Mentionsy

Ale z punktu widzenia całej Unii Europejskiej, abstrahując od polskiej prezydencji i od takich osobistych rozmyślań, na pewno kluczową kwestią było przejęcie władzy w Białym Domu przez Donalda Trumpa, które tak naprawdę postawiło Unię Europejską przed szeregiem nowych wyzwań.

A jeśli chodzi o Trumpa, to zaskakiwał nas...

że kwestia tego, jak wyglądają te relacje między Unią Europejską a Stanami zmienia się od dłuższego czasu i że to nie jest kwestia tylko prezydentury Donalda Trumpa, ale już wcześniej było widać i to było dosyć jednak oczywiste, że te zainteresowania amerykańskie się zmienią.

Natomiast Donald Trump tutaj turbodoładowanie, zdaje się, przyłożył do tego procesu, więc chciałbym cię zapytać, czy ty uważasz, że to turbodoładowanie właśnie Donalda Trumpa, że jest to tak naprawdę początek takiego rozchodzenia się tych dróg,

Wydaje mi się, że niedawno opublikowana strategia amerykańska rozwiewa jednak wątpliwości i wskazuje, że to co przewidywaliśmy słusznie jest trendem, który już jest tak wprost wypowiedziany w takim strategicznym dokumencie Stanów Zjednoczonych i oczywiście możemy zakładać wariant pozytywny, że wraz z kadencją Trumpa te trendy się zmienią, ale wydaje mi się, że te trendy są głębsze.

No właśnie, bo dla mnie też takim dużym znakiem zapytania jest to, że ta prezydentura Trumpa ze wszystkimi negatywnymi konsekwencjami, które ze sobą przyniosła, no to przyniosła taki pozytywny skutek w postaci tego, że Unia Europejska no jednak się mocno zmobilizowała.

Rearm Europe i te pożyczki SAFE wydaje mi się, że dosyć powszechnie są uznawane za konsekwencje właśnie tego wszystkiego, co się wydarzyło na początku prezydentury Trumpa, tej potrzeby wzięcia odpowiedzialności za siebie, wzmacniania tego potencjału militarnego.

Pamiętam Mateuszu, jak rozmawialiśmy już dawno, dawno temu na temat tego, czym będzie potencjalna prezydentura Trumpa, taki Trump 2.0.

Czy byłeś zaskoczony tym, co się wydarzyło w tym roku i jak prezydentura Trumpa została zainaugurowana?

Ta prezydentura jest dużo bardziej nastawiona na kierunki, które były widoczne w pierwszej kadencji Donalda Trumpa.

Bardzo ciężko się oprzeć w przodku prezydenta Trumpa, żeby tego nie robić.

I mówię o tym dlatego, że jak oglądałem czasem spotkania z liderami państw europejskich czy innych, no to miałem poczucie, że nie pamiętam takich obrazków, żeby tak bardzo ci liderzy nie mówili takim językiem dyplomatycznym, ale jednak tych interesów, tylko że ewidentnie wszyscy próbują nacisnąć ten przycisk, który po łechce tego Donalda Trumpa, bo mają poczucie, że

To jednak od słów, zwłaszcza od słów Donalda Trumpa jest daleko do czynów, powiedziałbym w wielu przypadkach.

widoczne, stąd tutaj jednak jest zmiana i ona nie jest zakończona, to jest dopiero początek, to znaczy nie widzieliśmy takiego działania za pierwszej kadencji Trumpa, tego ideologicznego podejścia.

Nie myślę tutaj tylko o polityce Trumpa, która się zakończy, może inaczej, powinna się zakończyć w 28, 20 stycznia 2029 roku.

Kiedy słucham o tym, co się dzieje w amerykańskiej polityce, albo jak z tobą na przykład o tym rozmawiam, to zawsze mam z tyłu głowy taką trochę wątpliwość i może temu też służyło to moje pytanie o te takie psychologiczne aspekty tej prezydentury, że czy można naprawdę mówić o jakimś takim spójnym programie Donalda Trumpa?

I zastanawiam się, na ile ten pierwszy rok i potencjalnie dalszy ciąg tej kadencji Trumpa będzie po prostu, że on był takim szarpnięciem rzeczywiście, ale że i tak musieliśmy się spodziewać, że w tę stronę będziemy szli i na ile to będzie dalej kontynuowane, a na ile Trump w ogóle stwierdzi, że to nie będzie po prostu taki sobie spacerek, tylko po prostu utnie od razu to, bo nie ma czasu myśleć teraz o Europie, mieliście czas, żeby się zaopiekować sami sobą.

Zacznę może od Trumpa i strategii w jakiś sposób, a podsumować to, znaczy w ogóle jest tak, że dla wielu osób nie tylko pewnie Donalda Trumpa, chociaż on jest dobrym tego przykładem, ego jest wiodącym czynnikiem i wszystko inne liczy się mniej.

Oto jest ogłoszone rozszerzenie Trumpa, a więc odwołujemy się formalnie do tej, to już sama administracja to robi, że się odwołuje do tej doktryny.

To znaczy z jednej strony część decyzji politycznych Trumpa będzie raczej odwracana w wyniku kończących się batalii sądowych.

To będzie komplikacja dla Donalda Trumpa.

To teraz chciałbym zapytać Aniu ciebie o to, jak twoim zdaniem Rosja ten rok wykorzystała, dlatego że prezydentura Trumpa z całym swoim bagażem, to znaczy z tym takim transakcjonalnym podejściem do polityki międzynarodowej, z otoczeniem administracyjnym, które, no nie wiem, wydaje mi się, że ledwo kamufluje tę chęć normalizacji stosunków z Rosją i taką chęć...

I okazało się, że jakkolwiek wysoko Rosjanie by nie licytowali, to jednak na razie administracja Donalda Trumpa twardo zmierza do tego, żeby jakiegoś rodzaju porozumienie kosztem Ukrainy, o czym Daniel przed chwilą wspomniał, zawrzeć.

Bo tak jak obserwowałem ten rok, nie lekceważąc konkretnych decyzji prezydenta Trumpa, jak na przykład wstrzymanie pomocy wojskowej, czy tam ograniczenie dostępu do informacji wywiadowczych i to na pewno dało Ukrainie, powiem kolokwialnie, w kość.

Zastanawiam się, czy ty uważasz, że 2026 rok to może być po prostu troszkę remake tego 2025, gdzie będziemy mieli kolejne plany, kolejne jakieś próby Ukrainy, wyjścia i partnerów zachodnich, przekonania Trumpa, że to jest zły pomysł i ostatecznie, że rozejdzie się na niczym.

dużym tematem w ogóle w polityce międzynarodowej, używanym takim argumentem przez prezydenta Trumpa chociażby.

No oczywiście wybory amerykańskie i polityka administracji Trumpa.

Niestety będę musiał do tego Trumpa nawiązać, bo faktycznie cięcie USAID, zakończenie pomocy amerykańskiej w formie przynajmniej jaką znamy i wyparowanie 30-40 miliardów dolarów z tego całego systemu pomocy międzynarodowej miało ogromny wpływ na cały świat, na Afrykę, na Azję.

To powoduje, że ten rok minął trochę w cieniu Donalda Trumpa, ale równie druzgocące przecież miały wpływ te taryfy.

Więc na pewno to był rok w cieniu Donalda Trumpa z tych powodów, o które wspomniałem, ale oczywiście Donald Trump nie jest za wszystko odpowiedzialny.

Mieliśmy trwający do dzisiaj rozwiązany przez Donalda Trumpa, ale połowicznie jak widzimy konflikt między Kambodżą a Tajlandią.

Więc tych wojen w Azji, mimo zasług Donalda Trumpa w kończeniu różnych wojen, to tych wojen jest trochę więcej niż było.

I trzecia rzecz, o której bym chciał powiedzieć, taka historyczna, co się wydarzyło w tej części świata, to znowu niestety zasługa Donalda Trumpa, ale doszło do pewnego, do ważnej zmiany sojuszy.

pewnych planów Donalda Trumpa co do strefy gazy, co do Bliskiego Wschodu.