Mentionsy

Wstęp wolny, otwarty, gdzie będziemy podnosili kwestie asymetrycznej eskalacji i opowiemy o przebiegu tej symulacji, tego konfliktu.

Podczas nadzwyczajnego posiedzenia NATO, ujawnionego później przez Politico, sojusznicy zgromili polski rząd.

Otworzenie osi bałtyckiej.

osi bałtyckiej, nieformalnej wewnątrzsojuszniczej koalicji państw NATO, Polski, Szwecji, Finlandii, Litwy, Łotwy, Estonii, Ukrainy i Turcji.

Polska nagłosiła sprawę królewca na arenie międzynarodowej, czyli umiędzynarodowiła problem królewca jako problem, który stoi na drodze do pokoju w Europie.

Ograniczone starcie polsko-rosyjskie, choć NATO oficjalnie się nie zaangażowało, Polska walczyła z fińskim ograniczonym wsparciem, ale z przyzwoleniem cichym wsparciem pozostałych członków osi bałtyckiej.

Polska wygrała bitwę na korzystnych dla siebie warunkowaniach geograficznych, ale tym samym państwo osi znalazło się na krok od wojny pełnoskalowej.

Kreml stanął przed wyborem, czy lepiej uderzyć jako pierwszy pełną siłą, czy też grać politycznie, próbując podzielić przeciwników i zjechęcić część osi bałtyckich do zaangażowania.

Dzięki inicjatywie członków OSI to nie Rosja, lecz Polska i partnerzy wybrali teren starcia.

Rosyjska eskalacja siłą rzeczy prowadziłaby do rozszerzenia wojny na kolejne państwa osi.

Polska poprzez unilateralną inicjatywę osiągnęła to, co wydawało się niemożliwe.

W praktyce budowanie koalicji chętnych jest kluczowe, bo jednomyślność całego NATO jest nieosiągalna w sytuacji działań wyprzedzających i podejściu pośrednim.

Tutaj posiłkowaliśmy się dwoma incydentami wobec wolnego miasta Gdańska, które Piłsudski przedsięwziął na początku lat 30., które miały zmienić status relacji polsko-gdańskich i polsko-niemieckich i osiągnął sukces poprzez właśnie demonstrację zdolności do przemocy.

pośrednio poprzez reakcję USA, prowadząc działania narracyjne w państwach Europy Zachodniej i rozgrywanie członków osi bałtyckiej.

Jacek Bartosiak.