Mentionsy

I tam właśnie na tej liście była Marianne Fritz z Prawem powszedniego ciążenia.

Ja oczywiście sobie na początku taki szybki research zrobiłam o tych nazwiskach i ta Marianne Fritz mi się wydała od początku taka zjawiskowa, bo ten życiorys jest niezwykły i nie było o niej aż tak dużo w niemieckojęzycznym internecie, choć później jak już zaczęłam szperać to tak.

I tak właśnie było też z tym tekstem Marianne Fritz, więc jakby tu wszystko się zgadzało.

I tak dość szybko właśnie zdecydowaliśmy się wspólnie z oficyną, że to Marianne Fritz się zajmiemy.

Przyznam, że nie wiem, co mnie bardziej fascynuje tutaj, czy bardziej fascynuje mnie sam tekst i ta historia, która jest pokazana, czy bardziej fascynuje mnie to, o czym piszesz w posłowiu, jak wygląda całe życie i twórczość, to dosłownie tak można powiedzieć, życie jako twórczość Marianne Fritz,

Czyli zawsze są to jakieś takie odniesienia do innych pisarzy, bo chyba każdy ma jakoś problem z uchwyceniem tego fenomenu Marianne Fritz.

Ja znalazłam gdzieś taką relację, to był chyba jakiś pisarz czy dziennikarz, który towarzyszył im w tej podróży i napisał taki szkic, taki właściwie bardziej zbiór impresji dotyczących tamtej podróży i samej Marianne Fritz.

Dużo rzeczy, o które wiemy, czy wydaje nam się, że wiemy o Marianne Fritz, to ja bym mówiła, że możemy jej powiedzieć z prawdopodobieństwem mniejszym lub większym, niekoniecznie

Grupa ludzi, którzy zajmowali się spuścizną Marianne Fritz, którzy organizowali różne wydarzenia poświęcone autorce, też jakieś czytania performatywne.

Ale można w internecie zobaczyć, jak wyglądają dzieła Marianne Fritz.

To niesamowite jest to dla mnie, że znaleźli się ludzie, którzy, mam wrażenie, dzielą pewną wrażliwość, bo kiedy wejdzie się na stronę MarianneFritz.at, do czego Państwa zachęcam, to jest to bardzo unikalne doświadczenie, bo człowiek widzi, że jak ktoś by był złośliwy, to powiedziałby, że

Natomiast faktycznie na tej stronie internetowej to mariannefritz.at można sobie wejść i zobaczyć jak taka strona

Ja ją zaczęłam też trochę czytać, ona już jest bardziej skomplikowana formalnie też ta powieść, jest też grubsza, ma 560 stron, więc no jak na Marianne Fritz nie jest szczególnie gruba, ale no powiedzmy jest już grubsza, więc pewnie tę książkę można by się było pokusić.

Jest bardzo ironiczna Marianne Fritz.

A Marianne Fritz jest bardzo ironiczna.

Później Marianne Fritz przeszła do Zurkampa, czy właściwie on ją przejął, ku zresztą protestom swojego zespołu redakcyjnego i Bernhard tak żywiołowo w tej korespondencji z wydawcą reagował i właśnie mówił, że nawet powiedział, że wydanie tak obszernego dzieła, tych kilku tysięcy stron, no to trafi do Księgi Rekordów Guinnessa jako rekord głupoty.

Marianne Fritz absolutnie go nie przyćmiła, ale może on się poczuł też zagrożony, jak to mówią, że dwie gwiazdy na jednym firmamencie nie mogą świecić, czy coś w tym stylu.

Wydawało mi się, że ciekawe będzie też dla polskiego czytelnika, żeby sobie to o tym przeczytał, bo akurat Bernard jest takim pisarzem bardzo dobrze znanym, więc w takim kontekście też chciałam tą Marianne Fritz umieścić.

On z kolei bardzo dobrze znał Marianne Fritz i ukazało się jego takie, już po śmierci pisarki, taki jego tekst bardzo ciekawy, no po niemiecku niestety tylko dostępny, gdzie on opisuje tę Marianne Fritz i też on był jednym z takich

I ona opisuje w ogóle taką, że ta Marianne Fritz rzeczywiście była tak oddana tej literaturze, że ona na przykład dzwoniła do tego Kühlmajera, czy on do niej, i to nie były takie rozmowy, co u ciebie, a co tam, a jaka pogoda, tylko ona na przykład zaczęła mówić o tych swoich bohaterach, o tej swojej książce, ale tak godzinę potrafiła się nic.

Obojgu się nie udało skończyć i to jest kolejna wspólna część, a dla mnie to jest jeszcze o tyle niesamowite, że tuż przed Marianne Fritz czytałem także niedokończoną powieść Wallesa, czyli Blatego Króla, który także był niedokończony i także uchodzi za jego, podobno w przyszłości to miało być trzy razy dłuższe niż jest, a i tak jest grube.

Istotą typografii jest znalezienie tego złotego środka, jak ten tekst napiera i kiedy patrzyłem na te strony Marianne Fritz, to miałem wrażenie, że to jest dokładnie o tym i że to jest

I to też był taki pisarz z rodzaju tych jak Marianne Fritz, że przeczytałam pierwszy akapit i mówię, nie no, to jest coś wspaniałego.