Mentionsy

W filozofii Dionizego dzieło stworzenia to akt iluminacji, czyli stworzenie przebiega w ten sposób, że światło jako czynnik ożywiający

I to, co jest bardzo ciekawe w filozofii Dionizego i co zostanie bardzo mocno później przechwycone przez teoretyków architektury w średniowieczu, to jest ten element, który mówi o tym, że wszystkie byty są światłami, które przez swoje istnienie wskazują na boską światłość.

I to, co jest też ważne w rozumieniu teorii Dionizego, to jest ta świadomość tego, że ta światłość, na którą patrzymy, ona jest wyrazem pewnej niedoskonałości.

Najprawdopodobniej pochodził z bardzo biednej rodziny i przypadek sprawił, że znalazł się w szkole prowadzonej przy opactwie świętego Dionizego w Paryżu.

Tego Dionizego, który według tradycji był pierwszym biskupem Paryża, którego również w średniowieczu łączono, tak jak to powiedziałem wcześniej, z Dionizem Areopagitą i z Dionizem Filozofem.

A ze względu na to, że było miejscem pochówku świętego Dionizego, który jest patronem Królestwa Francji, wiązało się też ze szczególną taką właściwością, że każdy z monarchów

Dionizego.

Bo dla Sugeriusza, który szedł za filozofią Pseudo-Dionizego, którego pisma znał w przekładzie i komentarzu Jana Szkota Eriugeny,

Ta fascynacja sugeriusza pismami Dionizego i metafizyką światła, filozofią, którą w nim odkrył, ona go doprowadziła do takiego myślenia, jak to zrobić, żeby to światło było namacalnie obecne jeszcze w większym charakterze niż to można znaleźć na co dzień.

Najbardziej zadbanym, bo najważniejszym miejscem była krypta pod częścią wschodnią, w której przechowywano relikwie Dionizego i która musiała być w dobrym stanie, bo kiedy król gdzieś wyruszał, to pierwszą rzeczą, którą robił, był przyjazd do obactwa po to, by się pokłonić relikwiom świętego patrona i tam uzyskać błogosławieństwo na działania wojenne, które miał zamiar podjąć.