Mentionsy

Georgi Gospodinow, bo o nim mowa, już w lipcu będzie gościł w Polsce na Festiwalu Góry Literatury.

O tej książce porozmawiałyśmy z tłumaczką prozy Gospodinowa Magdaleną Pytlak.

Georgi Gospodinow, po nim mowa, laureat Międzynarodowego Bookera, już latem będzie gościł w Polsce na Górach Literatury.

O książce tej przedpremierowo rozmawiamy z tłumaczką prozy Gospodinowa Magdaleną Pytlak.

Czego tym razem mogą spodziewać się czytelnicy Gospodinowa?

Po pierwsze, zmiany gatunkowej, no tak, gatunkowej, ponieważ są to opowiadania, a ostatnie opowiadania Georgiego wyszły w Polsce w 2010-2011 bodajże, więc no to długi czas i właściwie Gospodinow w Polsce zasłynął ze swoich powieści.

W warstwie fabularnej chyba niestety nie, ale wydaje mi się, że na takim metapoziomie to właśnie opowiadanie historii, tych małych historii, to co robi i lubi robić Gospodinow, czyli

Może, żeby tak ładnie domknąć tę część, zacytuję samego Georgiego z naszej rozmowy sprzed trzech lat, kiedy rozmawialiśmy już o tym, że kolejną wielką epidemią w Europie, zdaniem Gospodinowa, będzie ta samotność, którą, cytuję, rozumiał jako rodzaj określonej tęsknoty, ale zarazem przede wszystkim wynik pewnych niepowodzeń w komunikacji i porażką ciekawości między jednym człowiekiem a drugim.

Chciałam cię jeszcze zapytać jako tłumaczkę, która to nie była pierwsza książka gospodinowa, którą tłumaczyłaś, trochę jak wygląda twoja praca?

I tak jak zauważyłaś, że mamy tu taką rodzaj prostoty, która właśnie, jak już jest się, tak jak ja, w idiolekcie Gospodinowa i się wydaje, że zna się dobrze jego ten język literacki, nagle okazuje się, że nie do końca.

Obec jeszcze proszę, jak sytuowałabyś te opowiadania całościowo na tle twórczości dotychczasowej Gospodinowa?

Na pewno, tak jak mówiłam, mają te klasyczne, że tak powiem, dla Gospodinowa tematy, a jednocześnie one dużo bardziej są taką reakcją właśnie tu i teraz.

Ogrodnik i śmierć mogłaby być też takim pierwszym spotkaniem z literaturą, bo Gospodinowa, bo okazuje się, że jakoś bardzo

Bardzo szeroko jest czytana i przez bardzo różnych odbiorców i jest specyficzna bardzo jego powieść napisana po śmierci ojca, ale w niej również są te takie... Gospodinowizmy.

Na szczęście współczesna kultura, w tym literatura, w tym proza tworzona przez Gospodinowa przypominają nam właściwie na każdym kroku, że kultura wcale nie składa broni.