Mentionsy

I tutaj Europa, przynajmniej dla administracji Trumpa, jest traktowana jako kraj, który jest na trzecim, jako kontynent, który jest na trzecim miejscu za Azją.

To podkreśla, że tak powiem, coraz bardziej większy rozdziew między priorytetami elit Unii Europejskiej, a elit amerykańskiej, a przynajmniej administracji Trumpa.

To oczywiście jest to strategia bezpieczeństwa narodowego, ale to jest strategia bezpieczeństwa narodowego administracji Trumpa, a raczej drugiej administracji Trumpa.

W 2017 roku również Donald Trump podpisał się pod strategią, która była tak naprawdę...

Tu jest to odzwierciedlenie tego, gdzie w mojej ocenie jest myślenie prezydenta Trumpa i ludzi wokół niego.

Przynajmniej ta narracja o strategii nie tylko jeśli chodzi w historii Stanów Zjednoczonych ale tak naprawdę między pierwszym a drugim terminem Donalda Trumpa jako prezydenta.

Jest w tym element ekonomiczny, jest mówienie o robieniu interesów w ogóle w społeczności polityki Waszyngtonu, zwłaszcza wśród ludzi blisko administracji Trumpa, o tym, że...

Te regulacyjne wysiłki, polityka energetyczna, podejście do migracji przede wszystkim jest w ocenie administracji Trumpa przy tym drugim rozdaniu dokumentu czymś, co wyniszcza Europę i czyni z Europy niemalże marginalnego gracza.

A tym, gdzie jest ideologiczna administracja Trumpa, tutaj będzie bardzo duży rozdziew i myślę, że będzie on nadal się powiększał.

w tym dokumencie jest napisane, mogą być tym guardianem globalnym do końca i mogą wydawać pieniądze amerykańskich podatników, podczas gdy Europejczycy i inni sojusznicy tego nie robią, żyją, jak to często prezydent Trump mówi, na koszt Stanów Zjednoczonych.

On używa wyrażenia, niemalże taki dodatek, czy taka poprawka Trumpa do doktryny Monroe.

To wszystko, co mówisz, co jest w tym dokumencie, gdyby się nie obserwowało tego, co się działo w amerykańskiej polityce w ciągu ostatniego półtora roku, mogło być wstrząsające i wielkim szokiem, ale kiedy przypomnimy sobie wszystkie i gesty, i słowa, i publikacje otoczenia Trumpa i same decyzje, i tego, co mówił Donald Trump,

Natomiast nikt poważnie nie oczekiwał, że będzie podkreślenie tego stałego Europa i Azja dla administracji Trumpa jako ten sam teatr.

Natomiast to, co jest dla mnie bardzo ciekawe w tym wszystkim, gdzie się w tej chwili posunie debata, to znaczy to oczekiwanie, i to wielu obserwatorów mówi o tym, że administracja Trumpa myśli w kategoriach stworzenia nowego koncertu wielkich mocarstw, coś w rodzaju tego, czym się fascynował Kissinger, patrząc na Metternicha i rolę tego koncertu Mozart w Europie po wojnach napoleońskich.

Ale z drugiej strony również taki merkurialne podejście samego prezydenta Trumpa.

fraz i wyrażeń, które podkreślają historyczną wagę prezydenta Trumpa, czyli jest pisane przez ten jego staw, żeby podkreślić jego rolę jako peacemakera i tak dalej.

Dlatego, że jeżeli przyjrzy się temu, jak operuje prezydent Trump,

Każdy jest wspaniałym facetem, jest doskonałym, wspaniałym gościem przy założeniu, że ten gość robi to, co prezydent Trump chce zrobić.

właściwie tylko poniżej tego jest Afryka, co wydawałoby się niemal przeciwintuitywne, prawda, bo jeszcze niedawno prezydent Trump bardzo się tutaj chwalił lotników, którzy dokonali zbombardowania irańskich zasobów nuklearnych.

tego, że Trump i jego administracja stara się utrzymać całość regionu, nie fokując się specjalnie na Izraelu, a jednak utrzymać jakąś stabilność i balans w tym regionie.

tylko dużo bardziej jaśnie określają swoje oczekiwania w sposób brutalny i językiem, który kiedyś w dyplomacji i w ogóle w takiej komunikacji, zwłaszcza międzysojuszniczej nie mógłby się pojawić, no ale to jest Trump, Trump zmienił wszystko, ten sposób w jaki się ze sobą, jak komunikuje się ze swoimi partnerami.

Czyli jeżeli pomyślisz o tym, że prezydent Trump jest kwintesencjalnie właśnie takim biznesmenem, który myśli w tych transakcyjnych kategoriach,

Ale to będzie rozegrane, pamiętaj, tak jak wszystko z Donaldem Trumpem w mojej ocenie, w większości wypadków na zasadzie personalnych relacji między prezydentem a przywódcami europejskimi.

Trump osiągnął jedną rzecz i nie wiem czy się z tego cieszyć czy z tego powodu się smucić.

Trump odarł to wszystko udawanie, które było w relacjach amerykańsko-europejskich czy w ogóle wewnątrz NATO co do tego jak wygląda podział wpływów i sił.