Mentionsy

Chodzi oczywiście o zaangażowanie w czat na signalu redaktora naczelnego The Atlantic w rozmowę dotyczącą w gruncie rzeczy planów ataków na Jemen.

Faktycznie po kilkunastu dniach, może tak to przedstawię, po kilkunastu dniach od przeprowadzonej operacji dowiedzieliśmy się, że wiedział o niej z wyprzedzeniem właśnie naczelny The Atlantic.

No i mamy Goldberga, naczelnego The Atlantic, który się nie wychyla.

Siedzi tam cierpliwie, screenuje, jak widać po dorobku, po publikacjach The Atlantic, na razie dwóch, robi, że tak powiem, zrzuty ekranu, robi to, co, stając nieco w obronie, to, co dziennikarz każdy dobry by zrobił, to znaczy znajdując się w miejscu, w którym zbiera materiał po prostu, ewidentnie odnotowuje, że znalazł się w miejscu, w którym...

Po kilkunastu dniach dochodzi do publikacji pierwszej The Atlantic, wybucha pewien kryzys, to znaczy faktycznie dowiadujemy się, że powstała grupa i przez nieuwagę pojawił się tam naczelny i dwa, dyskutowano tam.

Mike Waltz twierdzi, że nie wie jak się tam Goldberg znalazł i on w ogóle gościa nie kojarzy, nie wie właściwie skąd ma jego numer w telefonie, no bo The Atlantic to jest takie pismo, z którym on wcale by nie chciał być w kontakcie.

Po prostu plan, choć faktycznie, że tak powiem, żeby zbić w jeden argument, Atlantic odszedł od określenia plan wojenny, zmienił je na plan ataku, no bo wojny nie wywołano, nie były to plan wojenne, tylko plan pojedynczej operacji, żeby się tutaj, że tak powiem, krytycy nie czepiali takich formułek.

Znaczy ja w ogóle wierzę, że Goldberg mógł przez moment nie dowierzać w to, co się dzieje, no bo nawet naczelny Atlantica może być zdziwiony, że znajduje się nagle na grupie z J.D.