Mentionsy

że minister spraw wojskowych, nazywał się generał Żeligowski, przekonał Piłsudskiego, wydał mu rozkaz, żeby zgromadził wojska podrembertowe w Warszawie, te tysięczne, tysięczne rzesze.

I jak się okazało, w momencie rozpoczęcia akcji przez Piłsudskiego, tam były tylko formacje podchorążych.

Dopiero później one przybywają na Pragę, nie tylko zresztą na Pragę, ale w pierwszej kolejności przybywają na Pragę wezwane przez nie tyle Piłsudskiego nawet, bo tu nie mają pewności kto wzywał,

Być może w porozumieniu z Piłsudskim, chyba na pewno nawet w porozumieniu z Piłsudskim, ale wzywał generał Gustaw Orlicz, dreszer ten, który ostatecznie przejmie komendę.

Decyzje, które mogły sprowokować oddziały, które uznały, że Piłsudski, marszałek, to jest coś istotniejszego niż Majestat Rzeczpospolitej.

Piłsudski zmierzał w kierunku polonizacji Legionów.

I dlatego Piłsudski o oficerach, którzy komendarowali, prowadzili legiony.

To było takie ostateczne rozczarowanie Piłsudskiego demokracją?

I ten spór między Piłsudskim a prawą stroną polskiej sceny politycznej, czyli narodową demokracją i obozem skupionym wokół niej.

Kiedy, powiedzmy symbolicznie, z jednej strony mamy Romana Dmowskiego, lidera narodowej demokracji, który stawia na aliantów, w tym na Rosji jako sojusznika, a z drugiej strony mamy Piłsudskiego, który jest antyrosyjski i stawia na Austro-Węgier i siłą rzeczy również na Niemcy, bo w końcu Niemcy są sojusznikiem Austro-Węgier.

Tym bardziej, że do tych różnic powiedzmy politycznych dojdą różnice ideowe i ten spór jest bardzo wyrazisty w roku 20, kiedy narodowa demokracja mówi nie idziemy na Kijów, Piłsudski mówi idziemy na Kijów.

W tym również w mniejszości żydowskiej, ale Piłsudski uważał, że Rzeczpospolita jest państwem dla każdego, dla wszystkich.

Ginie prezydent, którym Piłsudski bardzo dobrze współpracował.

Piłsudski go dlatego ostrzegał.

Piłsudski bardzo to przeżył, bardzo przeżył, tym bardziej, że był jego kuzynem.

W ciągu 3-4 lat opinie uczestników wojny, generałów, w tym marszałka Piłsudskiego, no bardzo się zmieniły, a również polityków.

Również polityków, którzy inaczej oceniali Piłsudskiego w roku 20, a zupełnie inaczej w roku 25-26.

A to dlatego, że Piłsudski, kiedy przestał być

Naczelnikiem państwa, kiedy władzę przekazał kolejnemu wybranemu prezydentowi, bo po Narutowiczu jest prezydent Stanisław Wojciechowski, też jego przyjaciel i to o znacznie dłuższej metryce przyjaźni, Piłsudski chciałby, żeby wojsko było kontrolowane przez niego.

Piłsudski w związku z tym chce mieć władzę, bo uważa, że

Czyli teraz pisze im Piłsudski sam czarną opowieść o tych wydarzeniach.

Marszałek Senatu, pochodzący z zaboru pruskiego i jeden z liderów narodowej demokracji, który w 1920 roku, kiedy Piłsudski dotarł do Kijowa, porównywał go w przemówieniu, czyli coś co staje się powszechną wiedzą,

No więc porównanie Piłsudskiego z Napoleonem no to musiało również tu jego i tak już silne ego mocno podbudować.

Ten Piłsudski nie ma żadnej wartości jako potencjalny dowódca.

A tak jak pan redaktor wspominał, to mówimy, że Piłsudski miał rozbudowanego.