych jednostek bezpośrednio aktywnych, tak zwanych aktywnych bagnetów, bo wynikało to z tego, że każda radziecka dywizja jako związek taktyczny była niezwykle głęboko osadzona w strukturze korpusu i armii.

Tak jak nie można wyjąć słabej jednej pojedynczej radzieckiej dywizji strzelców, ale każda radziecka dywizja strzelców w 1944 czy 1945 roku to jest straszny zakapior.

Czyli chcieliśmy koniec końców posiadać 48 zasadniczych środków artyleryjskich na związek taktyczny.

Klucz tkwi w możliwości podtrzymania zdolności walki przez okres kilku dni, a zatem klucz do zrozumienia naszej słabości tkwi w zrozumieniu struktury jednostki ognia, ogona logistycznego i zdolności uzupełniania amunicji, utrzymania systemu łączności i zdolności prowadzenia walki przez oddział, pododdział i związek taktyczny w przestrzeni kilku dni w warunkach dynamicznych zmieniających się wymagań.

Jako sojusznik Francji musieliśmy szachować Niemcy, a jednocześnie mieliśmy wschodniego sąsiada, który posiadał gigantyczne mimo wszystko wojska, no bo nawet zakładając 60 parę radzieckich dywizji piechoty, to była największa liczba dywizji piechoty w całej Europie.