Mentionsy

Twierdził, że najważniejszą drużyną w kraju powinno być Dynamo, czyli klub, któremu patronowała bezpieka.

Sukces Starostinów rozwścieczył Ławrientija Berię, fanatycznego patrona konkurencyjnego Dynamo.

Jak już wspominałem, od młodości interesował się futbolem i uważnie śledził losy Dynamo Moskwa oraz Dynamo Tbilisi.

Ponieważ piłkarze utrzymywali wysoką formę, Kreml w 1945 roku zdecydował się wysłać drużynę Dynamo Moskwa na turnie po Wielkiej Brytanii.

Dynamo wróciło do Moskwy w glorii chwały.

Choć stadion Dynamo mógł oficjalnie pomieścić 55 tysięcy widzów, frekwencja często sięgała nawet 90 tysięcy osób.

Natomiast dominującą pozycję w lidze zdobyły CDK, czyli późniejsze CSKA oraz Dynamo Moskwa wspierane przez Ławrientija Berię.

Tylko dwukrotnie tytuł trafił w ręce Dynamo.

Coraz większą popularnością cieszyło się też wspomniane Dynamo, szczególnie po udanym turnie po Wielkiej Brytanii.

Działo się tak, ponieważ wielu jego piłkarzy po wojnie dołączyło do drużyny Dynamo oraz CDK.

Piłkarze Dynamo regularnie faulowali rywali, a sędzia z premedytacją ignorował ich kolejne przewinienia.

Tym razem wygrało Dynamo, a piłkarze i kibice Spartaka zaczęli zasypywać Stalina listami.

To arbiter, a nie Dynamo wygrał ten mecz.

Beria przekonał Malenkowa, że za kompromitację odpowiadają przede wszystkim gracze CDK, czyli głównego rywala wspieranego przez niego Dynamo.

Dynamo przeżywające wówczas sportowy kryzys pozbyło się tym samym najgroźniejszego konkurenta w walce o krajowe trofea.