Mentionsy

Globalizacja mruknęła.

Nazywała się Izabela Woodward, z domu Staszak.

Iza posmutniała.

Wiatr zagrał na framudze i Iza wpatrzyła się w nią.

Iza wbiegła po schodach na półpiętro.

To Izabela Woodward z domu Staszak przywlekła to coś.

Izabela musiała jednak zerknąć i teraz to, co porwało i wcieliło w siebie duszę jej męża, polowało na nią.

Izabela siedziała przy oknie w kuchni.

Iza spojrzała na nią.

Iza zignorowała pukanie, ale Kryśka podeszła do drzwi, gotowa zrzucić iluzję, stać się pełnią siebie i odeprzeć atak.

Iza spojrzała na nią.

Izabela Topielica w syntetycznej peruce, leginsach i kilku porwanych koszulkach postukiwała obcasami o nadodrzański bruk.

Izabela to spoglądała w górę, to patrzyła za siebie.

Ponad ich głowami pełen cierpienia krzyk rozdarł powietrze niczym grom, ale z żywych tylko Iza zadarła głowę i zadrżała.

Iza Topielica spojrzała przez ramię na Kryśkę.

Iza Topielica zrobiła krok na tory.

I długo śledziłem tę Izabelę, by zobaczyć, jak sluatropią ją, dopadają i wcielają w siebie.

Kryśka wzdrygnęła się, niezdolna odwrócić wzroku od Izabeli.

Ciało Izabeli zwaliło się na błyszczący od wilgoci bruk.