Mentionsy
Futbol według Stalina. Piłkarze w łagrze. Drużyna Berii z pucharem ZSRR. Piłka pod nadzorem NKWD.
Hej! W związku ze startującym mundialem przygotowałem dla Was odcinek silnie powiązany z futbolem. Nie będzie to jednak zwykła opowieść o sporcie. Będzie to brutalna historia wielkiej machiny propagandowej, która działała w Związku Radzieckim za czasów Józefa Stalina. Oglądając film dowiecie się dlaczego Stalin tak bardzo interesował się piłką nożną, a Ławrientij Beria wysyłał piłkarskich geniuszy na Syberię. W ZSRR każda dziedzina życia musiała bowiem bezwzględnie służyć komunizmowi i futbol nie był wyjątkiem. Stalin doskonale rozumiał znaczenie tego sportu dla tysięcy sowieckich obywateli. Mecze przyciągały na stadiony ogromne tłumy, stając się idealnym narzędziem manipulacji. Widowiskom towarzyszyły propagandowe parady, a zawodnicy na zgrupowaniach byli zmuszani do studiowania biografii dyktatora.Prawdziwe piekło rozpętało się jednak wtedy, gdy w grę weszły prywatne ambicje szefa NKWD. Ławrientij Beria, jako protektor milicyjnego klubu Dynamo Moskwa, postanowił bezwzględnie zniszczyć największego rywala drużynę Spartaka Moskwa. Ponieważ po prostu była lepsza, Beria złamał życie jego najlepszym piłkarzom. Liderzy drużyny zostali aresztowani pod absurdalnymi zarzutami i trafili do łagrów, gdzie omal nie stracili życia.
Rozdziały (6)
Podkreślenie roli piłki nożnej w ZSRR podczas stalinizmu.
Opis meczu piłkarskiego Spartaka Moskwa na Placu Czerwonym w 1936 roku.
Opis roli Spartaka w rozwoju piłki nożnej w ZSRR podczas stalinizmu.
Opis konfliktu między Spartakiem a Dynamo Moskwa podczas okresu Berii.
Opis losów braci Starostin podczas reżimu Berii.
Opis roli futbolu w ZSRR podczas II wojny światowej.
Szukaj w treści odcinka
Natomiast dominującą pozycję w lidze zdobyły CDK, czyli późniejsze CSKA oraz Dynamo Moskwa wspierane przez Ławrientija Berię.
CDK, czyli Klub Sportowy Centralnego Domu Armii Czerwonej, puławił się w blasku sukcesów wojska nieustannie wychwalanego przez propagandę za zwycięstwo nad III Rzeszą.
CDK niemal nieprzerwanie zdobywało Mistrzostwo ZSRR aż do 1951 roku.
CDK nazywano zespołem pułkowników.
Działo się tak, ponieważ wielu jego piłkarzy po wojnie dołączyło do drużyny Dynamo oraz CDK.
Marzył o stworzeniu wojskowej drużyny zdolnej rywalizować z Dynamem i CDK.
Beria przekonał Malenkowa, że za kompromitację odpowiadają przede wszystkim gracze CDK, czyli głównego rywala wspieranego przez niego Dynamo.
18 sierpnia 1952 roku drużyna CDK została rozwiązana.
Choć część piłkarzy CDK straciła po igrzyskach tytuły mistrzów sportu, a także spadła na nich fala krytyki, to źródła nie potwierdzają, aby którykolwiek z nich trafił do łagru.
Już w 1954 roku CDK, czyli późniejsze CSK wróciło do ligi.
Ostatnie odcinki
-
Wołyń utracony. Wielkie przesiedlenia Polaków p...
10.07.2026 16:00
-
Polak, którego bał się Breżniew. Jak Brzeziński...
03.07.2026 16:00
-
Poznań po wojnie. Jak Niemcy i Sowieci zamienil...
26.06.2026 16:00
-
Upadek mitu Gierka. Radom 1976. Protesty w kraj...
19.06.2026 16:00
-
Futbol według Stalina. Piłkarze w łagrze. Druży...
12.06.2026 16:00
-
Oblężenie Sarajewa. Miasto pozbawione nadziei. ...
05.06.2026 16:00
-
Pekin w ogniu. O krok od upadku komunizmu w Chi...
29.05.2026 16:00
-
Jelcyn w szponach nałogu. Przywódca Rosji i jeg...
22.05.2026 16:00
-
Człowiek Stalina w Polsce. Minister Rokossowski...
15.05.2026 16:00
-
Pół życia w więzieniu. Rudolf Hess od Norymberg...
08.05.2026 16:00