Mentionsy

Traumą za Peterem Lewinem jest również to, co trwa zbyt długo i czego jest zbyt mało.

Traumatyczne czy raniące i oczywiście my obiektywnie możemy mówić, że coś jest traumą, chociażby na podstawie tego, ile coś trwało, jakiej było intensywności, czy mieliśmy jakiekolwiek wsparcie przy doświadczeniu czy po doświadczeniu danego raniącego doświadczenia, danego raniącego zdarzenia.

Traumą nie jest samo zdarzenie jako takie, choć oczywiście pewne zdarzenia mogą być traumatyczne i możemy się spodziewać, że będą traumatyczne.

To traumą nie jest jednak samo zdarzenie jako takie, ale przede wszystkim to, co to dane zdarzenie zrobiło z nami, spowodowało w nas i co po tym danym zdarzeniu utknęło, zostało w naszym systemie.

Natomiast jak już teraz pewnie możecie sobie wyobrazić przy doświadczeniu traumy złożonej, czyli traumy, która trwa poprzez okres przywiązaniowy, czyli pierwsze trzy lata naszego życia, pierwsze dwa lata naszego życia, trauma, która trwa przez okres przywiązaniowy, później trauma, która się ciągnie na całe dzieciństwo i staje się traumą chroniczną, kumulatywną, złożoną.

Bardzo często jest tak, że jeżeli rzeczywiście mamy do czynienia z taką traumą, która jest chroniczna i która rozlewa się po całym naszym dzieciństwie, czyli tak zwana trauma złożona, to po prostu tego bezpieczeństwa nie ma, empatycznych świadków nie ma.

Zaczynamy na poziomie zranień rozwojowych, które mogą nie być traumą, ale są jakimiś zranieniami.

I jednym z moich zadań, jednym z zadań prac terapeutów z traumą jest właśnie przywrócić organizację w autonomicznym układzie nerwowym.

Więc zadaniem moim czy innych praktyków, którzy pracują z traumą, to są właśnie te nasze zadania.

Dalej konsekwencje traumy to mogą być również dolegliwości somatyczne, czyli coś mnie wiecznie ściska gdzieś, albo coś mnie wiecznie boli gdzieś, albo byłam już u dziesięciu lekarzy i wszyscy lekarze powiedzieli, że nic mi nie jest, a ja przecież czuję, że coś mi jest, albo byłam już u pięciu specjalistów i oni powiedzieli, że ten ścisk to chyba jest na poziomie psychicznym, nerwowym, bo ten ścisk nie ma nic wspólnego z traumą.

Więc to wszystko mogą być też konsekwencje związane z traumą.