Mentionsy

Podczas gdy nawet potężne wojska pancerne Armii Czerwonej nie były przecież jeszcze sprawdzone szerzej w walce.

A potem zrobił zawrotną karierę w niemieckiej armii w czasie II wojny światowej.

Awansował kolejno przez dowódcę korpusu, grupy pancernej, armii pancernej, przez inspektora generalnego wojsk pancernych, aż na szefa sztabu generalnego wojsk lądowych.

Guderian kończy II wojnę światową jako przedstawiciel przegranej armii, ale jako tak zwany profesjonalista.

1950 rok, zaraz w okresie powojennym, ale już tworzących się nowych państw niemieckich, w okresie rozmowy o stworzeniu nowej armii niemieckiej w przyszłości w ramach tworzonego właśnie NATO.

No ale Guderian koniec końców jako generał, oficer niemieckiej armii przechodzi do historii także jako niezwykle zasłużona persona w zakresie publikacji historyczno-wojskowych.

To wynika z tego, że niemieccy dowódcy okresu Reiswery, Wehrmachtu czy wcześniej Armii Pruskiej, oni mieli specyficzną manierę pisania książek.

nie taką jak po II Wojnie Światowej oficerowie Armii Czerwonej, a potem Armii Radzieckiej, zwłaszcza w czasach Breżniewa, bo każdy, kto przeczytał mnóstwo wspomnień radzieckich dowódców, czy nawet książek wspomnienionych poświęconych poszczególnym związkom taktycznym bądź operacyjnym Armii Czerwonej, no to powinien dostać potem jakąś rentę albo chociaż roczny urlop za czytanie tego.

Że celem nowoczesnego wojska i nowoczesnej armii jest zrobienie wszystkiego co można, aby ten koszmar wielkiej wojny frontu zachodniego już się nie powtórzył.

Innymi słowy dywizja bądź brygada kawalerii pełni rolę zwiadu na rzecz Związku Operacyjnego Szczebla Armii bądź nawet frontu, czyli tak jak na poziomie np.

I lobby kawaleryjskie w armii niemieckiej, bardzo silne wbrew pozorom, mówi, kawaleria nie umarła, tylko przesiądziemy się na samochody pancerne, wozy terenowe, czołgi i będziemy dalej kawalerią.

No i to jest spór w armii niemieckiej, dlatego że Niemcy przywiązują dużą wagę do motoryzacji w okresie Reichswehry, dlatego że są przygotowani do wojny wielofrontowej.

Generał Ludwik Beck podkreślał, że bitwa metodyczna wymaga pełnej struktury organizacyjnej szczebla armii i korpusu.

Oczywiście ta koncepcja Guderiana poniekąd wynika z biedy, bo koniec końców II wojna światowa będzie konfliktem, gdzie obok dywizji pancernych, korpusów pancernych i armii pancernych staną ramię w ramię samodzielne bataliony czołgów, dywizjony czołgów, kompanie czołgów, brygady czołgów itd.

Jak ktoś wie, jak odbywa się ta procedura wymiany myśli w armii niemieckiej, gdzie oni mają prawo się kłócić przed wydaniem rozkazu, mają prawo dyskutować, tam wszyscy ze wszystkimi jak politycy, no kłócą się, rzucają sobie do gardeł, bo tak ich uczyli mistrzowie Moltke, Schlieffen przed wiekami czy przed dekadami.

Dzieje się tak ze względu na wyjątkowo dużą inercję, choć to tylko w części prawda wszystkich armii.

Naprawdę każdy konserwatywny oficer w armii niemieckiej w 1937 roku po przeczytaniu tej książki musiał uważać, bo takich Guderianów w Wehrmachtzie były setki.

Chociaż, co ciekawe, Guderian nie lekceważył Armii Czerwonej na łamach swojej książki i nie lekceważył przestrzeni i czasu Rosji.