Mentionsy

Ojejku, jestem tłumaczem literackim oraz symultanicznym konferencyjnym i telewizyjnym w ustawieniu polski, angielski, rosyjski i z ukraińskiego.

Jeżeli model językowy ci ją ogarnie, to musiałby być podpięty pod wyszukiwarkę AI.

W momencie, w którym model językowy jest podpięty pod wyszukiwarkę AI, to zaczyna halucynować.

No bo AI, tak jak człowiek z demencją przedniopłatową, radośnie sobie te dziury, które ma w głowie, zaczyna wypełniać kłamstwami, w które święcie wierzy.

Niezwykłem komentować kwestii politycznych, o ile nie dotyczą one bezpośrednio bezpieczeństwa Polski przez Ukrainę.

AI?

W języki słowiańskie kiedy wchodzimy, kiedy wchodzimy w słowiańskie języki, w słowiańskie kiedy języki wchodzimy, to liniowo idące AI jest ugotowane.

Poza tym, jak to mawiamy w środowisku tłumaczy ustnych, no everybody gangsta z tłumaczeniem AI i z urządzeniami, dopóki nie musisz podpisać dealu na 15 baniek dolarów.

Ja nie mówię, że AI nas kiedyś nie dogoni.

No, ale na tej samej zasadzie AI nas dogoni ze wszystkim.

W tej chwili wektor mój wierzenia zdecydowanie bardziej przesunął się w kierunku Ukrainy, a zdecydowanie odsunął się od Moskwy.

Potem tata dostał stanowisko charge d'affaires, czyli wiceambasadora w Moskwie.

Oczywiście można mówić, a tam jak jesteś taki odważny, to tam weź karabin i jedź na Ukrainę i walcz, nie?

Że ja siedzę i to tłumaczę, że mam ten jednak bardzo nietypowy układ języków, polski, angielski, rosyjski i z ukraińskiego.

I że do mnie dzwonią i że ja to tłumaczę i że większość moich dni zaczyna się od wręcz ikonicznego dla mnie dumny narodzie niezłomnej Ukrainy.

Czemu się w takim razie zdecydowałeś na wyjazd na Ukrainę i rozmawianie z rosyjskimi jeńcami?

Gdyby mógł, to by się z Rosją dogadał i po prostu by sobie z nimi robił deal i najchętniej by tę Ukrainę sprzedał, prawda, na części zamienne.

Ponieważ nagle nasze socjale zalało absolutne szambo, absolutny wyżyk niczym niesprowokowanej nienawiści do Ukraińców.

Nagle ktoś pokazał, że jechanie po Ukraińcach jest spoko i ludzie mówią, hajda!

Nagle się okazało, że ludzie mówią, Rosja ma rację, a Ukraina nie ma racji, bo Rosja jest silniejsza.

Gdyby Rosja chciała, to by pokonała Ukrainę już dawno, Rosjanie są fajni, a Ukraińcy są żałośni.

Wyskrajnienia się, kiedy kończyłem pracę nad książką i kiedy jeszcze nie pojechałem do Ukrainy, żeby rozmawiać z tymi jeńcami rosyjskimi.

Że jadę do orków, że jadę do najeźdźców, że jadę do bandytów, że jadę do stonki, która Ukraińcom wlazła na pole.

W życiu takiej nie miałem, jak wtedy, kiedy wracałem z Ukrainy.

Nie o opowiadaniu się przeciwko Rosji, tylko po stronie Ukrainy.

Odmalowane na biało ściany, świeżo posadzone rabatki, na których kwitły sobie bratki w ukraiński tryzup, śpiewające ptaki.

Po rozmowach z Kirą Rudyk, przewodniczącą ukraińskiego hołosu, i ona powiedziała, że być może będzie w stanie pomóc.

Więc było to przedziwne i ja też jechałem do tej Ukrainy z taką świadomością, że to może wszystko być tak naprawdę prowokacją.

Bo wiedziałem, że oni na 100% już wcześniej mogli mieć kontakt z jakimiś dziennikarzami i jeżeli będę się ich pytać, nie wiem, na zasadzie dlaczego najechaliście suwerenną Ukrainę, nie?

Że okazuje zainteresowanie, nawet nie mówię, że jestem zainteresowany, że okazuje zainteresowanie tym, co oni w ogóle myślą.

Że ktokolwiek w ogóle jest zainteresowany tym, co oni myślą i co mają do powiedzenia.

Wiesz, oni głupieją, kiedy wachman, Ukrainiec się mnie pyta, czy coś potrzeba, ja mówię, dwie butelki wody.

Ja od każdego z nich, tak mi powiedzieli Ukraińcy na wejściu, musiałem dostać zgodę, co jest zupełnie naturalne.

Wiesz co, przede wszystkim to był śmieszny moment, bo to był trochę taki leap of faith z mojej strony.

Ukraińcy to są dziś i ja panu zaraz udowodnię, że to, to, to i to.

Ukraińcy to są dałe, ja panu udowodnię, że to, to, to i to.

Więc to był, no mówię, leap of faith z mojej strony te rozmowy.

O Ukraińcach?

O innych narodowościach walczących po stronie Ukrainy.