Mentionsy

No i jak wspomnę Cervantesa, to to jest ten tłumacz.

Szefa dyrektora Instytutu Cervantesa ówczesnego.

A jednocześnie miałem straszny niedosyt, kiedy to skończyłem, bo miałem porównania, takie, które cisnęły mi się do głowy z Łodzią Cervantesa, którą napisał Maciej Świerkocki, który poświęcił 7 lat na przekład Ulisesa i zastanawiałem się, czy nie miał pan pokusy, żeby napisać, skoro pan mówi, że pan to kocha, to może Polacy wreszcie doczekaliby się takiej dużej, krytyczno-literackiej książki o Cervantesie, a o Don Kichocie, chociażby.

No to świetnie i cieszę się, bo to przystęp, że dla mnie to jest, mogę powiedzieć jasno, to jest początek odkrywania Cervantesa i Don Quixota i bardzo się cieszę z tej pracy, którą też pan wykonał do tej książki, przygotowując bardzo szczegółową bibliografię, bo tam w Polsce tych tekstów nie ma tak dużo, natomiast tam pan, jest mnóstwo, pan pokazuje rzeczy zagranicznych, więc...

Ale początkowo ta książka została napisana przez Cervantesa w sewilskim więzieniu.

ona wtedy była w Hiszpanii jakoś, nie wiem, dominująca, toczyła się jakaś dyskusja, że trzeba coś innego, czy po prostu już była przestarzała i to było dla Cervantesa wdzięczne, żeby obśmiać coś, z czego wszyscy się śmiali wtedy?

Pierwsza chyba była, to był Łazik z Tormesu, to był chyba 1554, 1554, tak mi się wydaje, że tak mniej więcej, na chwilę przed urodzinami Cervantesa.

Najwybitniejsze dzieło Łotrzykowskie, 1604, na rok przed Cervantesa, Kichotem, to był Guzman de Alfarazie, ale to według schematu Łazika z Tormesu.

Aweidianedy, był bardziej ceniony niż ten Cervantesa w Hiszpanii.

On wprost o tym mówi, zresztą ten kichot się tam pojawia non stop, akurat to jest taka książka, która mi bardzo mocno właśnie Cervantesa podbiła, no bo on tam regularnie się odnosi i wprost mówi, że nie byłby tym, kim jest, to by nie ta książka.

Dla mnie jest taka niesamowita kontynuacja i właściwie jedyny z takich wielkich, który dla mnie Cervantesa nie wspomina, to jest Rabelais, ale być może dlatego, że żył wcześniej po prostu.

Bo to jest powieść postmodernistyczna, chociaż w czasach Cervantesa nikt nie słyszał jeszcze nawet o modernizmie.

napisał książkę o żywoty Cervantesa, chyba to się po polsku nazywało.