Mentionsy

z tą różnicą, że w Ewangelii Łukasza pojawia się jeszcze jeden kielich wcześniej, właściwie dwa kielichy, co jest związane prawdopodobnie z tym, że już w czasach Jezusa w trakcie Wieczerzy Paschalnej było kilka takich rytualnych kielichów, które właśnie w odpowiednich momentach wieczerzy

Te wypowiedzi Jezusa, to jest moje ciało, to jest moja krew, wydają się być takim wyjaśnieniem tych Jego czynności, które On czyni.

Tak samo ciało i krew Jezusa, wydane za wielu, staną się dla nas źródłem życia wiecznego.

Żydzi w czasach Jezusa już traktowali Paschę w taki sposób,

gdzie w Mishnie Pesachim, pochodzącej troszeczkę z czasu już po Jezusie, ale raczej zachowującej tradycję właśnie z czasów Jezusa, znajdujemy takie słowa.

On pochodzi z wieków II-IV, ale też prawdopodobnie wyraża właśnie to, co już w czasach Jezusa Żydzi rozumieli.

W Ewangelii Łukasza już po zmartwychwstaniu Jezusa znajdujemy tę sytuację, kiedy dwaj uczniowie zmierzają do Emaus, rozmawiają o tym, jak bardzo ich nadzieja się rozbiła w drobny pył, bo ich Mesjasz został ukrzyżowany, więc okazało się, że to wszystko, no coś tutaj chyba położyli nadzieję nie w tym, w kim trzeba.

Natomiast ta seria czynności, ona staje się już tutaj czymś w rodzaju znaku rozpoznawczego Jezusa.

że uczniowie Jezusa już w kolejnych pokoleniach będą mogli poznawać Go właśnie w tych okolicznościach, kiedy Pismo jest wyjaśniane, a chleb jest łamany na Jego pamiątkę, tak jak On to ustanowił na ostatniej wieczerzy.

Paweł cytuje słowa, to jest moje ciało, to jest moja krew, słowa Jezusa i wyjaśnia je.

Ewangelia Jana jest specyficzna, dlatego że w zasadzie w niej się nie pojawia opis ustanowienia Wieczerzy Pańskiej, tak jak w innych Ewangeliach, natomiast pojawia się dłuższe nauczanie Jezusa o chlebie życia, w którym czasami się widzi nawiązania do Wieczerzy Pańskiej, czasami nie.

Jest to prawdą, że spożywanie ciała i picie krwi Syna Człowieczego w tym fragmencie widzimy to jest przyjmowanie skutków ofiary Jezusa przez wiarę.

w kościele, w którym oni regularnie od wielu lat spożywali właśnie wieczerze, w której chleb był nazywany ciałem Jezusa, wino było nazywane jego krwią, myślę, że skojarzenie tych słów o spożywaniu ciała, piciu krwi Jezusa z tą wieczerzą pańską byłoby nieuniknione.

No i dalej też mówi, że zostaliśmy także pouczeni, że ten pokarm jest ciałem i krwią właśnie wcielonego Jezusa.

Po pierwsze widzimy, że wiara w to, że w jakimś sensie, niekoniecznie to jest szeroko wyjaśnione w jakim, ale w jakimś sensie Eucharystia jest ciałem i krwią Jezusa i że rzeczywiście On jest realnie obecny w wieczerzy.

I Spurgeon, będąc baptystą, bardzo jednoznacznie w wielu miejscach wyrażał swoje kalwińskie przekonanie o realnej obecności Jezusa w wieczerzy.