Mentionsy

Kościół katolicki otworzył się na braci oddalonych itd.

No w sumie myślę sobie i dla niektórych rzymskich katolików i dla niektórych protestantów mamy takie czasami wyobrażenie o teologii nawet czy innego, czy swojego wyznania wzięte z ulicy, że tak powiem, ale to nie było założenie programowe, że odrzucamy całą tradycję.

Co więcej, kościół protestancki jest wysoce zgranulowany, co też jest wielkim zarzutem.

Nawet kiedy bierzemy orzeczenia tego Urzędu Nauczycielskiego w Kościele Rzymskim, to dokładnie dzieje się coś bardzo podobnego, że niektórzy księża, nawet niektórzy biskupi czasem w Kościele Rzymskokatolickim biorą postanowienia Kościoła, wyjaśniają je w pewien sposób i w inny sposób.

Na przykład przez to, że do pewnego programu dyskusyjnego byli zapraszani przedstawiciele różnych opcji w kościele rzymskim i dyskutowali.

Z drugiej strony posądzenia o to, że właśnie nie idziemy w kierunku, w którym Duch Święty prowadzi Kościół, na przykład będąc krytycznym wobec tego Soboru Watykańskiego II.

Natomiast jedną rzecz dorzucę, to czasami o tym wspominam gdzieś tam, jak właśnie kręcimy się wokół tego tematu rzymskiego katolicyzmu.

Możemy używać tego określenia Kościół protestancki w sensie protestancka część Kościoła.

Tak jak mówimy Kościół Polski albo Kościół w I wieku.

Po jednej stronie Kościół Rząsko-Katolicki, po drugiej Kościoły protestanckie.

Dlatego, że tutaj mamy jeden kościół, tutaj mamy grupę kościołów.

I ta grupa kościołów coś łączy, jasne, ale jeżeli chcemy uczciwie porównywać, to porównajmy jeden kościół z drugim kościołem.

No to weźmy Kościół Baptystów.

u jakiegoś rzymskiego historyka z pierwszych wieków, w co wierzyli chrześcijanie, to że to na pewno będzie wiarygodny opis.

A czas, kiedy to objawienie już jest zamknięte i my teraz się na nim opieramy i to rozróżnienie tak naprawdę jest wszędzie w chrześcijaństwie i Kościół Rzymskokatolicki też o nim mówi, że era publicznego objawienia, przekazywania publicznego objawienia się zakończyła, że kiedy przyszedł Chrystus, to On był tym ostatnim Słowem Boga i oczywiście posłał apostołów, którzy to wyjaśnili, ale era apostołów przemija i objawienie publiczne się kończy.

Więc teraz to, co ma robić Kościół w myśl Rzymu, to jest wyjaśniać to, pogłębiać to, rozwijać to i twierdzi sam o sobie, że robi to w sposób nieomylny, ale założenie jest takie, że my już mamy właśnie ten depozyt, stąd to określenie, którego papież użył, bardzo ważne tutaj, czyli coś dostaliśmy i tego strzeżemy.

Do IV wieku, mam na myśli to, że zasadniczo z grubsza cały Kościół w IV wieku już zgadza się co do tego, co wchodzi w skład tego Nowego Testamentu.

I dopiero w odpowiedzi na reformację Kościół Rzymski mówi, że te konkretne księgi to jest ten zbiór, a nie mniejszy, nie większy.

ojcowie Kościoła, niektórzy cytują te księgi i to jest używane jako dowód na to, że właśnie oni na pewno przyjmowali dokładnie taki kanon Starego Testamentu, jaki przyjmuje dzisiaj Kościół Rząsko-Katolicki, tylko bywało bardzo często tak, że oni właśnie te siedem ksiąg traktowali jako ten drugi krąg kanonu.

To jest ciekawe, bo Kościół Rzymski w zasadzie wtedy zrównuje obydwa te kręgi kanonu.

I mówi, że wszystkie te księgi Kościół Rzymski przyjmuje z równą powagą.

Czy takie podejście sola scriptura i przekonanie o zamkniętym objawieniu, tym takim pierwotnym tak nazwijmy, nie sprawia, że dzisiaj jako Kościół tracimy zdolność do oceny nowych zjawisk np.

No to jest dewaluacja Biblii nawet z perspektywy rzymskiej, ja bym powiedział.