Mentionsy
Powojnie
03.10.2025 16:00

Czy Breżniew ufał Niemcom? Trudna przyjaźń z Honeckerem i spór NRD z ZSRR o którym milczała komunistyczna propaganda.

Hej, 3 października 1990 roku zjednoczenie Niemiec stało się faktem. W związku z rocznicą tego wydarzenia postanowiłem wrócić do wątku niemieckiego w ramach serii Powojnie. Erich Honecker w 1971 roku przejął władzę we Niemieckiej Republice Demokratycznej. Nie byłoby to możliwe, gdyby nie wsparcie Moskwy. Ojcem Chrzestnym jego politycznego sukcesu był Leonid Breżniew. Przywódca Związku Radzieckiego był przekonany, iż Niemiec będzie mu w pełni posłuszny. Tymczasem Honecker nie zamierzał być w pełni zależny od Kremla. Irytowała go m.in. bezczynność ZSRR w związku z wydarzeniami sierpniowymi w Polsce w 1980 roku. Coraz częściej dawał do zrozumienia, iż nie jest zadowolony z faktu, że Breżniew ma coraz mniej do powiedzenia na Kremlu. Naciskał Sowietów na bardziej zdecydowane reakcje względem tak zwanej kontrrewolucji. Jednocześnie chciał, aby NRD stało się pomostem między wschodem a zachodem. Jak wyglądały bezpośrednie relacje Honeckera i Breżniewa na przestrzeni lat? O tym w najnowszym odcinku.

Honeckera Breżniewa Kremla Moskwa Leonid Breżniew Ericha Honeckera Solidarności NATO Układu Warszawskiego Związek Radziecki Związku Radzieckiego PRL NRD Josipa Brosztyty Jaruzelskim

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 20 wyników dla "Leonid Breżniew"

Ojcem chrzestnym politycznej kariery Ericha Honeckera był Leonid Breżniew.

Z czasem jednak coraz śmielej sprzeciwiał się poleceniom Breżniewa, co oczywiście nie podobało się na Kremlu, szczególnie jeśli chodzi o jego kontakty z politykami z RFN.

W dzisiejszym odcinku serii Po wojnie opowiem o trudnej przyjaźni Honeckera i Breżniewa, o lojalności, rozczarowaniu i ukrytych napięciach w samym sercu bloku wschodniego.

Breżniew uznał to za wyraz niesubordynacji.

Do tego momentu relacje Breżniewa i Honeckera były mocno ograniczone, a sekretarz generalny KPZR informacje na temat niemieckiego komunisty czerpał głównie z raportów służb.

Impreza wypadła wizerunkowo dobrze, a Breżniew uznał ją za udany element propagandy odprężenia w NRD.

ZSRR pogrążał się w kryzysie gospodarczym, a choroba Breżniewa paraliżowała aparat władzy Związku Radzieckiego.

Breżniew wszystko akceptował.

Breżniew liczył, że masowe ruchy pokojowe, zwłaszcza w RFN, pomogą zablokować rozmieszczenie rakiet NATO.

Do Jugosławii przyjechali między innymi kanclerz RFN Helmut Schmidt, Erich Honecker oraz Leonid Breżniew.

W połowie 1980 roku Breżniew przyjął Szmita w Moskwie, podkreślając, że sprawy rakiet i odprężenia pozostają w gestii Kremla.

Po wydarzeniach sierpniowych w 1980 roku w Polsce Honecker uznał, że pozycja Breżniewa jest najsłabsza od początku jego rządów.

Zaniepokojony rozwojem sytuacji, 26 listopada 1980 roku wysłał Dobreżniewa list, w którym zaproponował zwołanie nadzwyczajnego spotkania przywódców państw Układu Warszawskiego, aby wspólnie omówić możliwość wsparcia dla władz PRL.

Leonid Breżniew i większość pozostałych przywódców było zdania, że sytuację należy rozwiązać politycznie, a władze PRL powinny samodzielnie przywrócić kontrolę.

Dlatego nie ustawał w naciskach na Breżniewa.

Jednak Breżniew był już wtedy poważnie schorowany.

Na jednym z ostatnich spotkań Breżniew nie potrafił nawet przeczytać prostego dokumentu.

Poza tym Breżniew, gdy rozmowy weszły w decydującą fazę, już nie żył o czym więcej powiem za chwilę.

10 listopada 1982 roku zmarł Leonid Breżniew.

Choć od dawna uważał Breżniewa za słabnącego przywódcę, to znał go i wiedział czego się może po nim spodziewać.

Ostatnie odcinki