Mentionsy
Powojnie
03.10.2025 16:00

Czy Breżniew ufał Niemcom? Trudna przyjaźń z Honeckerem i spór NRD z ZSRR o którym milczała komunistyczna propaganda.

Hej, 3 października 1990 roku zjednoczenie Niemiec stało się faktem. W związku z rocznicą tego wydarzenia postanowiłem wrócić do wątku niemieckiego w ramach serii Powojnie. Erich Honecker w 1971 roku przejął władzę we Niemieckiej Republice Demokratycznej. Nie byłoby to możliwe, gdyby nie wsparcie Moskwy. Ojcem Chrzestnym jego politycznego sukcesu był Leonid Breżniew. Przywódca Związku Radzieckiego był przekonany, iż Niemiec będzie mu w pełni posłuszny. Tymczasem Honecker nie zamierzał być w pełni zależny od Kremla. Irytowała go m.in. bezczynność ZSRR w związku z wydarzeniami sierpniowymi w Polsce w 1980 roku. Coraz częściej dawał do zrozumienia, iż nie jest zadowolony z faktu, że Breżniew ma coraz mniej do powiedzenia na Kremlu. Naciskał Sowietów na bardziej zdecydowane reakcje względem tak zwanej kontrrewolucji. Jednocześnie chciał, aby NRD stało się pomostem między wschodem a zachodem. Jak wyglądały bezpośrednie relacje Honeckera i Breżniewa na przestrzeni lat? O tym w najnowszym odcinku.

Honeckera Breżniewa Kremla Moskwa Leonid Breżniew Ericha Honeckera Solidarności NATO Układu Warszawskiego Związek Radziecki Związku Radzieckiego PRL NRD Josipa Brosztyty Jaruzelskim

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 28 wyników dla "NRD"

Z wiekiem jego autorytarny styl i upór zaczęły przeszkadzać nie tylko w NRD, ale i na Kremlu.

W 1970 roku na zaproszenie rządu NRD do wschodnich Niemiec przyjechał kanclerz RFN Willy Brandt, autor polityki otwarcia na wschód.

Liczył, że nowy przywódca NRD

Impreza wypadła wizerunkowo dobrze, a Breżniew uznał ją za udany element propagandy odprężenia w NRD.

Mimo, że jego doradcy ostrzegali, NRD nie może sobie pozwolić na dalsze utrzymywanie tego pozornego dobrobytu.

Od 1976 roku sytuacja w NRD zaczęła się wyraźnie pogarszać.

Co ciekawe w kraju i za granicą NRDowski lider prezentował się zupełnie inaczej.

Dla Honeckera, który liczył na to, że NRD stanie się pomostem między wschodem a zachodem był to bardzo zły scenariusz.

Poza tym wiedział, że w razie konfliktu to NRD oberwie jako pierwsza.

NRD nie miała mandatu do samodzielnych mediacji z Bonn.

Wcześniej podczas spotkania z polskim ambasadorem FNRD stwierdził, że nie wykluczał życia siły w celu powstrzymania kontrrewolucyjnych działań.

Narodową Armię Ludową NRD oraz siły czechosłowackie i sowieckie.

Aby uniknąć bezpośrednich kontaktów z kontrrewolucyjną Polską, na jego polecenie zmieniono trasy pociągów z NRD do litewskiej Kłajpedy, tak aby omijały terytorium PRL.

Równocześnie normalizację relacji między NRD a RFN chciała wykorzystać propagandowo, zwłaszcza gdy w Polsce stale narastało napięcie między Jaruzelskim a Solidarnością.

W NRD stacjonowało od 350 tysięcy do nawet pół miliona sowieckich żołnierzy.

Nie tylko Polska była źródłem napięć między NRD a ZSRR.

Dotąd Moskwa co roku wysyłała do NRD 20 milionów ton surowca.

Sowiecka ropa była podstawą gospodarki NRD.

Bez niej cały NRD-owski finansowy system mógł się szybko załamać.

Próbował naciskać i straszył Kreml, że doprowadzi to do destabilizacji sytuacji wewnętrznej w NRD.

NRD groziło bankructwo.

Niemiec uznał, iż od teraz NRD musi zacząć podążać własną drogą, niezależnie od tego, co powie Moskwa.

W dwóch transzach w 1983 i w następnym roku Bon przekazało władzom NRD łącznie półtora miliarda zachodnich marek.

W zamian Honecker zgodził się na złagodzenie rygorów panujących na granicy oraz obiecał umożliwić większej liczbie obywateli NRD wyjechać do RFN, zwłaszcza w przypadkach łączenia rodzin.

Dla Bonn był to też sposób na wspieranie społeczeństwa NRD bez formalnego uznania jego państwowości.

Podobnie jak w innych krajach bloku wschodniego, również w NRD ogłoszono żałobę narodową.

W samej NRD żałoba była perfekcyjnie wyreżyserowana.

Po raz pierwszy przywódca NRD miał odwiedzić Republikę Federalną Niemiec, czemu Moskwa próbowała zapobiec.

Ostatnie odcinki