Mentionsy

Bardzo dużo się mówi o tym od 2022 roku, od pełnoskalowej inwazji Rosji, w szczególności jak ta architektura bezpieczeństwa europejska, ale w ogóle zachodnia ulega przemianom.

Europejska architektura bezpieczeństwa to taki enigmatyczny termin, który często jest używany przez polityków i ekspertów, ale dla szerszej opinii publicznej pewnie niewiele znaczy.

jest to, że w zasadzie za moment możemy zapomnieć, czym ta europejska architektura bezpieczeństwa była, bo ona po prostu zostanie przekreślona, zniszczona i jej miejsce zajmie pewien nowy porządek międzynarodowy, porządek, z którym mocarstwa, a tutaj przede wszystkim myślę oczywiście o Rosji, będą miały zupełnie inną pozycję niż przynajmniej grupa państw.

To rzeczywiście, tak jak powiedziałeś, musimy cofnąć się do przeszłości i przypomnieć, czym ta Europejska Architektura Bezpieczeństwa była.

Na poziomie akademickim można powiedzieć, że był to zespół, czy jest to nadal zespół pewnych porozumień prawno-międzynarodowych i politycznych i wytworzonych na ich podstawie instrumentów, reżimów, procesów, koncentrujących się wokół takich organizacji jak NATO, Unia Europejska.

I teraz, patrząc na to, tak jak powiedziałeś na początku, z lotu ptaka, to był sukces, to był historyczny sukces nie tylko tych państw, które weszły w skład Unii i NATO, ale sukces całej koncepcji myślenia o stosunkach międzynarodowych i o ładzie pokojowym w Europie, które zakładało, że ten powątek jest demokratyczny i kierunki polityki zagranicznej, kwestie fundamentalne, jak przynależność do organizacji integracyjnej, jaką jest Unia Europejska, czy sojuszu militarnego, jakim jest

Czy mamy do czynienia też bardziej z takim już trwałym rozjeżdżaniem się tych dwóch podmiotów, jakim jest powiedzmy szeroko rozumiana Unia Europejska i Stany?

Na co Unia może się nie zgodzić, a więc możemy liczyć się podobnie jak mieliśmy przy poprzedniej administracji Trumpa z zaostrzeniem w relacjach transatlantyckich, z napięciem.

I wydaje mi się, że trzecim wierzchołkiem tego trójkąta to jest strona europejska.

Nie będę mówił dużo, a w zasadzie tylko wspomnę o tym, że Komisja Europejska zaproponowała strategię dla rozwoju przemysłu obronnego i proponuje nowy instrument dofinansowywania rozwoju.

Tymczasem w Unii Europejskiej, Komisja Europejska i instytucje Unii Europejskiej stają się dodatkowym podmiotem polityki przemysłowo-obronnej i pośrednio-obronnej.

Koncepcję Europy jako aktora strategicznego poruszała Nicole Nesotto w swojej książce sprzed kilku lat i tam właśnie argumentowała, że brakuje takiego przełomu, że wciąż potrzeba zmiany myślenia stolic o tym, czym Unia Europejska ma być.

I tutaj rozumiem, co mówisz, że to jest taka zmiana niewyobrażalna i ona też nam pokazuje, że ta architektura się tak zmienia, że aż takie nie do pomyślenia kwestie Unia Europejska jest w stanie wdrożyć.

Po pierwsze od skali finansowania, bo na razie te pieniądze są niepewne, więc Unia może mieć wielkie ambicje, skończyć na kilku miliardach euro.