Mentionsy

Ten konspekt informował prezydenta, kiedy armia amerykańska i w jaki sposób osiągnie gotowość do walki oraz w jaki sposób będzie walczyć.

że armia amerykańska mogła pokonać Niemcy stosując niemiecką strategię wojny i wreszcie wspomniany badacz historii powstania planu zwycięstwa pisze tak kwestie ilościowe często zaprzątają współczesnych planistów którzy próbują określić liczbę dywizji rodzaje i ilość uzbrojenia szkolenie i rozmieszczenie armii w momencie mobilizacji z pewnością są to ważne kwestie ale można zadać sobie pytanie czy są to jedyne istotne kwestie które należy brać pod uwagę

Mimo tego, że był mimo wszystko niskim stopniem oficerem, mimo tego, że nie dowodził nawet choćby pułkiem, nie mówiąc o czymś większym, często znajdował się w centrum wydarzeń, obserwował jak przekształca się armia, uczył się armii, ukończył różne kursy doszkalające i dowodem zaufania jakim dożyła go armia amerykańska było to, że w roku 1936 na dwa lata wydarzenia

Amerykańska armia, US Army w II wojnie światowej była do szpiku przesiągnięta na poziomie strategii i doktryny.

Armia amerykańska wydawała się, że śpi w okresie międzywojennym.

To znaczy, armia amerykańska w odróżnieniu od floty amerykańskiej, ona była w jakimś zakresie zamrożona.

W teorii armia amerykańska i US Army powinna mieć 3 armie operacyjne, 9 korpusów ogólnowojskowych, 9 regularnych dywizji, 18 dywizji Gwardii Narodowej i 27 dywizji rezerwowych.

Armia amerykańska na papierze była całkiem duża, ale to była fikcja.

Ale to prawda, że Wojsko Polskie było wtedy większe niż Armia Amerykańska?

Ale rzeczywiście, no oczywiście, że Wojsko Polskie po mobilizacji w roku 1939 było znacznie większe niż Armia Amerykańska.

Armia amerykańska się rozrastała.

Pod nowym szefem sztabu, generałem Marshallem, który nawiasem mówiąc tylko w roku 1939 awansował trzy razy, amerykańska armia rosła.

Gdzie armia amerykańska będzie toczyła przyszłą wojnę?

Innymi słowy, armia amerykańska nie miała charakteru wojsk ekspedycyjnych, nie miała charakteru ofensywnego w tym sensie, że nie była przystosowana dobrze do zmieniających się warunków.

No więc armia amerykańska już się rozbudowywała, ale można by powiedzieć trochę bez planu.

Wiedemeyer doszedł do wniosku, że realnie armia niemiecka osiągnie liczebność 300 dywizji i że nie istnieją możliwości zbudowania klasycznej przewagi 3 do 1 nad przeciwnikiem w liczbie dywizji, bo wówczas armia amerykańska musiałaby mieć 700 albo nawet i 900 dywizji.

Armia amerykańska odchodziła od ciężkich, tzw.

Armia amerykańska, wzorem wielu innych sił zbrojnych, przeszła więc na dywizję trójkową o charakterze trzech pułków piechoty jako rdzeń.

Armia amerykańska, która zbudowała potęgę globalną, musiała mieć gigantyczną logistykę, gigantyczny system zabezpieczenia walczących i ten system pożerał większość amerykańskich żołnierzy.

Gdyby Stany Zjednoczone graniczyły z Francją lądowo, to wtedy armia amerykańska zamanifestowałaby się w Europie dziesiątkami w pełni zmechanizowanych dywizji.

Dlatego Armia Amerykańska ostatecznie zamiast 61 dywizji pancernych wystawiła 16 dywizji pancernych.

A zatem armia amerykańska doszła, tak jak przewidział Wiedemeyer, do swojego szczytu organizacyjnego już latem 1943 roku, osiągając liczebność 90 dywizji.

Armia amerykańska miała być mechaniczna, oparta o manewr, o wojska zmechanizowane, o dominującą rolę siły ognia.

Wiedemeyer przedstawił prezydentowi przez pośrednictwo Marszala we wrześniu 1941 roku założenie, że armia amerykańska musi zażądać od przemysłu wyprodukowania tyle dóbr, aby starczyło na wystawienie 215 dywizji.

Już wtedy armia amerykańska miała osiągnąć liczebność powyżej 10 milionów ludzi, ale to była koncepcja wojny z jednym przeciwnikiem.