Mentionsy

Pierwsze nieśmiałe testy bojowe to jest maj 44 roku, to jest przyczółek pod Anzio, gdzie dwa bataliony niszczycieli czołgów dostają 2-3 takie pojazdy, jeden batalion 2, drugi 3, wykorzystują je w walce w ramach testów.

Po 150, 180, 200 maszyn miesięcznie produkowano w Stanach, armia dostawała te pojazdy, armia je magazynowała, armia przezbrajała w nie kolejne bataliony niszczycieli czołgów.

Z taką pewną nieśmiałością zaczęto wprowadzać na uzbrojenie pierwsze bataliony niszczycieli czołgów na M18.

Potem generał Patton wykorzystuje właśnie bataliony niszczycieli czołgów na M18 i ma ich dosłownie kilka.

Niemcy tracili olbrzymie ilości czołgów i między innymi wyróżnił się 704 Batalion Niszczycieli Czołgów, de facto najstarsza jednostka na tych pojazdach we Francji, który w połowie września 1944 roku zanotował wspaniałe sukcesy w walce z niemieckimi czołgami 113 Brygady Pancernej za cenę paru zniszczonych, paru uszkodzonych niszczycieli czołgów.

A jak dużymi w ogóle jednostkami były te bataliony niszczycieli czołgów?

Tak, w 1944 roku widzimy ten 603, 602, 609, 638, 704, 705, 811 i ten przedziwaczny 827 Batalion Niszczycieli Czołgów na froncie zachodnim.

To jest stary batalion niszczycieli czołgów, w którym jak na armię amerykańską obowiązywały jakieś niepojęte wręcz standardy.

Więc ten 827 Batalion Niszczycieli Czołgów to była taka czarna owca US Army, ale w grudniu 44 roku wreszcie i on wszedł do walki.

705 Batalion Niszczycieli Czołgów.

I pozostaje bardziej ciekawostką, chociaż on pod koniec II wojny światowej obok M36 zdominował na froncie zachodnim amerykańskie bataliony niszczycieli czołgów.