Mentionsy

Taki moment przełomowy dla mnie przyjęcia przez osobistą wiarę, osobiste zaufanie tego, że Chrystus zrobił wszystko, zapłacił za mój grzech, ja mogę teraz bez własnych zasług, wyłącznie w oparciu o Jego zasługi, mogę mieć relację z Bogiem.

Ciekawe, bo tak pomyślałem sobie właśnie, kiedy jakby dotarło do mnie to, że Maria jest taką postacią właśnie tą, do której jest dużo łatwiej się zbliżyć, no bo to jednak matka, ona zrozumie, ona jest bardziej wyrozumiała, to pomyślałem sobie, że z tej perspektywy biblijnej czy protestanckiej, to właśnie Chrystus jest tym, który zbliżył się, stał się taki jak my,

Więc dla mnie jako protestanta, który kult Marii, czy ta cześć oddawania Marii była czymś zupełnie obcym, to dla mnie Chrystus właśnie był tym takim bliskim, do którego zawsze można przejść.

Jeszcze troszeczkę wcześniej, drugi akapit, jeżeli chodzi o rolę tego dokumentu, drugi akapit mówi tak, niniejszy tekst wyjaśnia w jakim znaczeniu niektóre tytuły i wyrażenia odnoszące się do Maryi są dopuszczalne, a w jakim nie, a jednocześnie ma na celu pogłębienie właściwych postaw kultu Maryjnego, określając miejsce Maryi w jej relacji z wiernymi, w świetle tajemnicy Chrystusa jako jedynego pośrednika i odkupiciela.

Czyli idea jest taka, że wszystko, co otrzymujemy od Chrystusa, jako naszego Zbawiciela, przechodzi przez ręce Maryi.

Natomiast z perspektywy teologii protestanckiej samo pojęcie jest poprawne, bo rzecz się rozchodziła w kontekście tego Soboru Efeskiego o to, kim dokładnie jest Chrystus i jak rozumiemy to, że On jest i Bogiem, i człowiekiem.

jakieś wypowiedzi zaborne na temat Marii, tylko to były wypowiedzi na temat Chrystusa.

I spór dotyczył Chrystusa przede wszystkim.

byłoby nie tyle Theotokos, czyli właśnie Bogu Rodzica czy Matka Boża, tylko Christotokos, czyli Matka Chrystusa czy Chrystorodzica.

No nie, tutaj jest pewne niezrozumienie dotyczące tego, kim jest Chrystus i upieranie się przy tym, że nie można, czy niewłaściwie jest używać takiego tytułu Matka Boża, de facto by oznaczało, że my troszeczkę rozdzielamy boskość i człowieczeństwo w Jezusie tak, jakby to były dwie różne osoby.

Tak jakby był odwieczny Bóg Syn i był sobie człowiek Jezus z Nazaretu i te dwie osoby łączą się i tworzą tego Chrystusa.

A z drugiej strony widzę też takie przeciwieństwo, z drugiej strony widzę inne zagrożenie, polegające na tym, że jeżeli mówimy, że ona była Chrystotokos, czyli Matką Chrystusa, czyli tego Mesjasza posłanego przez Boga, to gdzieś ten wątek boskości Chrystusa ginie i nagle się okazuje, że tutaj torujemy drogę do kwestionowania boskości Pana Jezusa.

Myślę, że jeśli jest się apostołem ustanowionym osobiście przez Chrystusa, to tak.

Nie wynajdujemy doktryny Trójcy Świętej od nowa, na przykład, albo Boskości Człowieczeństwa Chrystusa.

Jeżeli już chodzi o Kościół, o Nowe Przymierze, my jako protestanci przyjmujemy, że Chrystus ustanowił w Kościele swoich autorytatywnych reprezentantów, przedstawicieli i to byli apostołowie.

Bo był ustanowiony bezpośrednio przez Chrystusa.

za pośrednictwem jakichś środków my możemy mieć dostęp do tego, co ci apostołowie głosili, co głosił sam Chrystus.

Więc to, że my sobie weźmiemy sytuację z I wieku i stwierdzimy, o, apostołowie zebrali się ustnie, do czegoś doszli i tak dalej, no oczywiście, że tak, bo byli apostołami, bo byli świadkami Chrystusa.

spełnieniem, realizacją jest Chrystus, jest nowe przymierze.

Więc ten znak obrzezania, o którym tutaj Jaro wspomina, jest elementem tego starego przymierza, które przemija w momencie, kiedy pojawi się Chrystus.

To jest żywy głos Boga, który przemawia przez swój Kościół na ziemi, przez swojego zastępcę Chrystus, przez swojego zastępcę papieża tym Kościołem kieruje.